SOKAKTABİRHAYALET

Atina: Maria Callas köşkü radikaller, Sağlık Bakanlığı Hemşireler tarafından işgal edildi

2009-03-20T13:14:00.000-07:00

Ünlü opera şarkıcısı Maria Callas'ın Atina'daki eski köşkü anarşistler ve otonomcu radikaller tarafından işgal edildi.

19 Mart Perşembe günü ve Yunanistan'ın başkentinde hüküm süren baskı iklimine rağmen, anarşistler ve otonomcu radikaller Patision sokağında bulunan Atina Arkeoloji Müzesi'nin karşısındaki 1600 metre karelik Maria Callas köşkünü işgal ettiler. 1999 depreminden sonra terkedilen ev savaş gemisi işçilerinin' sosyal güvenlik bürosu NAT'a aittir. Radikaller K. Kouneva ve Aralık'ta tutsak düşen asilerle dayanışmak için 3 günlük bir etkinlik silsilesi yapacaklarını duyurdular.

Aynı zamanda, ülkedeki 48. grevini gerçekleştiren hemşire 5,000 hemşirenin derhal daimi işçi olarak çalıştırılmasını talebiyle Sağlık Bakanlığını işgal etti.

Kaynak: Libcom.org
çeviri: internationala

Yunanistan son önlemler

2009-03-20T13:11:00.000-07:00

19/03/2009

Yunanistan Emniyet Teşkilatı’ndaki güvenlik durumunun vahimleşmesi üzerine terörle mücadele dairesinin yeniden yapılanması için Britanya’nın ünlü polis teşkilatı Scotland Yard’daki dedektiflerin yardımını isteyen Yunan hükümeti, Atina şehir merkezini kırıp dökmeyi ‘adet edinen’ anarşıstlere karşı da savaş açıyor

YORGO KIRBAKİ

Geçen cuma Atina’nın Nişantası’sı olan Kolonaki semtinde yüzlerini kukuletalarla gizleyen 30 kadar anarşistin 67 dükkanın vitrinlerini kırması ve park etmiş 40’dan fazla otomobile zarar vermesi üzerine Kostas Karamanlis hükümeti bir dizi tedbirler aldı. Bu çerçevede, şiddet eylemlerine katılan anarşistler yüzleri kukulete ile gizlenmiş halde yakalanmaları durumunda öngörülenden 2-10 yıla kadar fazla hapis cezasına çarptırılacaklar. Polise küfür ya da hakaret durumunda da dava açılması için bugüne kadar geçerli ‘davacı ihbarı’ gerekmeden resmen adli işlemler başlatılacak. Ayrıca, emniyet teşkilatı mensubu tam teçhizatlı 3000 polis Atina şehir merkezinde 24 saat devriye gezecek. Motosikletli 300 polis de üçer-dörder gruplar halinde dolaşacak. Anarşist saldırıların ‘mutad’ hedeflerinden haline gelen bankalara ise sert metaldan imal edilmiş kepenk kullanma zorunluluğu getirilecek. Ancak Yunanlı hukukçular, kukuletalı anarşistlere fazla ceza tedbirinin sonuç getirmesini beklemediklerini, çünkü polisin anarşistleri yakalamakta aciz kaldığı görüşünü dile getiriyor.
Yunanistan’ı geçen yıl sonunda saran gençlik eylemleri anarşistleri toplumsal düzene karşı eylemlerini artırmalarına sebep olmuştu.

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetay&ArticleID=926935&Date=19.03.2009&CategoryID=81

Yunanistan’da eylemlere karşı önlemler sertleştiriliyor

2009-03-18T14:46:00.000-07:00

Sokaklarda artan olaylarla başa çıkamayan Yunanistan hükümeti çareyi cezaları artırmakta buldu. Başbakan Kostas Karamanlis başkanlığında toplanan kabine, kendilerini 'anarşist' olarak tanımlayan gruplara karşı alınacak önlemleri ele aldığını duyurdular.

Yunanistan'ın başta başkent Atina olmak üzere yerleşim merkezlerinde eylemler düzenleyen maskeli grupları engellemek için sokaktaki şiddete karşı cezaları arttıracağı açıklandı.

Yunan basın yayın organları, dün Başbakan Kostas Karamanlis başkanlığında toplanan kabinenin, kimliklerini maskeler, motosiklet kaskları ve benzeri biçimlerde gizleyerek, kamuya ve özel şahıslara ait malları tahrip eden ve kendilerini 'anarşist'' olarak tanımlayan gruplara karşı alınacak önlemleri ele aldığını duyurdular.

Toplantıdan sonra açıklama yapan Adalet Bakanı Nikos Dendias, kimliklerini gizleyerek, kamu mallarını tahrip eden ya da huzuru bozanlara verilecek hapis cezalarının arttırılmasının söz konusu olduğunu söyledi.

Gösterilerde kimlik gizlemeye yönelik kar maskesi ve benzeri eşyaların kullanımını caydıracak önlemler üzerinde durduklarını belirten Dendias, ''Yunan vatandaşları yüzlerini göstermekten korkmamalıdır özellikle de protesto gösterisi yaparken'' diye konuştu.

Haberlerde, huzuru bozma suçuna verilen hapis cezasının bir yıldan iki yıla, kamu malını tahrip, vatandaşları ve polisi yaralama suçlarına verilecek cezanın ise 10 yıl ve daha da üzerine çıkarılmasının planlandığı kaydedildi.

Geçen hafta maskeli bir grubun kent merkezindeki Kolonaki semtinde çok sayıda işyeri ve aracı demir çubuklar, baltalar ve balyozlar kullanarak tahrip etmesinin, yeni önlemler alınmasına yol açtığı yorumu yapılan haberlerde, polisin de acil müdahale için motosikletli devriye birimleri oluşturacağı belirtildi.

Polise ve devlet memurlarına hakaretin de cezalandırılmasının düşünüldüğü kaydedilen haberlerde, getirilecek ağır cezaların gençleri bu tür olaylara karışmaktan caydırmasının amaçlandığı ifade edildi.

Bu arada, Adalet Bakanı Dendias, cezaevlerindeki doluluğun giderilmesi için hafif suçlardan yargılanan tutukluların, tahliye edilerek tutuksuz yargılanmasının önünün açılmasını istedi.

Dendias, müebbet hapis cezasına çarptırılan özellikle tehlikeli mahkumların tutulacağı özel bir cezaevi yapılmasının gerektiğini de söyledi.

Kaynak : Cumhuriyet

Yunanistan: Anarşistler Muhafazakar Gazete Bürolarına Saldırdı

2009-03-04T12:06:00.000-08:00

Yüzlerce anarşist muhafazakar bir gazete olan Apogevmatini'nin merkez
ofislerine ciddi zarar verdiler. Salı gecesi Exarchia'daki solcu bir
insan hakları grubuna ve mülteci destek ağına el bombasıyla
saldırılmasını protesto eden bir yürüyüşten koparak parkedilmiş birkaç
aracı ateşe verdiler.

Öğleden sonra Exarchia'da başlayan protesto yürüyüşüne yaklaşık 1,000
kişi katıldı ve yürüyüş Parlamento binasına doğru barışçıl bir biçimde
sona ermişti. Saat 7.30'da, polise göre 300 kişilik bir grup anarşist
binanın cephesine bazlyozlar, demir çubuklar, sopa ve taş
kullandıkları ve park halindeki araçları ateşe verdikleri
Panepistimiou Caddesine paralel Feidiou Caddesi üzerindeki
Apogevmatini ofislerinin kapısına yönedliler. Herhangi bir yaralanma
olmadı.
Polis saldırganları dağıtmak için göz yaşartıcı gaz kullandı ve
sersemletici bombalar attı. Fakat PASOK ofislerinin yakınında bulunan
Harilaou Trikoupi ve Didotou sokaklarındaki kavşakta konuşlanan çevik
kuvvet birimlerine saldırmak için sopa ve taş kullanarak gerdi dönerek
Stadiou Caddesindeki Devlet Konseyinin olduğu binayı tahrip ettiler.

Yönetimdeki Yeni Demokrasi Apogevmatini ofislerine yönelik saldırıları
kınayan bir açıklamada bulundu. Açıklamada "Bu saldırıda yer alan
kapişonlu saldırganlar bir kez daha basın özgürlüğüne ve serbest fikir
alışverişini hedef almıştır," "bu düşüncesiz bir şiddet ve yıkıcı bir
öfkedir" deniyordu.

Çarşamba günü solcu ve anarşist gruplar, Mülteciler Evi olarak bilinen
aynı adresteki Siyasi ve Sosyal Haklar Ağı'nın mekanına el bombası
atılması hakkında bir tartışmaya katıldılar. Solcu ağ saldırıyı
"devlet-yanlısı faşist bir cinayet girişimi" olarak tanımladı fakat
polis saldırının düşman anarşist veya solcuların işi olabileceğini
söyledi.

Anarchist News

çeviri: internationala

Yunanistan: Exarchia'da yeni bir saldiri ve Atina Antiotoriter Hareketi'nin açıklaması

2009-02-27T10:45:00.000-08:00

Atina'da 24 Şubat'ta Siyasal ve Toplumsal Haklar Ağı, Göçmenler Ağı,
Vicdani Retçiler Derneği'yle çeşitli kolektiflerin bulunduğu binaya
bir saldırı gerçekleştirildi. Atılan el bombasıyla amaçlanan,
koridorda bulunan insanların toplu katliamıydı ancak buna, el
bombasının çarptığı cam engel oldu. Bu canice saldırı sembolik
nitelikte değildir; her yanıyla son derece gerçek bir saldırıdır.
Katilin eli, direnişe karşı tepkisini dile getirmiş ve katilin kanlı
yüzünü açık etmiştir. Söz konusu tepki devletle sınırlı değildir;
devlet güdümündeki yasadışı örgütleri ve faşist çeteleri de
kapsamaktadır. Devletin emir erleri, devletçilik, milliyetçilik ve
gericilik yanlıları da bu gruba dahildir. Bu olaydan çıkarılacak sonuç
açıktır. Bu, Exarchia'ya ve Exarchia'nın simgelediği değerlere yönelik
canice bir saldırıdır. Direniş hareketine yönelik canice bir
saldırıdır. Konstantina Kouvena'yla dayanışma içinde olanlara yönelik
canice bir saldırıdır. Nefretlerini geçmişte defalarca kanıtlamış olan
saldırgan çetelerin nefretlerini yönelttikleri insanlarin canlarina
kasteden canice bir saldırıdır. Biz, kendi adımıza bombanın
penceremize atıldığını söylüyor ve devrimci hareketin tüm güçlerini
ihtiyatlı olmaya çağırıyoruz. Kardeşlerimiz, gardınızı alın: Tepki
katleder.

Atina Antiotoriter Hareketi

Atina ve Selanik'te molotoflu gece - 21-02-2009

2009-02-27T10:44:00.000-08:00

21-02-2009 - Zaman

Yunanistan'ın başkenti Atina'da ve Selanik'te dün gece molotof kokteyliyle düzenlenen saldırılar maddi hasara yol açtı.

Yunan basını, Atina'nın merkezindeki Akademias Caddesi üzerindeki Etniki Bankası şubesine kimliği belirsiz kişilerden oluşan bir grubun molotof kokteyli saldırısı düzenlediğini duyurdu.

Saldırı sırasında bankada fazla mesai yapan memurlar bulunduğu belirtilen haberlerde, çıkan yangında binanın ciddi hasar gördüğü ve binanın önünde park halindeki bir aracın tamamen yandığı kaydedildi.

Selanik'te ise sabahın erken saatlerinde kimliği belirsiz bir grubun önce Etniki Bankasına ait bir otomatik para çekme makinesini, ardından da park halindeki 3 araç ile bir motosikleti molotofkokteyli kullanarak yaktığı belirtildi.

Sabah 03.00 sularında ise yaklaşık 20 kişilik maskeli bir grubun Aristotelion Üniversitesi önündeki bekçi kulübesine taş ve sopalarla saldırarak, binanın içindeki elektronik aletleri tahrip ettiği kaydedildi.

Saldırganların, kulübede görev yapan 2 üniversite bekçisine ise zarar vermediği belirtildi.

Bu arada geçen salı akşamı özel Alter televizyon kanalının otoparkındaki araçlara ateş açılmasını, "Fanatik devrimciler" adlı örgütün üstlendiği bildirildi.

Atina'da yayımlanan Ta Nea gazetesine bildiri gönderen örgütün adı, ilk kez 3 Şubatta Atina Koridalos cezaevi önündeki polis noktasına yaptığı silahlı saldırıyla duyulmuştu.

**

Terörle boğuşan Atina, Kabil ve Bağdat'a benzetildi

Yunanistan'ın başkenti Atina'da son aylarda polis, ticari şirket, banka ve kamu görevlilerine düzenlenen silahlı ve bombalı saldırılar, "yeni nesil terör" tartışmalarına neden oldu. Atina, terörle boğuşan Kabil ve Bağdat'a benzetildi.

Atina'da geçen Aralık ayında polisin bir öğrenciyi öldürmesiyle patlak veren öğrenci, anarşist ve yüzü maskeli kişilerin başını çektiği şiddet eylemleri, yerini "yeni nesil terör" şeklinde tanımlanan silahlı, bombalı ve kimyasal patlayıcılı saldırılara bıraktı. Çevik Kuvvet (MAT) polis otobüsüne düzenlenen kalaşnikoflu saldırının ardından, bir başka polis karakolunun taranması sonucu bir güvenlik görevlisi ağır şekilde yaralanmıştı. Yaklaşık 3 hafta önce Koridallos semtinde ise yine polis karakolu taranmış ve el bombası atılmıştı. Saldırıyı "Sehta Epanastaton" adlı örgüt üstlenmişti. Örgüt, polis kurşunuyla ölen öğrencinin mezarı üzerine bıraktığı CD'ye kayıtlı bildiride, polis ve gazetecilere saldırı düzenlemeye devam edeceklerini açıklamıştı.

Geçen perşembe günü medyayı hedef alan bir eylem daha gerşekleştiren "Sehta Epanastaton", özel televizyon kanalı Alter'i silahla taradı. Örgüt, 1998'de polisin müdahalesi sonucu ağır yaralanan ve daha sonra ölen bir kızın evine dün akşam saatlerinde bıraktığı CD'yle eylemi üstlendi.

Örgüt CD'yle tehditler savurdu

"Sehta Epanastaton", CD'deki bildiride "ülkeyi yöneten siyasi partiler skandallara bulaşmak, adli kurumları yozlaşmak, eğitim sistemini geçmişe takılı kalmak ve polisi ise şiddet uygulamakla" suçladı. Saldırıları arttırma tehdidinde bulunan örgüt, bütün bu kurumlara karşı yeni nesil bir rakip üretilmesinden bahsediyor. "Sehta Epanastaton", gazetecilerin kanını akıtma iddiasında da bulunuyor.

City Bank'a 60 kilo patlayıcı

Öte yandan aynı gün Atina'daki City Bank'ın önünde çalınan bir araç içinde 60 kilo "Fuel Oil Amonyum Nitrat" patlayıcı bulundu. Uzmanlar, "Eğer mekanizma çalışsaydı çok geniş bir alan havaya uçacaktı." açıklamasında bulundu. Polis, patlayıcıyı "Epanastatiko Agona" adlı bir başka örgütün koyduğundan şüpheleniyor.

"Atina Kabil oldu" benzetmesi

Kamu Düzeni eski Bakanı ve Pasok milletvekili Mihalis Hrisohoyidis, son aylarda Atina'da düzenlenen saldırı ve eylemleri ilginç bir benzetmeyle yorumlaması, adeta yeni bir tartışmanın fitilini ateşledi. Hrisohoyidis, Alter televizyonuna düzenlenen silahlı saldırıyı, "Atina, terör eylemlerinin yaşandığı Kabil ve Bağdat'a benziyor." dedi. Ana muhalefet Pasok lideri Yorgo Papandreu ise "Bu olaylar Afrika ülkelerinde bile olmuyor" açıklamasında bulundu. Hükümete yüklenen Papandreu, Başbakan Kostas Karamanlis'i "yetersizlik ve toplumun güvenliğini sağlamaktan aciz olmakla" suçladı. Hükümet ise Pasok'u "küçük parti hesapları yapmakla" itham etti. Yunan polisinin saldırıları düzenleyenleri yakalama girişimleri sonuçsuz kalırken, hükümet ve polis teşkilatı yoğun şekilde eleştiriliyor.

ABD'den Atina'ya birlikte çalışma çağrısı

Bu arada zaman zaman saldırılara maruz kalan Amerika'nın Atina Büyükelçiliği, Yunan hükümetine "terörün üstesinden gelmek için istihbarat paylaşımı ve işbirliği" çağrısında bulundu. Büyükelçilik, "Birlikte çalışarak tehditleri bertaraf etme ve vatandaşları koruma umudu var." dedi.

Terör, turizmi yüzde 30 azaltır

Yunanistan'da 1980 ve 1990'lı yıllarındaki birçok eylemin sorumlusu olarak gösterilen "17 Kasım Örgütü"nün çökertilmesiyle rahat bir nefes alan Atina, son terör eylemleriyle zor durumda kaldı. Karamanlis hükümeti ve uzmanlar, "terör saldırılarının dış dünyada 'Yunanistan'ın güvensiz bir ülke' olarak algılanmasının ekonomik sonuçlarından" da endişeli. Ülkenin "ağır sanayilerinden turizm"in, ekonomik kriz ve Atina'daki terör eylemleri nedeniyle yüzde 30 azalacağı tahmin ediliyor.

**

Yunanistandaki grev bölgeyi gerdi

Yunanistan'da uluslararası ticari taşımacılık sürücülerinin grevi, Bulgaristan ile Yunanistan arasındaki ilişkilerde gerginliğe yol açtı.

Grevdeki Yunanlı ağır vasıta sürücülerinin, iki ülke arasındaki Kulata–Promahon sınır kapısını kapatmaları, Bulgaristan Ulaştırma Bakanlığının sert tepkisine neden oldu.

Ulaştırma Bakanlığı basın merkezinden yapılan açıklamada, sınır kapısında ağır kış şartlarında bekleyen yüzlerce Bulgar TIR şoförünün sorunlarının acilen çözülmesi için, Avrupa Birliği kurumları, Uluslararası Taşımacılık Birliği (IRU) ve Yunan makamları nezdinde gerekli girişimlerin yapıldığı belirtildi.

Açıklamada, Avrupa Birliği sınırları içinde Bulgar taşımacıların haklarının bir ayda ikinci kez Yunanistan tarafından ihlal edildiğinin Avrupa Komisyonuna da bildirildiği ifade edildi.

Atina'da bombalı saldırılar - 12.02.09

2009-02-27T10:42:00.000-08:00

Yunanistan'ın başkenti Atina'da bugün ev yapımı patlayıcılarla 6 yerde saldırı düzenlendiği bildirildi.

Atina Haber Ajansı (ANA), öğle saatlerinde 17 Kasım terör örgütü davasında savcı olarak görev yapan Vasilis Fukas'ın kentin İliupolis semtindeki evi ile avukat Stavros Georgiu'nun kent merkezindeki Patission Caddesi üzerinde bulunan bürosunun hedef alındığını duyurdu.

Ajans, emekli Savcı Fukas'ın evi ve Georgiu'nun bürosunda küçük çaplı maddi hasar meydana geldiğini kaydetti.

Atina'nın kuzeyindeki Holargos semtinde bir özel aracın hedef alındığını kaydeden ajans, aracın saldırıda ciddi maddi hasara uğradığını belirtti.

Petralona semtinde Etniki Bankasına ait bir otomatik para çekme makinesi, Agios Dimitrios semtinde Yunanistan Posta Teşkilatı (ELTA) şubesi ve Agia Peraskevi semtinde özel bir şirkete ait büronun da saldırıya uğradığını bildiren ajans, bu saldırılarda maddi hasar meydana geldiğini duyurdu.

Yunanistan'da sabahın erken saatlerinde de ev yapımı patlayıcı maddelerin kullanıldığı, Atina, Selanik ve Girit adasının Hanya kentinde toplam 5 saldırı düzenlenmişti.

Bu arada, basın-yayın organları, polisin, saldırıların terör örgütlerinin değil kendilerini ''anarşist'' olarak tanımlayan grupların işi olduğu değerlendirmesini yaptığını belirttiler.

Kaynak: zaman

Yunan çiftçiler yollara döküldü - 3.02.09

2009-02-27T10:40:00.000-08:00

Mark Mardell

bbc.co.uk/turkish

Çeşitli baharatların kokusunu taşıyan şiş etler, yumuşak ve çok lezzetliydi.

Yunan çiftçiler sık sık protesto eylemleri düzenliyor.

Birlikte yemek yediğimiz insanlar da son derece canlı ve dostaneydi.

Yemeğe eşlik eden kuvvetli içki ise, erken saatlerdeki bu öğle yemeği için biraz fazla kuvvetliydi doğrusu.

Öyle ya, önümde upuzun bir çalışma günü uzanıyordu.

Ama bu mangal sefasının şimdiye kadar davet edildiğim en garip yemek olduğu kesin.

Dört şeritli bir otoyolun üzerinde bir grup oturmuş, yiyip içiyorduk. Otoyol bomboştu. Konuşanların gevezelikleri dışında, tuhaf bir sessizlik hüküm sürüyordu.

Aslında böyle olmaması gerekiyordu tabii. Burası, çıkmaz bir yol değildi.

Yunanistan nüfusunun yarısının yaşadığı başkent Atina ile kuzeydeki Selanik'i bağlayan ana yolun üzerindeydik.

Şiş kebaplı mangal sefasını düzenleyenler, traktörleriyle birlikte otoyolun tam ortasını işgal etmiş olan protestocu çiftçilerdi. Ülkeyi alenen ortadan bölmüş gibiydiler.

Böyle birşeyle karşılaşmayı beklemiyordum.

Aslında protestoculara ulaşmanın bile neredeyse imkansız olacağını düşünüyordum.

Yapım ekibimiz ufka kadar uzanan kamyon ve TIR konvoyunun sonunda mahsur kalırsak, ne yapabileceğimizi hesaplamıştı uzun uzun.

Orijinal protesto

Ama Yunanlı çiftçiler, polis ve kamyon sürücüleri makul insanlar.

Bu otoyol ablukası 10 gündür sürüyor ve kamyon sürücüleri çoktan evlerine dönmüşler ya da arka yollardan başka bir ulaşım imkanı bulmuşlar.

Polis otoyolu protestocuların bulunduğu noktanın çok öncesinde kapatmış ve tüm taşıtları en uygun çıkışlara yönlendirmiş.

Başka bir ülkede olsak, bu da önemli bir sorun yaratırdı bizim için ve taşıt sürüsünün peşine katılmak zorunda kalırdık.

Ama Yunan polisi, hiç de güçlü görünmeyen barikattan geçmemize izin veriyor. Bomboş yola atıyoruz kendimizi.

Protestocu çiftçilere ulaştığımızda, hiç de beklediğimiz bir manzara değil karşımızdaki.

Tıka basa traktörlerle dolu bir yolda, ellerindeki pankartları sallayan, bağırıp çağıran çiftçiler bulacağımızı düşünmüştüm.

Ama durmamıza bile gerek olmayan bomboş bir yol ve yol boyunca traktörlerini sıra sıra gayet düzgün bir şekilde park etmiş çiftçiler çıktı karşımıza.

Dünya medyasını da sadece biz temsil ediyorduk.

Çoğu parlak deri ceketler ve koyu renkli kalın kazaklar giymişti. Bazıları büyük güneş gözlükleri de takıyordu. Yüzleri güneş ve rüzgarla kavrulmuş gibiydi.

Konuşmak istiyorlardı. Niçin burada olduklarını açıklamak istiyorlardı.

Gazetecilerin korkulu rüyası olan, asık yüzlü, konuşmaya yanaşmayan insanlar değildi bunlar.

Hepsi de birşey söylemek istiyordu. Birbirlerinin sözlerini kesiyorlar, kimileri tutkuyla, kimileri mantıklı bir dille söze atılıyordu.

Tarlalarını bırakıp asfalt yollara dökülmelerinin nedenleri farklı farklıydı. Karmaşıktı.

Hatta bazen basit bir haber başlığıyla ifade edilemeyecek kadar çelişkili gibi görünüyordu. Son derece dostça ve içtendiler ama konuştukça, öfkeleri ve tutkuları dışa vurmaya başlıyordu.

'Atalarımız yaptı, ya biz?'

Bu, hükümetten daha fazla destek isteme eylemiydi, öyle değil mi?

Meğer değilmiş. Bir adama bunu söylediğimde, yarım yamalak, ama cana yakın İngilizcesiyle şöyle konuştu:

"Hayır hayır hayır, para değil!"

Ülkedeki protesto gösterilerinde de sık sık "Ne istiyoruz? Para değil... Ne zaman istiyoruz? Hiçbir zaman!" türünde sloganlar işitiyorduk.

Aslında söylemeye çalıştıkları, kendilerine demet demet para atılmasından daha fazla birşeyler istedikleriydi.

Yüksek maliyet giderlerine ve düşük fiyatlara son verilmesini istiyorlardı.

Özellikle tarımda doğru sulama yapılamamasından yakınıyorlardı.

Hükümetin daha fazla planlama yapmasını istiyorlardı. Ucuz ithal ürünlerine engel konulmasını istiyorlardı. Takdir edilmek istiyorlardı.

"Güneşimiz var... En iyi ürünler bizde... Burada binlerce yıldır tarım yapıldı. Ailelerimiz nasıl olup da buradan ekmeklerini çıkardılar da, biz yapamıyoruz?" diyorlar.

Yunanlı çiftçiler, bu otoyolda uzun süre kalmaya niyetli görünüyorlar.

Sol şeritte hala, bir süre önce yakılmış olan ateşin külleri görülüyor. Karşıda da büyük bir beyaz kamyonet var, yan tarafında kırmızı harflerle 'Kantina' yazıyor.

Gayet girişimci bir kişi olduğu belli olan kamyonet sahibi Homer, kebap ekmek, meşrubat satıyor. Yanıbaşındaki kocaman plastik sürahide de, gayet sert bir içki var.

Yunan çiftçilerin protestosu bu yıl içinde izlediğim sonuncu gösteri olacak gibi görünmüyor.

Ama Yunan çiftçilerin protestolarında, orijinal olma ve konukseverlik bakımından standartlarını gayet yüksek tuttukları da bir gerçek.

Atina'da yeni çatışma - 23-01-2009

2009-02-27T10:38:00.000-08:00

bbc.co.uk/turkish

Yunanistan'ın başkenti Atina'da asit saldırısında ciddi şekilde yaralanan bir sendikacı için düzenlenen dayanışma gösterisinde çatışma çıktı.

Yunanlı protestocuları, bu kez sokaklara iten şey ise, asit saldırısıyla ciddi bir şekilde yaralanan bir sendikacıyla dayanışma gösterisi.

Omonya Meydanı'nda çevik kuvvet polisleriyle çatışmaya giren göstericiler, çevrede zenginlik sembolü banklar ve restoranlara da saldırdılar.

Sorun çıkması bekleniyordu ve beklenen tam da zamanında geldi.

Protesto gösterisinin düzenleyicileri, Çalışma Bakanlığı'nın önündeki alandan ayrılır ayrılmaz, göstericiler arasındaki daha radikal bir grup, bakanlık binasını koruyan polislere saldırmaya başladı.

Kask takan bir gösterici, polis kordonuna doğru koşup, elindeki taşı çok yakın mesafeden polislere fırlatttı.

Polisin cevabı ise göz yaşartıcı gazla geldi. Polisin saldırısıyla birlikte, göstericiler ikiye bölündüler ve ayrılan gruplardan birinin içerisindeki bazı anarşistler, yakınlardaki eğlence mekânlarına saldırdılar.

Bu çatışmalar, bir sendikacıya düzenlenen korkunç bir saldırının ardından düzenlenen barışçıl gösteriye, şiddet dolu bir son anlamına geliyordu.

44 yaşındaki Bulgar asıllı Konstantina Kuneva, Aralık ayında bir çetenin saldırısına uğramıştı.

Sendikacı kadının yüzüne asit fırlatılmakla kalmamış, asit kendisine zorla içirilmişti. Gösterilere katılan annesi Elena'nın söylediğine göre, o günden bu yana yoğun bakımda olan Constantina bir gözünü artık kullanamayacak.

Kuneva'yı destekleyenler, sendikacının, özellikle göçmen temizlik işçilerinin hakları için mücadele etmesi nedeniyle saldırıya uğradığını düşünüyor.

Avukatlarına göre, Kuneva, en son, bazı taşeron firmaların, temizlikçileri çok düşük fiyatlarla çalışmaya zorlayacakları bir plana karşı mücadele ediyormuş.

Bütün bu hikâye, gösteriye katılanların öfkelerini son haddine çıkarmış görünüyordu.

Bazı uzmanlar, Yunanistan'ı Aralık ayında kasıp kavuran gösterilerin artık enerjisinin tükenmekte olduğunu düşünüyor.

Ancak, bu son olaylar, toplumdaki gerilimin, en azından başkentte hala sürmekte olduğunun bir göstergesi.

Yunanistan'da Başkaldıran İnteraktif Opera Sahnesi Sanatçılarının Bildirgesi

2009-02-25T14:06:00.001-08:00

Aralık isyanı bütün önceki toplumsal mücadelelerden güç alırken, bizi inciten ve yaşamlarımızı esaret altına alan her şeye karşı genelleşmiş bir direnişin de zeminini döşedi. Gün be gün horlanmakta olan yaşam uğruna bir kavgayı körükledi. İsyanı kısa ömürlü bir havai fişek gösterisi sanan ve "hayat devam ediyor" deyiverip onu bir kenara atıp zayıflatanlara bir cevap olarak diyoruz ki, mücadele sürüyor, üstelik daha şimdiden hayatlarımızı yeni bir temel üzerine oturtmuş durumda. Hiçbir şey bitmedi; öfkemiz direniyor. Acımız yatışmadı; hâlâ buradayız. Sokaklarda, okullarda ve üniversitelerde, sendikalarda, kamu binalarında ve parklarda isyan. Sanatta da isyan.
Edilgin izleyiciler tarafından tüketilen bir seyirlik olan sanata karşı.
"Farklı" olanı dışlayan estetiğe karşı.
Kâr uğruna parkları ve halka açık alanları yok eden bir kültüre karşı.
Sesimizi bütün mücadele edenlerin sesleriyle birleştiriyoruz.
Konstantina Kunyeva ve isyan sırasında tutuklananlarla dayanışma içinde,
Mücadelemiz ve kendi kültürümüzle, devlet baskısına, toplumsal dışlanmaya ve medyanın yıldırma ve yanlış bilgilendirme çabalarına cevap veriyoruz.
Kaynağını "Sanat"tan alan bu girişimle, (herkesin yaşamının sanat olduğu düşüncesiyle) herkesin ve her birimizin yaşayış sanatını ortaya koyabilmesi ve kültürü ıslah etme tecrübesini yaşamak için gerekli ortamın bize geri verilmesini istiyoruz. Kimsenin ve hiçbir şeyin aracılık etmediği, açık ve herkesçe ulaşılabilir sanat istiyoruz.
Yunan Ulusal Operası'nı özgürleştiriyoruz, çünkü adı üzerinde o herkesin.
Her şeyi baştan alma ve sanatın rolünü yeniden keşfetme ihtiyacı hissediyoruz.
Özörgütlenme yöntemleriyle, kültürü kolektif yaratıcılık ürünü olarak gören herkese, hep birlikte özgür, yaratıcı eylemlerde bulunmayı teklif ediyoruz.
Bizden çalınan kültürü kurtarmak ve geri almak için.
HER AKŞAM SAAT 9'DA ÖZGÜRLEŞTİRİLMİŞ OPERANIN GENEL MECLİS TOPLANTILARI VAR.
SOKAKLAR SAHNEMİZ
İSYAN SANATIMIZ
Özgür Opera-törler

çeviri: Savas Mihail

kaynak: http://www.iscimucadelesi.net/index.php?option=com_content&task=view&id=519&Itemid=1

2009-02-22T11:11:00.000-08:00

İsyan Notları: “Neden Yunanistan?”

2009-02-03T11:11:00.000-08:00

Yunanistan’daki isyana katılan Türkiyeli bir anarşistin notlarıdır…

‘Neden Yunanistan?’ sorusunun yanıtını vermek gerekiyor önce. Beraberinde bir dizi kültürel ve tarihsel veriyi sıralamaya başlamalı. Kültürel verilerin başına coğrafyayı yerleştirip yerleştirmemekte kararsızım ama bereketli Akdeniz kuşağına has bir durumdan bahsettiğimiz ortada. Bütün Akdeniz değil de şarap içilen tarafı sadece. Olaya asıl kültürel tat katan da bu kısmı bence. Çünkü şarabın hürriyeti, hayalgücünün hürriyetidir. Şarabın meşruiyeti, köleci disipline sürekli çelme takar. Deviremez, o ayrı konu. Ama Papadopulos Cuntası nasıl çıkıverdi o zaman? Coğrafyayla açıklamaya kalkarsanız, işte bu soruda çuvallarsınız. Garibim şarapsa, en azından Mısır’daki isyanlar sayesinde sanık sandalyesinden kaldırılabilir.
Yapılacak tarihsel gözlemlerin, bu coğrafyanın İsa’dan 5 yy önceki toplumsal koşullarına kadar uzanması gerekiyor. M.Ö. 444-370 yıllarında yaşayan Andisthenis’e göre toplumun yaşamında ne hükümet, ne özel mülkiyet, ne evlilik ne de din olmalıdır. Öğrencisi ‘dünya vatandaşı’ Diyojen, ‘parayı yokedin!’ çağrısını tekrarlar sürekli. Zenon, devletin ilk sistematik eleştirisini o zamanlar ortaya koymuştur. Atina Demokrasisi köleciydi fakat, daha o zamanlarda Kinikler ve Stoacılar, her insanın eşit olduğu, hükümetin mülkiyetin ve hatta ailenin varolmadığı toplumsal alternatifleri savunuyorlardı. Platon’un ‘erdem devleti’ ve Aristo’nun ‘yasa’sı, duyulmalarının üzerinden bir asır geçmeden, güçlü eleştirilerle karşılaştılar. Kinikler için ‘doğa’, ‘yasa’dan da güçlüydü.
Ama bütün bunlar 2008 yılında bir isyanın gerekçeleri olarak sıralanabilir mi? Sinoplu Diyojen’in kitapları satış patlaması mı yaşadı? Hayır.
Bizim Gümülcineli Feyzullah’a ”bak göreceksin; dünya devrimi olacak” dedirtebilen neydi gerçekten? Sıradan vatandaşa polisin varlığını sorgulamaya yetecek kadar hayalgücü veren neydi? Bu isyanın tarihsel kökleri var mıydı? Antigone hortlamış mıydı? İnsanlar iş mi istiyorlardı? İçişleri Bakanı’nın istifasını mı? Sahi, PASOK hükümeti devralmak için isteğini niye yitirdi? Bunun cevabı basit olsa gerek; hangi parti olursa olsun, gelecek olanı da kısa sürede hükümetten düşürebilecek bir hareket vardı. Büyük kalabalıklar, ilk defa bir düzen partisinin değil, kara bayrağın çevresinde arıyorlardı yönlerini. Yoksa televizyonun ev hanımlarını hedefleyen programında zıplayıp duran kokananın söyledikleri doğru kabul edilebilirdi; ”Böyle olacağı belliydi! 2 yıldır hergün eylemler, saldırılar, yürüyüşler oluyor! Ülkemiz üzerinde büyük oyunlar tezgahlanıyor.”

Başkaldırı bir bulut gibi konaklayıp gitti mi göklerimizden? Artık herşey eskisi gibi mi? Aleksi’nin öldürülüşünün birinci ayına girerken hala polisle çatıştığımız için olan biteni yeterince göremiyor olabilirim. Sahiden, bu ‘iktidar boşluğu’, ‘tolerasyon’ dedikleri kontrol dışı alan mı yoksa gerçekçi piyasa ilişkileri tarafından isyana tanınmış kapışma sahası mı? Başka zamanlarda 2-3 kişi yasaları çiğnerken, bir zaman gelirki takip ve kontrol aygıtlarını kilitleyecek kadar çoğalırlar. Sadece, bu aşamaya vardıklarında isyan olarak anılmayı hakederler. Sadece kendi potansiyelini bilen bir isyan başarılı olabilir. Bu da kararlı bir akıl gerektirir. Yani böylesi günlerde neler yapması gerektiğini uzun uzun düşünüp tasarlamış ve geri adım atmamak için çok şeyi göze alabilecek insanların varlığıdır aslolan. Danton’un sözünü ettiği ‘cüret’in insanları birbirlerini barikatlardan tanıdıkları için, devlet güçlerini paranoyaya sokarak kontrolü felç edebilirler. Güçlerin tartışılmaz dengesizliğine karşın bu tolerasyon değil, gerçek bir çatışmadır. ‘Gaz bombaları bitmiştir ama devletin cephanelikleri boşalmamıştır’ gibi itirazlara karşın, oyun kilitlenmiş, devlet geri çekilmek zorunda kalmıştır.

Piyasa sisteminin tıkır tıkır işlemesini engellediğimiz zaman sayın banka sahipleri bize darılmasınlar. Onlar, para denilen mermileriyle, toplumsal adaletsizlik silahıyla ateş ediyorlar sürekli. Sefaletle öldürüyorlar bizi. Şehir düştüğünde gırtlaklarını kesmeyeceğimize dua etsinler. Onlar kadar şiddet düşkünü olsaydık, böyle yapmamız gerekirdi. Bankaları kesinlikle kapatacağız. Gerekirse her gece yakarak. Özgür topraklar yaratmak zorundayız. Beton zindanlarımızda boğuluyoruz. Toprakla birlikte biz de özgürleşmek zorundayız. Bunun için rant sermayesinin beynine darbe vuracağız. Paranın etkinliği, yerini kullanım hakkının etkinliğine terkedecek. Kara bayrağın dalgalandığı her yerde. Artı-değer üretimi, özgür zaman yaratan bir şenlikli çalışmaya terkedecek yerini. Bütün bir ekolojik çöküntünün önüne geçebilmek için neler yapmamız gerektiğini konuşacağız. Chiapas otonomlarından, Brezilya’nın toprak işgallerinden Arjantin’in fabrika işgallerinden, işgal komünlerine ve Aralık İsyanı’na dek birçok deneyim olacak hafızamızda.
Bir dahaki isyanda, dünyanın her yerinde olacağız. (Dünyanın bütün kapitalistleri! Yol yakınken kendinize bir iş bakın.)

İsyana asıl başkalık veren şenlikli yaşamdır, ‘kurtarılmış alan’ları yeniden kurmadıkça, isyanla anarşistler arasında bir bağ olmadığını iddia etmek mümkündür. Sol ve sağ, bilinen gerekçelerle bu bağı ve alevlerin ardındaki yeni yaşamı görmekten kaçındılar. Sonunu görmek kimin hoşuna gidebilir ki? Biz alevlerin ardında yeşerenin güzelliğinden haberdar olduğumuz için, gidişatın hayırlı olduğunu söylemek zorundayız. Öfkenin külünde, fırsat buldukça çiçek yetiştiriyoruz. Üniversite ve lise işgallerinin belediye ve sendika işgallerine dönüşmesinin nedeni açık; halkın örgütlerini geri almak, doğrudan demokrasi alanları olarak tutmak, bize gücümüzün sınırlarını gösterecek turnusol kağıdıydı. Silahlı devlet güçlerine karşı daha ne kadar süre elde tutabilir ve daha önemlisi, nasıl işleyen bir yapı kazandırabilirdik, bu soruların cevabını aldık. İsyanın güzel tarafı burda zaten; yenilmek diye bir şey yok. Denemek diye bir şey var. Bir isyanla devrim arasında ne gibi ilişkiler bulunduğuna dair dersler veren bu deneyimlerin dışında, Yunanistan’da toplum ve devlet arasındaki ilişkilerin sanılandan da gergin olduğunu öğrendik. Ekonomik krizin bütün bu olanlarda etkisinin olmadığını iddia etmek mümkün değil. Ama bu sebebi öne sürüp olayı anlamak yeterli değil. Ekonomik kriz zaten vardı ve sokakta yürüme fırsatı vermeyen polisler de yeni birşey değildi. Yeni olan, bizim naçizane propagandamızın uzağında birçok insanın da aynı hedef bilincine ve eylem kararlılığına sahip olduğunu görmekti. Yeni nesil zehir gibi hırçın olduğunu hepimizden saklamıştı. Gözlerinin içine yeniden baktık; korkunun tiranlığına tahammülleri yoktu. Gelecek adına umutlandık.

Anlamak için gerilere bakmak gerekiyor. Onların babalarına ve annelerine.

Sanırım konuya en uygun tarihsel giriş noktasını, 2. Dünya Savaşı’ndan sonraki toplumsal durumun fotoğrafını çekerek yakalayacağız. Faşizm, bütün Avrupa’da olduğu gibi Yunanistan’da da toplumu yardı. İlk tokadı da o zaman yedi. Ve faşizmin yenilgisi sonrası, can pahasına Komunist Parti’yle partizan savaşı yürüten halkın hayal kırıklığı da açığa çıktı. Yalta Pastası’nda Yunanistan dilimi İngilizlere sunuldu. Ulusal Kurtuluş Ordusu’nun efsanevi lideri Aris Beluhiyotis’in KP tarafından yüzüstü bırakılması (hatta bir iddiaya göre öldürülmesi) ve ülkenin İngiltere’ye teslimi, değişik politik arayışların meşruiyeti ve gelişmesi için yeterince ikna edici bir ihanetti. Bedelleri cuntanın sonuna dek ödendi. ‘Aile, vatan, din!’ sloganı, Yunan toplumunun temel hassasiyetleriyle cuntanın buluştuğu noktaydı.

Fakat Yunanistan’ın Türkiye’ye hiç benzemeyen anıları da var. 1973 yılında gerçekleşen Politeknik Direnişi sırasında da KP, çok sevdiği Stalin’i kıskandıracak kadar gerici olduğunu gösterdi. İlk günler direnişi ‘provokasyon’ olarak mimleyen KP, 3. gününde, ortaya çıkmanın daha karlı olacağına karar verdi. Ve ‘provokasyon’u sahiplendiler. Aynı ‘provokasyon’, cuntanın gidişini simgeledi. Ve her yıl 17 Kasım’da, Yunanistan’ın en büyük yürüyüşleri gerçekleştiriliyor. Anarşistlerin asıl antremanları arasına son on yılın 17 Kasım yürüyüşlerini de eklemeliyiz.

68′den isyancı anarşistlere
1980′lerden sonra Avrupa gençliğinin kurduğu alternatif toplumsal hareketler de konumuzla yakından ilgili. Bu hareketler üzerinde iki belirgin etki gözleniyordu. Özellikle Almanya’da nükleer karşıtı hareket gelişirken, İtalya’da eğilim daha farklı bir yönde derinleşti. Otonom kültürün güçlü olduğu bu topraklarda, geçmişin donuk ideolojik ikonlarını punk etkileşimlerle kıran, işgalevlerinde yeni bir yaşamın sınırlarını ölçen yeni bir anarşist çevrenin adı duyuluyordu. İtalya’nın 300 ayrı noktasında aynı anda elektrik trafolarını sabote etmeleriyle, bazı soygun eylemleriyle polisin de peşine düştüğü bu çevreyle birlikte isyancı anarşistlerin isimlerini duyuyoruz.
Benzer özellikler taşıyan Devrimci Hücreler de Almanya’da 1991 yılına kadar (nükleer karşıtı ve anti-emperyalist hareketle de paralel giden) etkili mülkiyet karşıtı eylemler düzenlemişlerdi. Berlin’deki işgal deneyimlerinden sonra Atina, Milano ve Barselona başta olmak üzere birçok şehirde geçmişteki anarşist kültürden önemli farklılıklar taşıyan, sokağın meşru radikalizmi çerçevesinde yeni mücadele alanları açan genç bir hareket doğdu. İtalyan Anarşist Federasyonu ve CNT gibi anarkosendikalistler, devleti direk bir hedef olarak, yani hukuken karşısına alan ve bunu pratiğin teorisi olarak kuran bu genç dalga karşısında bilinen sendika bürokrasisi tavrının başka bir örneğini sergilediler. Statükoyla içiçe geçmiş yaşamları, politik ve sosyal konsensüslerin ortasına bombalar düştüğünde, parlamenter burjuva demokrasisinin söylemini paylaşmaya götürdü onları. Oysa ki onlar da toplumsal savaşımın şiddetlendiği günlerde (hem de bazen düzenli ordularda) silahlanmışlar ve toplumsal adalet için özgür alanlar yaratmaya soyunmuşlardı. Değişik kolektiflerin biraraya gelerek kurduğu İnformal Anarşist Federasyon, Akdeniz Avrupası’ndaki isyancı anarşistlerin geleneksel deneyimlerden aldığı feyzi, yeni tekniklerle ve şiirsel bildirilerle estetikleştiren bir anarşist gerillalar kuşağıydı. Avrupa’nın sahiplerine gönderdikleri bombalı mektuplarla adları duyuldu. Ama bir postacının bu yüzden yaralanması sonrası bu yöntemden vazgeçtiler. Dünyayı ölüme mahkum eden efendilere kendi ölümleri olasılığını hatırlatırken, öngöremedikleri bir şiddete yol açtıkları için bu yöntemden vazgeçmelerini sağlayacak kadar elastike bir ilişkileri vardı kullandıkları araçlarla.

Bugün Akdeniz’in birçok zindanında, devletin esir aldığı isyancılar var. 2005 yılında isyancılara karşı uluslararası bir operasyon (Cervantes) düzenlenmiş, işgalevleri basılmış ve deyim yerindeyse hareket yokedilmeye çalışılmıştı.

Bu dalganın içinde sadece Ateş Sanatları Kolektifi yoktur. Radikal yöntemler arayışında olan, tutsaklarla dayanışmayı amaçlayan birçok anarşist, harekete asıl rengini veren sokağı esas almıştır. Aynı hareket, birçok Avrupa ülkesinde devletten kurtarılmış anlar ve sokaklar yaratabilmek için polisle çatışmış, bankaları yakmış, kameraları kırmış, kısacası, şiddet kavramıyla (mümkün olan en uzak mesafeden) dansetmeyi tercih etmiştir. Manastırlardan gelen ‘mutlak teslimiyet’ çağrılarına yüz çevirip, devletin yasalarınca çizilen sınırları kırmaya dönük bir cüret sergilemiş ve bunu savunmuşlardır. Üzerimizde sürekli esen terörden kurtarılacak bir an için bile alınan riske değer.

Gecenin Çocukları, Kudurmuş Anarşistler ve Ateş Çemberi gibi gruplar gerillacılık kategorisine sokulacak eylemler düzenlediler yıllarca. Ama isyancılar, bu sefer vurkaç eylemlerinden çok bir sokak hareketi olarak Yunanistan’da yeni deneyimler yaşadılar.Asıl önemlisi, anarşizmin bir biçimine diğerlerinden daha fazla ilgi duyabilen birçok insanın da isyancıların meşruiyetini savunan bağımsız yürüyüşler düzenlemeye başlamasıydı ki, bu sayede küçük ve geçici barikatlarla isyan provaları arasında giden birçok tarih var hatırlayabileceğimiz. Sadece Selanik 2003 ve ASF 2006 değil, 19 Mayıs 2005′te faşistlerin Lelas Karayanni işgalevine saldırısının protestosunda ve Üniversitelerin özerkliğini kaldırmayı hedefleyen Yasa Tasarısı’na karşı eylemlerde de olanlar birer isyan provası niteliğindeydi.

Eylemler genellikle İndymedia’da da çağrıları yayınlanan genel toplantılarda tartışılarak biçimlendiriliyor. Elbette, güvenlik gerekçesiyle kulaktan kulağa duyurulan ve afişlerle çağrısı yapılmayan eylemler de var. Afgan mültecilere işkence yapılan Ağya Pandeleimona karakolu yakınlarında 200 kadar maskeli anarşistin 1 dakika içinde toplanarak 10 dakika içinde karakolu dağıttığı ve yine birkaç dakikada dağıldığı taşlı saldırı, istersek ne kadar disiplinli olabileceğimizi gösteriyordu. Ama sadece biz istersek. Aynı tarzda taşlı ve boyalı eylemler genel grev günü Çalışma Bakanlığı’na ve işçi öğüten Titan Çimento Fabrikaları’nın merkezine de düzenlendi. 10-20 kişilik grupların karakollara düzenlediği molotoflu gece saldırıları Aralık İsyanı’ndan önce de defalarca gerçekleşmiş bir şeydi.

Daha önce de belirttiğimiz gibi, isyancı anarşistler ifadesi, bir teorik çerçeveyi ve bir grubu tanımlamıyor. Bireyler ve gruplar, genel toplantılarda oylama gibi yöntemlere değil, sağduyuyla hemfikir olmaya önem veriyorlar. Genel toplantılarda birbirlerine ‘yoldaş’ diye hitabeden bileşenlerin tikel etkinlikleri de paylaşılıyor. Bu grupların farklı söylemlere sahip olmaları, birlikte iş yapabilmelerine engel olmuyor. Zaten her genel toplantı çağrısı, sırf genel toplantı olsun diye değil, mevcut bir gündem üzerinden yapılıyor. Bu durumda, hiç kimse ‘bir şey yapılmaması’ önerisiyle gelmiyor toplantıya. ‘Nasıl’lar tartışılıyor. Olanaklar ve öneriler paralel bir seyir izliyorlar. Söylem ve eylem arasındaki ilişkiyi esnek bir çokkatmanlılık içinde kuran birey ve otonomların, açık davetlerle düzenlenen genel toplantılarda biçimlenen ortak eylemlerinin arkasında bu toplumsal dayanışma kültürü var. Birkaç milyon insanın yaşadığı bir şehirde 300 kişinin katıldığı bir toplantı da verimli sonuçlar verebilir. Ama aslolan, bu kalabalığı biraraya getiren irili ufaklı kolektiflerin etkin olabilmesi sanırım.

68 isyanının anılarının tutulduğu bir hafızadan sözedebiliriz. Bu hafıza, gençlik hareketinin çeşitli politik figürlerince bugüne taşınıyor. Dolayısıyla bir geçiş durumu var ortada. Yine de geçişin kopuşa dönüştüğü bariz bir an da var. 08 (ya da Aralık) İsyanı, bizi ‘isyan’ sözcüğünü yeniden büyük harfle yazmaya zorladı. Yukarıdaki tarihle o kopuş anı arasında bir ilişki olmadığını iddia etmek saçmalık olacaktır. Fakat artık hem aynı şeydir hem de başka bir şey. An kavramından ışık hızını anlayan bir kuşak açısından, 68 de arkeolojik bir konudur artık. Adorno, sadece bazı kitaplardaki imza değil, üniversiteyi işgal eden öğrencilerin üzerine polisi salma kararı veren adamdır. Onu da diğer her şeyle beraber tarihe havale edip, mitolojik gizemin tadını çıkaran bu isyanının aktörleri ne sınıf mücadelesi kavramına yabancıydılar ne de göçmenlerin köleliğine. Ne cezaevi isyanlarına uzaktılar ne de öğrenci hareketine. Şehrin merkezinde neredeyse haftada birkaç kez yürüyüşler düzenliyor ya da başka yürüyüşlere katılıyorlardı. Polis güçleriyle yeterince antreman yapmışlardı ve hareketli olarak mekan tutmayı, strateji oyunlarını neredeyse Filistinliler kadar iyi biliyorlardı.

İçlerinde AEK ya da Asteras tribününe takılanlar da az değildi elbette. Toplumsal cinsiyet dilinden genel olarak da koptukları iddia edilemez. ‘Aynasızlar amcıklar! Çocuk öldürüyorsunuz!’ sloganı örneğinde görüldüğü gibi. ‘Faşistler, darağaçları geliyor!’ gibi EAM (Ulusal Kurtuluş Ordusu) dönemine gönderme yapan sloganlardaki daarağacı sözcüğü, benim tüylerimi diken diken etse de sözkonusu nesnenin tarihsel anlamlarındaki farklılığı unutmamaya çalışıyorum. ‘Çingene’ sözcüğünü olumsuz bir tabir olarak kullandıkları da oluyor. Yani cinsiyetçilik ve ırkçılıkla ilgili bir dil temizliği yaşamış olduklarını iddia etmek kolay değil. Bu sözcükleri dilinizde tuttuğunuz sürece Alman anarşistleriyle konuşabilmeniz çok zordur. Dilde hassas olunan kavramların hayatı, yani davranışı dolaysız olarak değiştirebileceği gibi bir indirgemeden uzak durulduğu sürece, birbirimizin diline biber sürmeyi sürdürelim. Ortadan kaldırmak istediğimiz bir sözcük değil; onun gösterdiği ilişki biçimi ise eğer, Avrupa’nın kabul yetkisini de ırkçılık kavramıyla birlikte ortadan kaldıralım. Ve şu dil meselesinden yeni bir otorite üretmeyelim. Bizim ona sadece yaşamak için ihtiyacımız var.

ASOEE İşgaline ilk yetişen Avrupalıların (burası Avrupa’ya dahil değil bence; biz Bizanslıyız!) Fransızlar olduğunu hatırlıyorum. Bu bana Marks’ın ‘Fransızca konuşma ve Almanca konuşma’ dediği şeyi hatırlatıyor. Ya da yukarıda sözünü ettiğimiz Akdeniz Avrupa’sı ile Kuzey Avrupa’nın farkını.

Tarih karşısında soğukkanlı olmak gerek. Elbetteki 68′den kırk yıl sonra gerçekleşen isyanın bazı farklılıkları olacak.

Aleksandros ilk polis kurbanı değildi. Hemen öncesinde bir Pakistanlı ve hemen sonrasında bir Bangladeşli, Atina Yabancılar Polisi’nin dibinde, aynı yerde ölü bulundular. Argos’ta (kaç kişi olduğunu bilmiyorum ama nasıl öldürülmüş olabileceklerini tahmin ediyorum) ölü bulunan göçmen işçiler var. Ama isyandan sonra AİHM’in verdiği cezaya gerekçe olan 17 yaşında başka bir gencin 2002′de Selanik’te öldürülmesi de var aynı listede. (1) ABD-Oakland’da polis tarafından nasıl infaz edildiği cep telefonu kamerasıyla kaydedilen başka bir gencin cenazesinde yine polis otoları yakılınca, Yunanistan’a özgü olmayan bir durumun sözkonusu olduğu yeniden teyid edilmiş oldu. Polis cinayetleri sessizliğin kuyularında boğulmayacak artık. Hiçbir şey başaramasak bile, bu cinayetleri cezasız bırakmamayı başaracağız bu isyanla. Ceza, hükümetin değil devletin istifası olarak kesiliyor sokağın mahkemesinde.

Hedef tahtasında işgaller
Polis, uğradığı silahlı saldırıdan sonra yaptığı açıklamada, aslında Eksarhia-Gizi-Abelokipi üçgeni diye birşeyin olduğunu söylüyor. Doğrusu, bütün Yunanistan ve Avrupa diye birşey var. Ortaokuldan itibaren isyanı öğrenen ve eline geçirdiğini polise fırlatan bir kuşak var. Birkaç kalaşnikof kovanının arkasına saklanamayacak bir gerçek var. Polis en son bunu keşfedecek. Şimdi yapmak istediği ise çok açık; sözünü ettiği 1 km karelik bölgede yaşayan anarşistleri, yani bizleri zindanlarına tıkmanın senaryolarını yazıyorlar. Bu açık hedef gösterme dolayısıyla, yarın geç olabileceği için size bu bölgeyi biraz anlatayım. Abelokipi’deki Atina Emniyet Müdürlüğü’nün devasa binası dibinde, yıkıldı yıkılacak, 80 yılın çilelerinden, duvarlarındaki Nazi kurşunlarının deliklerinden yorgun 3′er katlı Prosfigika blokları uzanır. İstanbul ve İzmirli rum mülteciler tarafından inşa edilen bu eski binalar, 6 yıldır anarşist işgalciler tarafından yaşanılır hale getirilip, bir barınma noktası olarak değerlendirilmektedir. Şehrin merkezinde yoksulların tek kalesi olduğundan büyük müteahhitlerin ağzını sulandıran bu evlerde mülteci ve göçmen işgalciler de yaşamaktadır. Sadece polisin dibinde olduğundan değil, aynı zamanda bu renklilikten dolayı, steki olarak anılan ve sadece anarşistlerin yaşadığı işgalevlerinden farklılıklar gösterir. Ama çatılarından Filistin bayrağı, balkonlarından kara bayrak açılmıştır zaman zaman. Sadece Yunanistan’ın değil, Avrupa’nın en önemli işgal deneyimlerinden biri olan bu evler, hedef gösterilen noktalardan biridir. Abelokipi ve Gizi arasında bulunmaktadır. Burasının (yakın civardaki stekilerle birlikte) hedef gösterilmesinin temel sebebi, sakinlerinin dikkate değer bir kısmının yıllarca anarşist hareketi desteklediği gerçeğidir. Bu işgalevlerinde, mülkiyetsiz, otoritesiz, anti-raşist ve anti-seksist bir gündelik yaşamın nüveleri yaratılmakta, toplumsal dayanışma bilinci, kapitalist çıkar yasasına dur demektedir. Polisin elinde başka bir veri olsa, ortada 2 silah olduğuna göre en fazla 2 ev basıp olayı aydınlatırdı. Koca mahallenin hedef alınmasının sebebi; varlığı yokluğu belirsiz bir örgüt öne sürülerek faturanın sosyal mücadelecilere kesilmesi çabasıdır. Son iki eylem, sokak hareketine nasıl yansıyacağına bakılarak anlaşılabilir. Polis, Aleksi’yi öldürdükten sonra da birçok yürüyüşte silah çekip kurşun sıktı. Buna çok sinirlenen birkaç Giritli genç de bu eylemleri yapmış olabilir, bildirilerinde sol ve antiotoriterler arasında duran bir tablo çizen ve 17 Kasım’la süreklilik içinde olduğu iddia edilen Devrimci Mücadele adlı profesyonel gerilla grubu da. Biz anarşistler, profesyonelliklere sıcak gözle bakmadığımızdan başka yöntemlere başvururuz fakat bu grubun da seçtiği eylem hedeflerinde ve gerekçelerinde sosyal adalet kavramını esas aldığını heralde inkar edemeyiz. Son iki eylemle (eğer onlar tarafından yapıldıysa) çok ciddi bir zamanlama ve özellikle yer hatası yaptıklarını da teslim etmek gerekir.

Şenlik isyanın kardeşidir!
11 Ocak pazar akşamı Eksarhia Meydanı’na uğrayanlar, burasının isyanın odak noktası olduğunu anlamakta zorlanabilirdi. Giritli Hainides grubunun liri eşliğinde ateşin etrafında danseden insanlar, meydanın kenarlarına kurulmuş açık mutfakta sardalya yiyor, sebze çorbası ya da şarap içiyorlardı. Herkes ağız dolusu gülüyordu. Birbirlerini gaza boğulmuş sokaklardan tanıyan insanlar, soğuğa rağmen geceye dek meydandan ayrılmadılar. Çevikler etrafta görünüp bütün bu güzel atmosferin içine edebilirlerdi elbette ama neyse ki ortalığa çıkmadılar.

Dipnot:
1- Celalettin Cerrah, şöyle dedi: “Polis bir fiske vurunca işkence oluyor. Bu durumdan dolayı cezaevlerinde yatan birçok polis var. Polis olarak işkence ve kötü muameleye karşıyız. Ancak polisin de hakkını aramak zorundayız. Gözü morardı yüzü çizildi diye, bunlara işkence denilmesi durumunda polis görev yapamaz hale gelir. Devletin polisinden korku olmaz ise polis görev yapamaz hale gelecektir.” Adam harbiden estetik cerrahı! Korkutarak hükmettiklerini itiraf ediyor. Onun isyan günlerinde Atina Emniyet Müdürü olmasını ne çok isterdim. Heralde böyle bir itirafın ardından dara çekilirdi. Bu fikirlerinin bedelini ödemeye hazır mı, İstanbul İsyanı’nda görürüz artık…
Aşağıdaki metin, isyan günlerinde dağıtılan bir bildiriden alındı. Metne web’de rastlamadım. Heralde çevirmek bana düşer.

YENİ BİR ENTERNASYONAL İÇİN ÇAĞRI
”Politikacılar ve gazeteciler etrafımızda fır dönüyor ve hareketimiz üzerine başarısız mantıklarını yerleştirmeye çalışıyorlar. Bu mantığa göre; ayaklanıyoruz, çünkü hükümet yolsuzluklara batmış ya da daha fazla iş, para talep ediyoruz.

Bankaları parçalıyorsak, bu, paranın mutsuzluğumuzun temel sebebi olduğunu anlamış olmamızdandır. Vitrinleri parçalıyorsak, hayat pahalılığından değil, konsensüsler bizim bedeli ne olursa olsun ödeyerek yaşamamızı engellediği için. Polis güçlerini vuruyorsak, bunu sadece ölen yoldaşlarımızın intikamı için değil, bu dünyayla bizim arzuladığımız dünya arasında bir engel teşkil ettikleri için yapıyoruz.

Stratejik düşünmenin vakti geldi, bunu biliyoruz. İmparatorluk çağında, biliyoruz ki zafere taşıyacak bir isyanın koşulu, onun en azından Avrupa çapında yayılacak olmasıdır. Son yıllarda gördük ve öğrendik; Liderler Zirvesi, üniversitelilerin eylemleri, Fransa gettolarında isyan, İtalya’daki No-Tav hareketi, Oahaka Komünü, Kopengah’daki Ungdomshuset işgalevinin saldırgan savunması, ABD’de demokratların ulusal kongresine karşı çatışmalar ve liste uzuyor. Felaket içinde doğmuş, her krizin çocuklarıyız; politik, sosyal, ekonomik, ekolojik. Bu dünyanın bir çıkmaz olduğunu biliyoruz. Yıkıntılarına tutunmak için deli olmak gerekir. Özörgütlülük için bilge olmak gerekecek. Parti politikalarının ya da örgütlerinin net reddi, onların da eski dünyanın bir parçası olduğunu açıklıyor. Biz bu toplumun şımarık çocuklarıyız ama ondan hiçbir şey istemiyoruz. Bizi asla bağışlamayacakları en büyük günah bu. Maskelerimizin gerisinde, bizler sizin çocuklarınız.
Ve örgütleniyoruz.
Bu dünyanın metafiziğine, fikirlerine, mantığına düşman olmasaydık, bankalarıyla, süpermarketleriyle, polis karakollarıyla onun maddiyatını mahvetmek için bu kadar çaba ortaya koymazdık.
Medya, geçtiğimiz haftanın eylemlerini nihilizmin ifadesi olarak tarif etti. Onların anlayamayacakları şey, gerçekliğin bütün tacizine ve rahatsız ediciliğine karşın, yeni bir dünyanın temellerini ortaya koyan kendiliğinden ve neşeli örgütlenmenin en yüksek biçimini, paylaşımcı bir topluluğun en yüksek biçimlerinden birini yaşıyor olmamız.”

Bundan sonrasına izninizle ben devam ediyorum. Daha sonra tekrar bu metne döneceğiz.

Hepimiz, ille de gerilla savaşı vermek zorunda değiliz ama düşük yoğunluklu çatışmanın, küresel imparatorluğun egemenlik biçimi olduğunu hepimiz görmek zorundayız. Bunun içinde sigorta şirketlerinin risk yönetimi kavramı da var, Gladyo veya yığınsal ayaklanmaların bastırılması da. Aynı zamanda, mitinglerin etrafındaki polis terörü de aynı kavram çerçevesinde üretiliyor artık. Bu kavramın bizi ilgilendiren taraflarıyla ilgili bundan 3 yıl önce İskeçe Politeknik’teki No Border’da ingilizce, yunanca ve türkçe olarak dağıtılan bir metin ( ‘A painful century is born’), aynı zamanda uluslararası örgütlenme sorununu da önplana çıkarıyordu. Efendilerin uluslararası düzeyde örgütlenmelerinin karşısında sebatla mücadele edebilecek bir anarşist enternasyonale ihtiyacımız var. Bu ortada. Ama bunun nasıl olacağına dair yaratıcı öneriler eksik. Ne gibi yeni gündemler etrafında kurulacağı da. Açık olan şu ki, Aralık İsyanı’ndan çıkarmamız gereken dersler var ve bunlar yeni bir enternasyonal fikrini daha da somutlaştıracaklar.

Metne devam edelim.

”Sadece saf şiddet yarattığı için isyanımızın kendi sınırlarına dayanmış olduğunu söyleyenler çıkabilir. Eğer barikatlar dışında uzun bir hareketin zorunlu ihtiyaçlarının örgütlenmesine girişmemiş olsaydık bu hakikat olabilirdi. Sistematik olarak kamulaştırılan kantinler, yaralılarımızın bakımı için muayenehaneler, gazetelerimizi basacağımız araçlar ve radyomuz eğer o barikatlara eşlik etmeseydi. Devletin ve polisin imparatorluğundan özgürleştirdiğimiz her karış toprağı işgal etmeli, doldurmalı ve harekete hizmet edecek şekilde yeniden biçimlendirmeliyiz. Böylece hareketin gelişimi de durmak bilmez.

Bütün Avrupa’da hükümetler titriyor. Onları asıl korkutan, yerel çarpışmaların biçimi değil, batı gençliğinin bu topluma son vuruşu gerçekleştirmek gibi bir ortak hedefte buluşma olasılığıdır.

Bu çağrı, duyan herkesedir:

Berlin’den Madrit’e, Londra’dan Tarnak’a her şey güçlüydü. Dayanışma, karmaşaya dönmelidir. Hesaplaşma derinlere yayılmalı, komünler ilan edilmelidir.

Bunun sonucunda, durum asla normale dönemesin. Dolayısıyla, bizi birbirimize bağlayan düşüncelerimiz ve pratiklerimiz, aramızdaki gerçek bağlılığa dönüşsün.

Ve hükümetsiz kalalım.

Dünyadaki bütün yoldaşlara devrimci selamlar.”

Son cümlesi; ”bütün tutsaklar! sizi çıkaracağız!” olan imzasız bildiride, isyan günlerinin sihirli değişim gücünün çiçekleri filizleniyor. Evet, biz tabelaların değil yaşamın kendisinin değişeceği o günlere hazırız. Hayalgücümüzü hayatın dokularına işliyoruz. Gerçeğe gözkamaştıran hayallerimizle dokunuyoruz. Gerçeği, gözkamaştıran hayallerimizle dokuyoruz. Fabrikaların yerleşim mahalline ve kültür parklarına dönüşeceği mimari projeler de var elimizde. Yerel tohumları koruyan bir organik tarım ve tabii ki Kyoto’dan daha sert bir ekoloji ve alternatif enerji anlayışı da var. Ama bunları kuşatan piyasanın ve siyasal alanın yetkisizleştirilmesi ve polisin silahsızlandırılması da var. Ve tabi tutsakların çıkarılması da. Yine de bu kalabalık gündemi siyasetçiler ve bürokratlar olmadan (emin olsunlar, daha kolay) hale yola sokabiliriz. Ajanlığını yaptıkları küresel imparatorluğun yerine özgür ve eşit insanlığın federasyonu gelene kadar sürdürmeliyiz isyanı.

Yeni bir Enternasyonal, isyanın ve otonom yaşamın yayılmasında itici güç olacak. İmparatorluğa karşı özgür insanlar federasyonunun bayrağı olacak. Gerçek bir değerler sistemini bu dünyanın harap düşmüş vicdanına boyuneğmeyerek yaşayacağımızdan, umutluyuz. Biz; dini, ulusu, cinsiyeti ve sermayesi, çoğunlukla işi bile olmayanlarız. Bizi disipline eden ve boyuneğmeyi, tecavüz edilmeyi, aşağılanmayı gündelik (ve dolayısıyla olağan) hale getiren iş kavramından ve onun disiplininden nefret eden (ama hayatta kalmak için zaman zaman bu işkenceyi göğüslemeyi sürdüren) lümpenleriz. Aynı şekilde okul disiplinini de gönüllülüğe dayanan ilişkilerle değiştirmeye işgallerle başlıyoruz. Modern ve postmodern toplumsal ilişkileri, doğal insani ilişkilerle değiştirmek bizim için güncelliği artan bir konu.

Peki biz kimiz? İşte, yanıtını vermekten onca kaçındığımız o soru, şu durumda yanıtlanmak zorundadır. Metni kaleme alan yoldaşlar yine de kaçınmışlar. Biz anarşist ve antiotoriterleriz evet. Peki isyanı ve çağımızı tanımlayan bir yerden mi kurulacak Enternasyonal? Yoksa en genel bir buluşma sağlayabilmek için nitelik yüklemekten kaçınacak mıyız yine? Peki bu nasıl olacak? İsyanın prova oyuncuları sadece tek bir çalışmanın etrafında mı toplandılar? Hayır, herkes kendi uğraşıyla varoldu ve bunu daha genel bir seviyede (şehir ve bazen ülke) diğer varoluşlarla harmanladı. Şimdi dünya düzleminde bir öneriden bahsediyoruz. Atina’dan bakınca bu çok da uçuk bir öneri gibi görünmüyor. Vakti gelmiş bir şey sanki.

Anarşistler Yaşlı bir Kadına Destek İçin Para Topladı.

2009-02-03T11:08:00.000-08:00

Anarşist İnisiyatif adlı bi grup, çatışmalar sırasında
büfesi hasar gören yaşlı bir kadına destek için para topladı.

http://www.canada.com/topics/news/world/story.html?id=1197837

Yunanistanlı Anarşistler Yaşlı Bir Kadının Büfesine verilen zararı ödediler.
Yayın tarihi: Salı 20 Ocak 2009

THESSALONIKI, Yunanistan, Büfesi yerel isyanda yanan yaşlı bir kadın beklenmeyen bir hediye aldı anarşistlerden, hayatını yeniden kurabilmesi için para

"Anarşistler olarak bizler şiddetten zarar gören bir komşumuza yardım etmemiz gerektiğini hissettik." Eleftherotypia gazetesine gönderdikleri açıklamada böyle diyen örgütün ismi Anarşist İnisiyatif

Yerel bir bankada özel bir hesap açan örgüt 74 yaşındaki Harikleia Ananiadou için 13.000 euro ($18,000) topladı.

Ayrıca "Yapabildiğimiz kadarını verdik, hatta belkide daha fazlasını, çünkü onun yaşında bir insanın hayatına yeniden başlamasının zor olduğunu biliyorduk." Angelioforos gazetesine inisiyatif üyesi Panagiotis Papadopoulos böyle dedi ve ekledi "Bu bizimde annemiz olabilecek bir kadınla yardımlaşma eylemiydi."

Ananiadou'nun büfesi Kasım ayında gençler ile polis arasında çıkan sokak çatışmalarda yanmıştı.

Hükümet geçenlerde bütün ülkeyi ele geçiren şiddet dalgasında zarar gören mülk sahipleri için bir zarar tanzim pakedi açıklamıştı. Olaylar aralık ayında bir gencin polis tarafından vurulmasıyla başlamıştı.

Fakat Ananiadou'nunda dediği gibi kendisi bundan faydalanamadı çünkü büfesi bir ay önce yanmıştı.

Yaşlı kadın şöyle dedi. "Ben sadece boş sözler duydum (devletten)... Kendimi çok şanslı hissediyorum çünkü bu gencler yardıma geldiler."

(c) Agence France-Presse 2009
çeviri: isyandan

Bir İsyan Nasıl Örgütlenir?

2009-01-18T05:27:00.000-08:00

Sanal - Ocak 2009

Şehirdeki eylemler nasıl koordine edildi? Şehirlerarası koordinasyon nasıl sağlandı?

Uzun süreli dostluklara ve yüzde yüz güvene dayalı yüzlerce arkadaş grubu, bunun yanı sıra Atina'daki üç ve Selanik'teki üç büyük işgal evinden gelen daha büyük gruplar var. Yunanistan'da 50 sosyal merkez, ülkenin bütün üniversitelerinde de anarşist politik oluşumlar var. Aynı zamanda bütün büyük kentlerde Anti-otoriter Hareket'in şubeleri var, kişisel ilişkilere, telefon ve internet iletişimine dayanan, arkadaş grupları arasındaki bir ağ örgütlenmesi olan Kara Blok da Yunanistan'ın bütün kentlerinde etkin. Bunların her biri için, Indymedia, gerekli bilgilere ulaşmakta çok önemli bir stratejik noktadır; çatışmaların nerede gerçekleştiği, polisin nerede olduğu, sivil polisin nerede tutuklamalara giriştiği, her yerde olan, biten dakika dakika bildirilir. Duyuruların yayınlanması, gösteri ve eylemler için çağrılar yapılması açısından da politik düzeyde çok kullanışlıdır.
Elbette, koordinasyonun pratikte ilk olarak arkadaştan arkadaşa cep telefonları aracılığıyla gerçekleştirildiğini unutmamak gerek; genç öğrencilerin inisiyatiflerini, gösterilerini ve doğrudan eylemlerini koordine etmekte kullandıkları başlıca yol da budur zaten.

Eylemleri örgütleyen ne gibi yapılar ortaya çıkıtı?

a) Her türden küçük arkadaş grupları sokaklarda kendiliğinden kararlar alıyor, eylemler planlıyor ve bunları kaotik, kontrol dışı bir şekilde yürütüyorlardı; ülkenin dört bir yerinde binlerce eylem aynı anda gerçekleştiriliyordu.
b) Her öğleden sonra işgal edilmiş okullarda, işgal edilmiş kamu binalarında ve işgal edilmiş üniversitelerde genel toplantılar düzenleniyordu.
c) Duyurular ve eylemlerin stratejik koordinasyonu için Indymedia kullanıldı.
d) Çeşitli komünist partiler kendi öğrenci konfederasyonlarını örgütlediler.
e) Bir de özellikle çok etkili bir birlik bizzat Alexis'in arkadaşları tarafından örgütlendi ki, bu birlik gösterilerde, eylemlerde, okul işgallerinde ve öğrenci mücadelesi için genel duyurular ilan edilmesinde öğrencileri örgütlüyordu.

Daha önceden varolan, insanların örgütlenmeye gittiği yapılar var mıydı?

İlk kez sokağa inen geç öğrenciler ve göçmenler için cep telefonu yeterdi artardı bile; bu, olaylarda tamamıyla kaotik, önceden kestirilemeyen bir unsura yol açtı. Diğer yandan, Genel Toplantılar, anarşistlerin ve anti-otoriterlerin 30 yıldır her türlü eylemde kullandıkları bir örgütlenme aracıdır. Bütün arkadaş gruplarının, işgal evlerinin, sosyal merkezlerin, üniversite işgallerinin ve diğer örgütlenmelerin de kendi toplantıları olur. Bazı katılımcılar da sol siyasi örgütlenmelerden, solcu ve anarşist üniversite oluşumlarından gelmektedir. Çatışmalar sırasında, liseli gençlerin oluşturduğu yeni koordinasyon ağları olarak internette birçok yeni blog ortaya çıktı.

Bunlardan başka nasıl insanlar eylemlere katıldılar?

Çoğunluğu anarşistlerdi, bunlardan yarısı yaşlıca diyebileceklerimizden oluşuyordu; bazıları daha önceki bazı eylemlerinden dolayı haklarında suçlamalar yapıldığı için tutuklandıklarında mahkûm edilmek gibi yüksek riskler altındaydı. Bunların yanı sıra 16-18 yaşında binlerce öğrenci vardı; birçok Roman çocuk maruz kaldıkları sosyal baskı ve ırkçılığın öcünü alıyordu. Başka toplumsal mücadelelerden biriktirdikleri deneyimleriyle yaşlı devrimciler de vardı.

Ne tür farklı eylemler yapıldı?

a) Kırıp dökme, yağmalama ve yakma genç insanların başlıca eylemleriydi. Sık sık pahalı alışveriş semtlerine saldırdılar; lüks mağazaların içine girip içerideki her şeyi alarak, havadaki gözyaşı gazının etkisini azaltmak için yaktılar. Baş aşağı edilen otomobiller barikat olarak kullanılarak, polisin belirli bir uzaklıkta tutulup özgür alanlar yaratılması sağlandı. Polis 4.600'den fazla gaz bombası kullandı -yaklaşık 4 ton- fakat insanlar sayısız ateşler yakarak, devletin insanlara karşı kullandığı bu kimyasal silaha rağmen nefes alınabilecek bölgeler yarattı.
Binlerce insan, yakılan ateşlerden çıkan siyah dumanın, gözyaşı gazının neden olduğu beyaz dumanı bastırdığını fark eder etmez, ellerinin altındaki her şeyi yakarak gözyaşı gazından korunmaya çalıştı. Kaldırımları çekiçlerle parçalayarak, ortaya çıkan binlerce taşı silah olarak insanların kullanımına hazır hale getirmek de bir başka teknikti; elbette kişisel inisiyatif kullanarak molotof kokteylleri hazırlayıp, fırlatmak da vardı. Bu son taktik özellikle ayaklanma polisini korkutmak, göstericileri göz ardı etmelerini engellemek için kullanıldı. Saldırı ve kaçış sırasında mekân ve zaman kontrolünü elde tutmak için de işe yarıyordu.
b) Ülke çapında sayısız bankaya, polis karakoluna ve polis arabasına sopalarla, taşlarla ve molotof kokteylleriyle saldırıldı. Küçük kentlerde bankalar ve polis birincil hatta tek hedefti; küçük ölçekli cemaatlerin var olduğu bu nedenle de yüz yüze ilişkilerin sürdürüldüğü bu kentlerde dükkânların yakıp yıkılması uygun görülmedi ama birkaç çokuluslu mağazalar zincirine dâhil olan dükkân bunun dışında tutuldu.
c) Her türden kamu binasında, belediye bürolarında, kamu hizmet bürolarında, tiyatrolarda, radyo istasyonlarında, televizyon kanallarında 50-70 kişilik gruplar tarafından simgesel işgaller gerçekleştirildi. Sokaklarda, otoyollarda, işyerlerinde, metro istasyonlarında, kamusal alanlarda ve daha birçok alanda sabotajlar ve ablukalar gerçekleşti, bu sırada binlerce bildiri insanlara dağıtıldı.
d) Parlamento binasının önünde ve her kentte, her gün sessiz protestolar, sanat gösterileri, şiddet içermeyen eylemler gerçekleştirildi. Bu eylemlerin çoğuna polis acımasızca saldırarak gözyaşı gazı kullandı, insanları gözaltına aldı.
e) Solcular, halka açık mekanlarda, underground müzik gruplarının, siyasi bilince sahip pop yıldızlarının katıldığı konserler düzenlediler. Bu konserlerden en büyüğü Atina'da gerçekleşti, 40'dan fazla sanatçı ve 10.000 dinleyici katıldı.
f) Komünist Parti tarafından, denetimli öğrenci gösterileri düzenlendi. Bunların birçoğuna, kaotik, kendiliğinden öğrenci gösterilerine olandan daha az katılım gerçekleşti.

Katılımcıların ne kadarı daha önce böyle eylemlere katılmıştı? Kaçı için bu "bir ilk"ti?

Binlerce insandan birçoğu deneyimli anarşist isyancılar, anti-otoriterler ve özgürlükçü otonomculardı; bunlardan yarısı daha önce ceza aldıklarından dolayı sadece önemli mücadeleler sırasında sokağa çıkan yaşlıca anarşistlerdi. Son üç yıl içinde, Sosyal Güvenlik yasasına ve eğitimin özelleştirmesine karşı gerçekleşen toplumsal mücadeleler sırasında ve 2007 yılında Yunan doğal arazisinin neredeyse yüzde 25'inin yanıp kül olduğu sırada düzenlenen kendiliğinden gelişen muazzam gösterilerle radikalleşen binlerce genç vardı. Tahminimizce, insanların yüzde 30'u ilk kez ayaklanıyordu.

Eylemlerde kullanılan taktiklerden hangileri Yunanistan'da daha önceden kullanılmıştı? Bunlar bu isyan sırasında yaygınlaştı mı? Eğer öyleyse bu nasıl gerçekleşti?

Kullanılan taktiklerden birçoğu uzun süredir Yunanistan'da kullanılmakta olan taktiklerdir. Bu mücadelenin en önemli yeni özelliği bütün ülke çapında hemen, bir anda eylemler gerçekleştirilmesidir. Anarşist etkinliğin sürdürüldüğü en önemli semtlerden birinde bir gencin katledilmesi, bir anda ortaya çıkan bir tepkiyi ateşlendirdi; ölümünü izleyen beş dakika içinde, bütün ülkedeki anarşist hücreler harekete geçti. Birçok vakada, polis, insanların neden kendilerine saldırdığı konusunda anarşistlerden çok sonra haberdar oldular. Yunan toplumu için ülkedeki genç insanların "anarşist şiddet, yakıp, yıkma" gibi taktikleri benimsemesi bir sürpriz oldu, fakat bu anarşistlerin eylem ve düşüncelerinin son dört yıl içinde Yunan toplumu üzerinde bıraktığı genel etkinin bir sonucuydu.

Eylemler sırasında, katılımcılar arasında herhangi bir anlaşmazlık yaşandı mı?

Komünist Parti kendisini anarşistlerden ve solculardan ayrı tutarak, başka gösteriler düzenledi. Komünist Parti'nin yayınladığı duyurular, ana akım medyada boy göstermeleri, parlamentodaki demeçleri ve bütün sol örgütlere karşı gerçekleştirdikleri olumsuz propaganda, her türlü sosyal değişim çabasının karşısına gerçek bir düşman gibi çıktıklarını kanıtladı.

Kamuoyunun eylemler hakkındaki kanaati neydi?

Bir tele-demokrasi devrinde "kamuoyu" denilen şey oldukça tartışma götürür bir kavramdır. Genel anlamda konuşacak olursak, televizyonda bizim "yoksul insanların dükkânlarını yaktığımız" söylendiğinde "kamuoyu" korkar, ama isyanın yer aldığı pahalı semtlerde ne türden mağazaların bulunduğunu halk bilir; televizyondan, öfkeli göçmenlerin sokağa çıkıp yağmaya giriştikleri söylendiğinde korkarlar ama aynı zamanda göçmenlerin yoksul ve çaresiz olduklarını da bilirler, üstelik göçmenlerin çok azı sokağa çıkmıştır. İsyan hakkında açıklamalarda bulunan birçok sanatçı, kuramcı, sosyolog ve benzeri şahsiyetler oldu, bunların birçoğu bizim davamızdan faydalandı; bazıları muhtemelen zamanın ruhunu yakalayabilme telaşına kapılmıştı ama diğer yandan bazıları da bu durumu kendi gerçek düşüncelerini dürüstçe ifade edebilecekleri bir fırsat olarak gördüler. "Kamuoyu" 15 yaşındaki bir gencin bir polis memuru tarafından öldürülmesine karşı öfkeliydi, daha da beter nefret ettiler polisten; zaten kimse sevmez polisi. Yunanistan'daki "normal" insanların çoğunluğu, sağcı hükümete de, önceki (ve muhtemelen gelecekteki) sosyalist hükümete de güvenmez, polisi de, pahalı mağazaları da, bankaları da hiç sevmezler. Şimdi artık, isyanın toplumsal ve ahlaki meşruiyetini ortaya koyan yeni bir genel kanı ortaya çıkıyor. Yunanistan'ı yönetmek önceden de zordu, şimdi artık daha da zorlaşacak.

Olayların bu şekilde gerçekleşmesinde eski diktatörlükten geriye kalan mirasın rolü neydi? Genel kanıyı ve eylemleri nasıl etkiledi?

1973'te yedi yıl süren diktatörlüğe karşı isyan etme riskini üstlenenler sadece gençler oldu; diktatörlüğün sonunu getiren tek neden bu olmasa da, öğrenciler kolektif hafızaya Yunanistan'ı diktatörlükten ve ABD tahakkümünden kurtaran gençler olarak kazındı. Gençlerin herkesin yararına büyük riskler üstlenebileceği yaygın bir inanıştır, bu da öğrenci eylemlerine umut içinde hoşgörüyle yaklaşılmasını sağlar. Elbette artık eski bir hikâye bu, çatışmaların arka planında bir etkisi olsa da, çelişkinin kaynağı olarak görülmemekte.
Bir başka etki de, 1991'de ve 1995'te eğitimin özelleştirilmesine karşı yürütülüp, hükümet planlarının değişmesiyle sonuçlanan ve bugüne kadar eğitimin özelleştirilmesini engelleyebilmiş olan öğrenci hareketlerinin geride bıraktığı etkidir. Kabul etmek gerekir ki, 2007 ayaklanmasıyla muhtemelen Yunanistan tarihinde anarşist hareket şimdiye kadarki zirve noktasına erişmiştir. Bütün ülkeye yayılmış, toplumun büyük bir kısmı üzerinde, eylemler, sloganlar ve düşünceler bakımından büyük bir etki bırakmıştır. Fakat daha önceki öğrenci mücadeleleri, özellikle 1991'de Atina'da sürdürülen mücadele daha gözle görülür ve daha geneldi.

Olayların gelişmesinde, kötü ekonominin rolü şirket medyasının iddia ettiği kadar önemli mi?

Atina'nın zengin semtlerinde oturan gençler de kendi bölgelerindeki polis karakollarına saldırı düzenlediler, öyle ki sınıf savaşını savunan Marksistler olup biteni açıklamakta güçlük çektiler; zengin yoksul ayrımı, eşitlik ve sosyal adalet mücadelesi içindeki uzun soluklu dayanışmaya ve katılıma bakıldığında pek de önem arz etmiyor.
Diğer yandan, 25-35 yaşlarındaki Yunanlar, ekonomi yüzünden aile kurup çocuk sahibi olamıyorlar. Yunanistan, Avrupa'da nüfus artışı en düşük olan ülkedir. Ama bunun isyana neden olduğundan söz etmiyoruz burada. Gençler öfkeli, doğal ve içgüdüsel bir şekilde, hiçbir açıklamaya ve siyasi gündeme gerek olmaksızın polisten, kapitalist aldırmazlıktan ve hükümetten nefret ediyorlar. Yerel medya burada aynı İngiliz, Fransız veya ABD medyaları gibi toplumsal koşullardan derinlemesine bahsetmekten kaçınıyor. Yerel şirket televizyonları kaotik "bozguncular" hakkında uydurdukları yalanlarla işi geçiştirmeye çalışıyorlar, çünkü artık bu toplumda anarşistlerin ahlaki etkisi öylesine güçlendi ki, eğer televizyonda bizim fikirlerimiz hakkında ciddi olarak konuşmaya başlanırsa toplum patlayabilir. Bazı televizyon programları ve gazeteler hariç, ana akım medyanın çoğu ekonomik meseleleri kaotik isyandan ayrı tutmaya çalışıyor.
Mayıs 68 kuşağından gelen solcular bile, medyaya demeç verdiklerinde, yakıp yıkmanın ve ayaklanmaların, halkın gereksinimlerini ve umutlarını dillendiren siyasi ifade ediş biçimleri olmadığını, anarşistlerin ve gençlerin siyasi bir gündem ortaya koyma yeteneklerinin olmadığını, halkın başka türden siyasi temsillere gereksinimi olduğunu söylüyorlar. Elbette bütün bu söylediklerinin, gelecekteki toplumsal mücadelelere katılacak olan gençler üzerinde çok az etkisi oluyor; çünkü bu mücadeleden sonra, artık gençlerle herhangi bir siyasi önderlik ya da otorite arasında yüksek bir gerilim ve büyük bir mesafe var.

Polise kızgınlık ve ekonomiden başka hangi nedenler insanları olaylara katılmaya yöneltti?

Kişisel ve kolektif macera gereksinimi; tarihin yapılmasına katılma gereksinimi; her türden siyasetin, siyasi partinin ve "ciddi" siyasi düşüncelerin kaotik olarak olumsuzlanması; her türden televizyon yıldızına, sosyoloğa ya da seni toplumsal bir fenomen olarak analiz etmeyi amaçlayan uzmana karşı duyulan nefret, olduğun gibi var olma ve işitilme gereksinimi; otoritelere karşı savaşmaktan ve polisle alay etmekten dolayı duyulan coşku, yüreğindeki güç ve ellerindeki ateş, parlamentonun önündeki, pahalı alışveriş semtlerindeki ya da küçük sessiz kasabandaki, köyündeki, mahallenin meydanındaki polislere molotof ve taş fırlatmanın hayret verici deneyimi.
En yakın arkadaşlarınla birlikte bir eylemi planlayıp gerçekleştirmekten duyulan kolektif his, sonra da insanların başkasından duydukları inanılması güç bir hikâye gibi sana bu eylemi anlatmaları; gazetelerde veya gezegenin öte taraflarında bir yerde yayınlanan bir televizyon programında arkadaşlarınla gerçekleştirdiğin eylemden söz edildiğini görmekten duyulan coşku; gelecekteki mücadeleler için küresel örnekler haline gelecek öyküler, eylemler ve planlar yaratmaktan duyduğun sorumluluk gibi başka nedenler de var. Şenlikli bir şekilde mağazaları kırıp dökerek, içindeki malları alıp yakmak, kapitalizmin sahte vaatlerinin ve hayallerinin sokakta yandığını görmek; bütün otoritelere karşı duyulan nefret, onun yerinde senin de olabileceğin bir insanın katledilmesinin öcünü almak için yaratılan kolektif törende yer almak; polisin Alexis'in katlinden dolayı ülke çapında bir bedel ödemesi gerektiği duygusuyla güttüğün kişisel kin; polis şiddeti artarsa, bizim de buna karşılık verecek gücümüzün olduğu ve toplumun patlayacağı yönünde güçlü bir mesajı devlete iletme gereksinimi; herkesin uyanması gerektiği yönünde topluma doğrudan bir mesaj iletme gereksinimi; otoritelere, bizi ciddiye almaları gerektiğini, çünkü bizim her yerde olduğumuzu ve her şeyi değiştirmek için geliyor olduğumuzu bildiren bir mesaj iletme gereksinimi.

Siyasi partiler ayaklanmanın enerjisinden çıkar sağlayabiliyor mu?

"Gerçek" rakamlarda, Sosyalistler, sağcı hükümet karşısında %8 oranında oylarını arttırdı; "Avrupa Sosyal Forum komünistleri" isyana yardımcı olmalarına rağmen %1 oy kaybettiler fakat hala %12'yle üçüncü sırayı koruyorlar; Komünist Parti %8, Milliyetçi neo-faşistler %4.5 ve Yeşil Parti de yüzde %3.5 oyla yerlerini koruyor.
Sağcı başbakandan çok daha az gözde konumda olduğu bunca yıldan sonra, Sosyalistlerin liderinin "ülkeyi yönetebilecek yeteneğe sahip" olarak değerlendirilmesi de ilginç. Ayaklanmaların siyasal sahnede büyük bir etkisi oldu; kitlesel şiddet dalgası ve toplumun her düzeyinden gelen katılım karşısında siyasi partiler bunu anlamakta, açıklamakta ve tepki göstermekte yetersiz kalmıştır. Verdikleri demeçlerin olan bitenle hiçbir ilgisi yoktu. Kendilerini siyasi partilerin mantığı ve politikası içinde görmeyen, bu partilerin kendilerini temsil etmediğine inanan gençler arasında popülerlikleri dramatik bir biçimde azaldı.

Eylemlerin başlamasında ve devam etmesinde anarşistlerin rolü neydi? Katılımları toplumun geri kalanı tarafından açıkça görüldü mü?

Anarşistler son birkaç yıl içinde, Yunanistan'ın hemen hemen bütün büyük kentlerinde topluluklar, gruplar, örgütler, işgal evleri ve sosyal merkezler arasında bir ağ oluşturdular. Gruplar ve bireyler arasında birçok belirgin farklılıklar olduğu için çoğu birbirinden hoşlanmaz. Buna rağmen, bu durum, harekete yardımcı olan da bir şeydir, hareket artık birçok meseleyi içermektedir. Farklı farklı insanlar farklı anarşist hareketlerde yoldaşlarını bulmakta ve toplumla iletişime geçmek için karşıt fikirlere sahip olsalar da olumlu anlamda birbirlerini itmektedirler. Toplumla iletişime geçmek, mahalle meclisleri oluşturmayı, toplumsal mücadelelere katılmayı ve toplumun geneli için bir anlamı olan eylemler planlamayı içerir. 30 yıl süren anti-sosyal anarşizmden sonra bugün Yunanistan'daki anarşist hareket, bütün sorunlarına, sınırlılığına ve içsel çelişkilerine rağmen, anarşist mikrokozmos'un dışına bakabilecek ve toplumu büyük oranda iyileştirecek, gözle görünür eylemler yapabilecek durumdadır. Elbette bunun daha da gözle görünür hale gelmesi için çok çaba sarf edilmesi gerekmektedir, ama gün be gün hiç kimsenin inkâr edemeyeceği bir düzeye gelecektir.
Eylemlerin başlatılmasında ve sürdürülmesinde anarşistlerin rolüne gelecek olursak... Özellikle başlarda -Cumartesi, Pazar, 6-7 Kasım- ve Çarşamba, 10 Kasım'dan sonra eylemleri gerçekleştirenlerin büyük bir çoğunluğu anarşistlerdi. Ortalara doğru, özellikle büyük çatışmanın yaşandığı Pazartesi günü, öğrencilerin ve göçmenlerin rolü büyük oldu. Fakat öğrencilerin büyük bir çoğunluğu bir iki gün yakıp yıktıktan sonra bir tatmin duygusu yaşayarak ya evlerine gittiler ya da daha pasifist atmosferde geçen gösterilere katıldılar. Aynı şekilde göçmenler de insanlardan sert tepki gördükleri için bir daha sokağa dönmekten korktular.
Yani eylemleri Yunanistan'daki 20.000 anarşist başlattı ve herkes normale döndüğünde bile bu eylemleri sürdürdü. Şunu da belirtmemiz gerekiyor ki, normale dönme korkusu bizi bir on gün daha çatışmaya yöneltti, katledilen kardeşimizi öcünü almak için yaptığımız eylemlerde kendimizi büyük tehlikelere attık, hayalimizde bu eylemlerin bir genel greve dönüşmesi vardı. Şimdi Avrupa toplumu artık toplumsal isyanın nasıl bir şey olduğunu, birkaç ay içinde dünyayı değiştirmenin hiç de zor olmadığını gördü, öğrendi.
Ama bütün insanların bu eylemlere katılıp kendi rollerini oynamaları gerekiyor. Yunanistan'daki gençler Avrupa'daki bütün toplumlara bir davetiye gönderdiler. Şimdi onlardan gelecek yanıtı bekliyoruz.

Genel anlamda, anarşistler Yunanistan'da ne kadar bilinirler? Anarşizm Yunan halkının ne kadarı tarafından "ciddiye alınıyor"?

Bir bakıma anarşistler kendilerini "ciddiye almaya" ancak üç-dört yıl önce başlamıştır, genel toplum içinde görünür olmamız da bunun sayesindedir. 25 yıldır sürdürdüğümüz çabaları karakterize eden polis-karşıtı stratejinin ötesine ancak birkaç yıl önce geçebilmeyi başardık. Bu stratejiye göre, biz polise saldırırdık, polis gözaltılara girişirdi biz de dayanışma eylemleri yapardık, bu böyle sürer giderdi. Bizim bu rutinden kurtulmamız 25 yılımızı aldı. Elbette, polis-karşıtı saldırılar ve çatışmalar devam ediyor, mahkûmlarla dayanışma hareketi her zamankinden daha güçlü, ama anarşist hareket içindeki anti-sosyal unsur artık bilinçli bir öz-denetim altındadır, biz artık bütün bir toplumun çıkarı için konuşabiliyoruz ve eylem yapabiliyoruz; bunu yaparken en azından toplumun belli bir kısmının daha açık bir biçimde kavrayıp anlayacağı eylem ve planlar gerçekleştiriyoruz.
Süpermarketlere saldırıp çalınan ürünleri halka ücretsiz dağıtmak gibi birçok eylem çok tutuldu ve kabul gördü. Özellikle şu son krizden sonra bankalara yapılan saldırılar da kabul gördü; polis karakollarına yapılan saldırılar bütün ülkede öğrenciler tarafından benimsendi ve gerçekleştirildi. Öyle ya da böyle, son 15 yıldır haberlerin en ön sırasında yer alıyoruz. Genel olarak konuşacak olursak, öğrencilerin veya işçilerin mücadelelerine, ekolojik mücadelelere katılımımız oldukça, her hafta anarşist bir eylem yapılıyor bu da anarşist hareketi görünür kılıyor, dikkat çekiyor.
Bu, "anarşizm" Yunan halkının çoğunluğu tarafından ciddiye alınıyor demek değil, çoğu insan bizi "bozguncu" ve suçlu olarak tarif eden televizyonun yalanlarına inanıyor hâlâ. Çoğunluğun, anarşist bir toplumun nasıl olacağına dair hiçbir fikirleri yok, bu soruya cevap vermeyi reddeden çoğu anarşist için de geçerlidir bu. Ama artık eylemlerimizin, eleştirilerimizin ve düşüncelerimizin solun ve ilerici insanların üzerinde güçlü bir etkisi var. Artık var olmadığımızı söylemek imkânsız, varlığımız da genç kuşağın radikalleşmesini sağlıyor.

Alt-kültürel gruplarının – punklar, işgalciler, vb. – isyanı mümkünleştirmekteki rolleri neydi?

1993'ten sonra Yunan anarşist hareketi içinde, birçok iç çatışmayı da beraberinde getiren güçlü bir eğilim ortaya çıktı. Bu eğilim "alt-kültürel" tarzların hareket içindeki etkisini tasfiye etti. Bunun anlamı da Yunan anarşist hareketi içinde punk, rock, metal ya da her ne ise bu anlamda bir anarşist kimlik olmamasıdır; ne istersen o olursun, hangi müziği istersen onu dinlersin, hangi tarzdan veya modadan hoşlanıyorsan hoşlanıyorsundur, ama bu politik bir kimlik değildir.
Bu ay gerçekleşen sokak çatışmalarına, birçok "emo" (emotional/duygusal rock tutkunu gençler), uçuk hipiler, heavy metalci oğlanlar ve kızlar katıldı, aynı zamanda ciksler, Yunan müziğine düşkün normal çocuklar, öğrenciler de vardı. Anarşist harekete katılmanızı sağlayacak olan şeyler siyasi bilinç, toplumsal eleştiri ve kolektif anlayış olmalıdır, moda değil. Elbette, en azından son 19 yıldır "Void Network" ve benzeri kolektifler siyasi oluşumlara kültürel bir boyut kazandırmada önemli roller oynadılar. Bu tür gruplar her yıl birçok kültürel/siyasi etkinlik, şenlik ve eğlence düzenler ve çok güçlü bir şekilde binlerce insanın ilgisini bu tür underground kültürlere çeker. Fakat "Void Network" bile alt-kültürel kimlikler yaratmaz, farklı alt-kültürleri birbirinden ayrı tutmaz, birçok underground kültürü aynı anda içeren etkinlikler düzenlemeye çalışır; ki, görünürdeki insanların çoğunluğunun d.i.y. (do it yourself/kendi işini kendin yap) undergorund kültürlerinin düzenledikleri etkinliklere katıldığı doğrudur; her ay özgürleştirilmiş bölgelerde birçok etkinlik düzenlenmektedir.

Yunanistan'daki anarşist hareketi sağlıklı kılan şeyler nedir?

Altkültürel kimlik politikasından ayrı durmanın sonucunda, insanlar kendine anarşist demenin, üzerinde deccal resmi olan bir tişört giymekten, punk konserlerine gidip bira içmekten, uyuşturucu hap almaktan çok öte bir şey olduğunu, ciddi bir katılım, planlama, yaratıcılık ve eylem gerektirdiğini anladılar. Artık anlaşıldı ki kendine anarşist diyorsan gösterilere katılmalısın, elinde pankart, kara veya kara/kızıl bayraklarla sokağa çıkmalısın, birlikte slogan atmalısın, bir anarşist duruş göstermelisin. Aynı zamanda, kendine anarşist diyebilmek için her hafta, birkaç farklı eyleme hazırlık için gerçekleştirilen birkaç genel toplantıya katılmalısın. Tehlikeli herhangi bir şeyi planlamak için yüzde yüz güvendiğin insanlarla arkadaş olmalısın; eylemin yönünü tayin edebilmek için dünyada olan bitenden haberdar olmalısın; çılgın ve coşkulu olmalısın; inanılmaz şeyler yapabileceğine inanmalısın; asla bitmeyecek bir mücadele için canını, zamanını, yıllarını vermeye hazır olmalısın. Çok fazla beklentiye sahip olmamak sağlıklıdır çünkü o zaman hayal kırıklığına uğramazsın. Kazanmayı beklemeyeceksin. Ortaya çıkıp dövüşmeye sonra da kaybolmaya alışacaksın; bir şahıs olarak nasıl görünmez olacağını ve kolektif bir güç olarak nasıl görünür olacağını öğreneceksin; evrenin merkezinde olmadığını, ama her an kendi toplumunun merkezinde durur hale gelebileceğini bileceksin.

Yunanistan'daki anarşist hareket hangi yollarla daha da iyileşebilir ya da güçlenebilir?

Halka düşüncelerimizi anlatabilmek için daha da fazla akıllıca yöntemler bulmalıyız. Bütün toplumla siyasi iletişime geçmenin tekniklerini bulmalıyız; eylemlerimizin "siyasi tercümesi"ni yapabilmek ve bütün bir mücadeleyi toplumsal bir bağlama yerleştirmek için daha iyi ve daha güçlü yöntemlere gereksinimimiz var. Politikacıların birer televizyon yıldızından başka bir şey olmadığı bir tele-demokrasi içinde, kitlesel medya aracılığıyla iletişime geçmeyi reddetme yönündeki tutumumuz sağlıklıdır fakat kitlesel medyanın "konsensüs gerçekliği" ile, medyanın bize karşı yaptığı propaganda ile baş edebilmek için, eylemlerimizi hangi saiklerle gerçekleştirdiğimizi topluma açıklayabilmek için yeni yöntemler bulmalıyız. Televizyonda gösterilen şeyler "var olduğu" sürece ve televizyonda gösterilmeyen şeyler "var olmadığı" sürece biz, televizyon programlarının normalliğini kırmak için, çılgın düşüncelerimizle, tehlikeli eylemlerimizle, sokak çatışmalarımızla orada olacağız; sıradan insanların fantezilerini ve hayallerini yok etmek için eylemlerimizin sonucunda ortaya çıkan olumsuzlayıcı reklamı kullanacağız. Peki ama, olumlu düşüncelerimizi herkese nasıl anlatabiliriz? Medyaya olan güveninden vazgeçmesi için halka nasıl yardım edebiliriz? Milyonlarca insanla nasıl temasa geçebiliriz?
Bu, sokaklarda gezip elden ele geçirilerek dağıtılan milyonlarca ve milyonlarca afiş, broşür gerektirecek; gösterilere, toplumsal mücadelelere katılım için yapılan milyonlarca davetiye gerektirecek; insanları bizim düşüncelerimize yaklaştırabilecek şekilde, devletin istemediği veya başa çıkamadığı alanlarda daha fazla halka açık hizmet gerekecek -ücretsiz çalışan anarşist doktorlar, öğretmenler, ücretsiz yiyecek, barınma, bilgilenme, underground kültür vs. Aynı zamanda daha fazla işgal evi ve sosyal merkez gerektirecek. En iyisi bir işgal başlatmak fakat kentinizde işgal mümkün değilse arkadaşlarınızla bir daire kiralayın, bürokrasiye karşı uyanık durarak bir kolektif oluşturun, genel toplantıları başlatın, girişe de kara veya kara/kızıl bir bayrak asın. Böylece kentinizdeki insanlara, ırkçılığın, ataerkilliğin, homofobinin olmadığı bir dünyanın, eşitlik, özgürlük ve farklılıklara saygının olduğu bir mekânın, bir sevgi ve paylaşım dünyasının yaşayan örneğini sunun. Yeni dalga sosyal yaşam içinde yeni bir örnek olarak parlaması, büyük kentlerde yeni bir hayatta kalma yöntemi olarak sergilenmesi için bizim Yunan anarşist hareketindeki isyancılık içinde daha fazla "otonomiye" gereksinimimiz var.

Polis baskısı anarşist hareketin yolunu tıkamakta ne kadar etkin? Buna nasıl direnildi?

İsyancıların planları ve hayalleri gerçekleşti: devasa bir katılım anarşistlerin üzerinden gerçekleşti; insanlar, kaotik günler boyunca, alışılmadık bir zaman/mekân birliği içinde, daha önce hiç olmadığı kadar sokaklara doldu, çatıştı.
Aynı günlerde, elbette, insanlar isyanın sınırlılığıyla da karşı karşıya geldi. İnsanlar şimdi, saatlerce süren tartışmalarda, halk desteğinin nasıl yaygınlaştırılabileceğini, mücadeleyi ayakta tutacak ve zenginleştirecek pratiklerin, eylemlerin ve yöntemlerin nasıl bulunabileceğini görüşüyor. Birçok insan bu isyandaki farklı unsurların nasıl yakınlaştırılabileceği üzerine yöntemler düşünüyor. Ayaklanmaların sonuçlanmasında polis baskısından çok fiziksel yorgunluğun rolü önemliydi. Hepimiz ortak bir bitirme ve yeniden başlama duygusunu paylaşıyoruz, polisin bu duygulara dokunabilmesi olanaksız.

Aralık olaylarının sonucu ne olacak?

Sürekli mücadele! Siyasi, toplumsal ve ekonomik eşitlik için sonu olmayan bir savaş! Özürlüğün sürekli olarak yaygınlaşması!
Gelecekte, Yunanistan'daki ve bütün Avrupa'daki neo-liberal hükümetler, artık herhangi bir ekonomik veya sosyal değişim uygulayacakları zaman bunun üzerinde çok ciddi olarak düşünecekler. Atina'daki ayaklanmalar ve ekonomik kriz, yetkililerin, bankaların ve şirketlerin aldırmazlığına bir son verdi; Yunanistan'da yeni bir kuşağı radikalleştirdi, gelecekteki kitlesel toplumsal mücadeleler üzerine bir diyalog kurulması için toplumumuza bir fırsat verdi.

Aralık 2008'de Atina'da, Eksarhiya'da atılan bir sloganın da dillendirdiği gibi:
BİZ GELECEKTEN BİR GÖRÜNTÜYÜZ

Yanıtlar: Void Network (Teori, Ütopya, Empati, Gündelik Sanatlar)
Sorular: Crimethinc. Ex-workers' collective.

Kaynak: http://www.crimethinc.com/blog/2008/12/25/how-to-organize-an-insurrection/
çeviri: sanal teori

Yunanistan'daki Durumun Genel Özeti ve Dayanışma Eylemleri

2009-01-18T05:25:00.000-08:00

Tutuklamalar

Eylemler ile ilişkili oldukları gerekçesiyle 6 aralık tarihinden beri 15 şehirde toplam 270 kişi mehkemeye çıkarıldı, 67 kişi tutuklanırken, ilk 3 günde yakalanan 50 göçmen ise 18 aylık hapis cezasının ardından sınırdışı edildi.Larissa’da gözaltına alınan 19 kişi ise terror karşıtı yasa kapsamındaki suçlar ile suçlandılar. Gözaltına alınan sayısız insan ise haklarında hiçbir işlem yapılmadan bırakıldı.
17 ocak tarihinde ülke çapında, Larissa’da tutuklananlar ile dayanışma gösterileri yapıldı.
Selanikte de bir kişi, patlamaya neden olmak, çete kurmak ve karakol yakmak suçlamasıyla tutuklandı.Perşembe akşamı sanığın bırakılması için tutulduğu karakolun önünde bir gösteri yapıldı. Bu kişi perşembe akşamı savcının karşısına çıkarıldı ve belki de mahkemeye çıkarılacak.

Özgürleştirilen Alanlar

Gazeteciler Sendikası halen genç insanlar ve medya çalışanları tarafından işgal edilmiş durumda. Aralık ayaklanmasıyla dayanışma yanında özel olarak çalışma koşulları konusuna odaklanıyorlar. Ve ana-akım medyayı eylemler hakkında farklı haberler yapması için zorluyorlar. Merkezde yer alan Zografou bölgesinin ana caddesinde bir café işgal edilerek eylem toplantıları için merkez olarak kullanılıyor. Ayrıca bu café karşı haber merkezi görevini de üstlenmiş durumda.
Konstantina Kouneva* ile Dayanışma
27 sendika çalışanı ve işvereni Evangelismos hastanesinin yönetim bürosunda Konstantinta Kouneva tedavi edilirken oturma eylemi yaptılar. Bu hastane de temizlik işlerinde Konstantina’nınki gibi taşeron firmaları kullanıyor.
Işçi sendikalarının merkezleri iki günlük işgalin ardından boşaltıldılar.
*Konstantina Kouneva, kadın, sendikacı, göçmen, yüzüne atılan asitle ağır yaralandı. Bu saldırı işverenle mücadelesi yüzünden meydana geldi.

Üniversiteler ve Liseler

Yunanistan genelindeki üniversitelerde çok sayıda genel öğrenci toplantisi alınıyor. 62 fakülte hala işgal altında, diğerleri ise komünist, sosyal demokrat ve yarı resmi öğrenci partileri yüzünden açık.
Perşembe günü bir cok Yunan şehrinde eğitimin konu edildiği bir eylem gerçekleştirilecek.
Pireas lisesi velileri, birçok öğrencinin dayak yediği ve hakim önüne çıkarıldığı kasım ayındaki okul işgalini terörize eden okul yönetimini protesto ediyor.
Atina İllioupolis’in 3. lisesinin öğrencileri, öğretmenlerin ceza olarak 4 öğrenciyi başka bir okula gönderme ve diğer 5 öğrenciyi de 5 gün okuldan uzaklaştırma kararına karşılık okullarını işgal ettiler. Öğrenciler ayrıca okulun dışındaki gözetme kameralarını da protesto ediyor.

İşçilerin Mücadelesi

Geçen ay Larimna’daki demir çelik fabrikasında çalışan 120 işçi işten atıldı.
Atina televizyon kanalı 3 işçiyi işten çıkardı.
Selanik’teki su şirketi işçileri grevdeler. Binada kalıyorlar ( işverenin tüm yıldırma çabalarına karşın) ve su tedariğiyle ilgili hiçbir aksamanın olmamasını garantilemeye çalışıyorlar. Şirketin özelleştirilmesine ve gizli yolsuzluğa karşılar ve daha fazla insanın istihdam edilmesini istiyorlar.
Yüksek Mahkeme ikinci kez Eleonas’daki alışveriş merkezi inşaatına ret kararı verdi. (970278)

Filistin’deki Savaş

17 Ocak cumartesi Filistin’deki savaş için bir eylem düzenlendi. 969591
Gazze’ye doktor ve gıda maddesi taşıyan Özgür Gazze Hareketi gemisi Arion, İsrailli otoritelerce durdurulmakla tehdit edildi. (969819). Yunan hükümeti (970053) ve ana-akım medya (970281) bu konuyla ilgilenmedi.
Bu arada insanlar, öğrenci sendikaları ve sol organizasyonlar Perşembe günü Amerikan silahlarının Ege Denizi’ndeki özel Astakos limanından İsrail’e transferini önlemek için bir eylem düzenlediler.(970041)

Ana-akim Medya Raporları

Ana-akım medya Alexis Grigoropoulos’un ölüm nedeni olarak resmi balistik raporunu yayımladı. Buna gore kurşun önce yaya kaldırımının kenarında bariyer işlevi gören ve Alexis’in yanında duran mermer bir topa çarptı ve daha sonra onun bedenine doğru sekti. Yorumcular (969787) bunun polisin gençlere doğru ateş ettiğini kanıtladığını söylüyorlar.
Ana-akım medya’ya göre “Devrimci Mücadele” adlı sözümona “terörist organizasyon” (polisin süphelerine göre) Atina’daki 3 polis memurunun öldürülmesi için bir bildiri yayınladı ve birçok polisin yaralanmasına neden oldu.

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/2009/01/14/wrap-up-of-the-situation-in-greece-uk-solidarity-events-and-occupied-london4-coming-up/
çeviri: isyandan

ABD nin, Yunanisyan dan İsrail e silah gönderme planı iptal edildi

2009-01-18T05:23:00.000-08:00

13. ocak
#40, 14:39 ABD nin, Yunanisyan dan İsrail e silah gönderme planı iptal edildi

Yunanistan ana akım medyası tarafından yunanistan dan İsraile cephane nakli planının iptal edildiği bildirildi. Iptal edilmenin sebebi ise çok net değil, uluslararası medya kuruluşları kararın Pentagon tarafından Ashdod limanının Gazze Şeridine yakınlığı gerekçesiyle alındığını bildirmesine rağmen, yunanistan anaakım medyası farklı bir gerekçe sunuyor: Yunanistan hükümeti tarafından iptalin yapıldığı belirtiliyor. In.gr haber sitesinde yeralan metnin tercümesi:

Ta Nea (haberler) gazetesinin yazdığı gibi, Pazartesi günü, Atina ile Washington arasında saatler süren telefon görüşmeleri sonunda Amerikan deniz kuvvetleri daha ileri gitmeden, halka gelişmeleri bildirmiştir.

Bu karar Astakos limanının açığında 235 yüklü konteynır taşıyan bir ABD deniz kuvvetleri gemisi bulunmasına rağmen alındı.

Yunanistan hükümeti ve dışişleri bakanlığı bu açıklamanın yapılacağından habersiz olduğundan dolayı, İsraile cephane göndermenin ağır maliyetini göze alamayarak bu nakliyatın iptalini istedi.

10 ocak Cumartesi günü Filistin halk kurtuluş cephesi bir açıklama yaparak, yunanistan hareketini, yunanistan halkını ve uluslararası güçleri yunanistan ın Astakos limanından İsrail e yapılacak olan silah nakliyatını engellemeye çağırmıştı. Çağrının tam metni için: (read the full callout here). Bu çağrının yapılmasını takip eden iki gün boyunca ülke genelinde onlarca grup oluşarak 15 ocak günü Astakos limanı girişinin bloke edilmesi için gösteri organize edildi.

Bu çağrıların bir gün ardından yükleme iptal edildi! Küçük ama belirleyici bir zafer…

Gaze deki kardeşlerimize yoldaşça selamlar.

Çev:do an
Kaynak www.occupiedlondon.org/blog

Yunanistan'dan Gazze'yle dayanışma eylemi çağrısı

2009-01-12T11:20:00.000-08:00

Yunanistan'da devrimciler Gazze’deki kardeşlerine yardım etmek için örgütleniyor.

Ana akım medya Yunanistan’daki özel Astakos limanına yanaşacak olan amerikan deniz kuvvetleri gemisinin İsrail’e götürülmek üzere 3000 ton silah ve cephane taşıdığı haberlerini veriyor. Yükleme tarihleri çok net olmasa da ocak ayının 15- 25 ve 31 inde bu yüklemelerin yapılacağı söyleniyor.

Dün (10-01) Filistin halk kurtuluş cephesi bir açıklama yaparak “Yunanistan hareketlerinin, Yunanistan halkının ve herkesin Astakos limanından İsrail’e yapılacak olan silah yüklemesini engellenmesi” çağrısında bulundu. Çağrının tam metni için: (read the full callout here).Bu çağrının bir gün ardından gruplar ve bireyler organize olmuşlardı bile ve Astakos limanının kapatılması için anti otoroter birlik (anti-authoritarian movement) uluslararası savaşkarşıtı birlik (anti-war internationalist movement) ve Astakos birliği olarak örgütlendiler ve 15 ocakta Astakos buluşması adında bir eylem çağrısında bulundular.

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/2009/01/12/39the-revolted-of-greece-organise-to-aid-our-brothers-and-sisters-in-gaza/
çeviri: isyandan

Atina: Polis eyleme saldırdı

2009-01-12T11:18:00.002-08:00

9.01.2009
Polis güçlerinin eylemcilere, gazetecilere, avukatlara vahşice saldırısı. Yaklaşık 20.000 kişinin katıldığı Atina’daki eyleme vahşice saldırıldı.

Bugün öğleden sonra Atina’da yeni yıldan bu yana liselilerin ve üniversitelilerin düzenlediği ilk eylem sırasında hukuki yardım sağlamaya çalışan 15 avukat görevlerinden alıkonuldu ve gözaltına alındı.
En az iki gazeteci yaralandı. Daha fazla sayıda olan diğerlerinin işlerini yapmaları engellendi ve gözaltına alındılar.
Yaralıları hastaneye götürmek isteyen hastane personeli bile polis tarafından saldırıya uğradı ve yaralandı.
Hastaneden çıkan iki yaralı, polisin yeniden saldırması sonucu bir kez daha yaralandılar.
Şu sıralar Gazeteciler Birliği, Öğretmen Sendikası ve Avukatlar Derneği temsilcileri bir çok eylemciyle birlikte, gözaltına alınanların getirileceği polis merkezi GADA’nın önünde toplanıyorlar.

Kaynak: http://de.indymedia.org (http://athens.indymedia.org/)
çeviri: isyandan

Atina'dan Yeni Haberler

2009-01-12T11:18:00.001-08:00

9.ocak
16:28 Şimdiye kadar en az 60 gözaltı oldu. Polis Hukuk Fakültesi'ni ve (propylea) Politeknik'i cevirdi, kitlesel gözaltılar yapilmakta. Ana akım medya Atina sokaklarında gorevli 8,000 polis olduğunu bildiriyor. Bu polislere kitlesel gözaltı emri verildiği de bildiriliyor.

çeviri: isyandan

Atina'da Göstericiler Eylem Alanında Göstericiler Silah Buldu!

2009-01-12T11:16:00.000-08:00

9. ocak
15:38 Kitlesel Atina eylemi sona erdi; insanlar üniversiteye gitmekte; göstericiler alanda havalı silah buldular; petras eylemi başlamak üzere

Bugun Atina'da yapılan gösteri oldukça kalabalıktı. 10,000 kişi sokaklardaydı. Polisler her yerde korku havası estirmekteydi; her yere yerleşmişlerdi. Anarşist blok yaklaşık 2,000 kişiydi. Eylem yerinde göstericiler gazeteye sarılmış bir havalı silah bularak polisi suçüstü yakaladılar -bu başka bir provokasyon girişimi olabilir.

15:29 da ilk gözyaşartıcı gaz silahları kullanıldı ve göstericiler üniversiteye doğru çekiliyorlar. (propylea)
Patras gösterisi saat 6 da başlayacak, bildirmeye devam edeceğiz...

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/
çeviri: isyandan

Yunanistan 9 Ocak Gösterilerine Hazırlanıyor

2009-01-12T11:15:00.000-08:00

Cevabımızı 9 ocakta sokaklarda vereceğiz: 9 ocak gösterilerine hazırlanırken

Son haftalarda olduğu gibi bir kere daha Yunanistan’da benzersiz günler yaşanıyor. Polisin yaralanması(en azından şüpheli diyelim) olayının ardından devlet ve medya Alexandros’ un öldürülmesinden beri ilk defa yan yana saf tutuyorlar bizlere karşı. Bunun ötesinde halk devrimini korku ile kuşatmayı ve izole etmeyi deneyen bir prosedür de işliyor: Büyük şehirlerde ev baskınları devam ediyor, Eksarhia’da bir polisin vurulmasının ardından bir gecede 75 insan kafe ve barlara yapılan baskınlar ile gözaltına alındı.
Hareketimiz halk hareketi ve başından beri halka açık bir hareket ve açık olmaya da devam ediyor –burada insanlar basın histerisine yarın Atina, Petras ve Selanik sokaklarında cevap vermemiz gerektiğini düşünüyorlar. Atina Politeknik’te şu anda anarşist bir toplantı sürmekte bu konuda.
Atina, Petras ve selanik gösterilerinden gelişmeler blogda yayımlanacaktır.

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/
çeviri: isyandan

Bu Tarih Bizim Değil Ama Bu İsyan Bizim

2009-01-12T11:04:00.000-08:00

Devrimleri, sosyal patlamaları ve benzeri ayaklanmaları bir araya getiren gerçeğin ekonomik ve sosyal olduğu kadar, psikolojik faktörleri var. Yunanistandaki kalkışmayı, (isyan) toplumsal, sosyal dürtülerin isyanı olarak açıklamak oldukca zordur. ilerde Yunanistanda ki isyanla ilgili binlerce sayfa yazı yazılacaktır. Bu gün bile, birçokları 68 gençlik hareketini Yunanistan'da ki isyanla kıyaslamakta, teorik çözümlemeler yapmaktadır, ancak bunun yanıtını tarih verecektir ya da hangisinin daha belirleyici olduğunu...

08' in son çeyreğinde, bütün dünyanın gündemine şu ya da bu şekilde oturan, neo- liberal politaların iflası sonucu oluşan ekonomik krizin, henüz ne olup ne olmadığı anlaşılmamışken Yunanistan Hükümetini, işleyişini dumura uğratan sokak gösterileri, karanlığa karşı yakılan, kücücük birer ışık oldu. Bu isyan, sessizliği kırma noktasında, bir çoğumuzun umudu oldu "Neden" diye sorduğumuzda, geldiğimiz ülkenin Türkiye denilen bölümünde, onca ölüme, gözyaşına rağmen sesizliğin devam etmesidir bu örnekleri elbette çoğaltmak mümkündür.

Yunanistan'daki isyanı ya da sosyal patlamayı ayrıcalıklı kılan özgün durumun elbette hâli hazırda yaşanan ekonomik krizle de bağlantısı var. Bunun yanında, dünyayı yöneten egemenlerinin, dünyanın birçok yerinde çeşitle sebeplerle neden oldukları krizler de bu süreci tamalayan etmenlerdir.

Atina'da ki "isyan" 6 Aralık 2008 Cumartesi gece saat 22,00 de 15 yaşındaki Alexandros Grigoropoulos'un, polis tarafından vurulmasıyla mı başladı?

Sokakları ateşe veren, isyanı körükleyen tek bir kurşun muydu?

Yoksa başta KKE (Yunanistan Komünist Partisi) nin de dediği gibi "yüzleri kukuletalı isyancıların provokasyonu" muydu?

Soruları çoğaltmak mümkün, ancak bunun bize katkısının olacağını düşünmek, gerçeğin anlaşılamasını zorlaştırır, durumu karmaşık sorular yumağına dönüştürür.

İsyana açılan her pencerenin , politik yapıların bakış açısına göre değiştiği gerçeğini de bir kenara not almakta fayda var. Bu yüzden yazıyı kaleme alırken, asıl kaygımız, yanlış anlamalara ve anlam kaymalarına engel olmak, her pencereden kısa kısada olsa bakabilmek.

Yunanistan, Marksist sol çeverelerin "ikili bakış açısı" diye dillendirdiği düşünce sistematiğini açalım kısaca; İlk olarak Yunan solunun "isyan"ı iki farklı cepheden değerlendirdiğini belirtelim.

Birinci grupta, isyana en başından beri karşı çıkan, KKE'inin (yunanistan komünist partisi) tavrı var. ikinci grup; Siriza ve Sinaspizmoz'un (radikal sol kaulisyon) ve diğer solun isyandan yana olan tavrı. Bu gruplar eylemlere başından itibaren hemen her boyutta katılarak, zaman zamanda önderlik yaparak, sürecin daha kolay gelişip, anlaşılır olmasını sağlamışlardır. Yunanistan komünist partisinin (KKE) soldan hem söylem hemde pratik olarak ayrılmasının nedeni, 'isyanı' pratik olarak doğru bulmamasından dolayı, 'isyandan' politik ve ideolojik olarak da ayrı durması sonucu, KKE'nin pratik olarak da daha çok sağ çizgiye kayması, hatta yer yer faşizan tutum içine giriyor olması sonucu zaman zamanda Pasok'tan daha geride bir çizgiye savrulamasına sebep oldu. Bu özeliği KKE'nin baştan ayrı bir kategoriye girmesine neden oldu. Ücüncü grup olan, şüphesiz en başından itibaren Yunan Hükümeti mekanizmasını dumura uğratıp, işlemez hale getiren anarşistlerdir.

Anarşistlerin, isyanın başlamasında ki etkisi, belirleyici olmakla birlikte, isyanı Anarşizmin ruhuna uygun tutum içinde, genel seyrine bırakmaları, önderlikten çok, pratikte eylemlerin itici gücü olmaya çalışmaları, anarşistlerin kendilerini politik olarak öne çıkarmak gibi bir çaba içine girmemeleri , sığ ve kısır tartışmalardan uzak durmaları isyanın yayılmasına yardımcı oldu. Tartışmalarda, zaman zaman eylemlerin bitirilip bitirilmemesi de gündem maddesi oldu. Diğer akım ise, "apolitik" diye tabir edilen daha çok üniversite menzunu gençlerin ve futbol taraftarlarının olduğu gruptur.

" 700 euroluk kuşak" ında isyanda yer alması buna bir örnek olarak verilebilir. (okulu bitirip iş hayatına atılan gençlerin, aldıkları maaş nedeniyle kendilerine böyle denmektedir) İlk günden itibaren, isyanın içinde onlar da aktif olarak yer aldılar. Bu grup, politik olarak anarşistlere yakın olmasına rağmen, tamamen bağımsızdır.

"Özgür Avrupanız Yerin dibine batsın!", "Atina'da polis, 15 yaşında bir anarşisti öldürdü!" "Ey iktidar sevicileri; güce tapanlar, seçim sandıklarındaki oylarıyla iktidarın tuğlaları olanlar! Doğayı, insanları katletmeye; türleri yok etmeye, daha ne kadar devam edebileceksiniz ya da seyirciliğiniz ne kadar devam edecek? Bu ölümü hissedebiliyor musunuz?'' diye soruyorlardı isyancılar. Bardağı taşıran son damlaydı bu. Ekim ortalarında çıkması beklenen çatışmalar, solun da etkisiyle Aralık ayının ilk günlerine ertelenmişti. Yunan polisi, daha bir ay önce yabancılar polis merkezi önünde ki gösteride Pakistan kökenli bir mülteciyi öldürmüş, ancak buna anarşistlerin dışında kimse tepki vermemiş - hatta olayı yatıştırma görevini de bir nevi Sol üstlenmişti. Düzenlenen cenaze töreninde atılan slogan : "Ne bekliyorsunuz? mutlaka bir Yunanlı'mı öldürülmeli?"ydi. Talihe bakın ki bir ay sonra, atılan slogan ete kemiğe bürünmüştü... Ekim ayının son günlerinde gerçekleşen bu olay sonrasında, anarşistlerin işgal kararının Diktio tarafından indymedya iletişim sitesinde yayınlanmasıyla eylemin gerçekleşmeşi engellenmişti. Gece yarısı eylemin iptal edilmesi, görece olarak sonun başlangıcını hızlandırdı.

Elbette birçok politik çevrenin bakış açısı farklı. Anarşist hareketin öncülüğünde başlayan sosyal patlama, KKE yayın organında devleti göreve çağırırken, "güvenlik görevlileri görevini yerine yetirmeye muktedir değilse, KKE gerekeni yapacaktır", derken isyancılara gözdağı veriyordu. İşin ilginç yanı KKE'nin, hedef olan bankalar ve uluslar-arası büyük şirketleri koruma ve kollama görevini üstlenmek istemesi, kendi yayın organlarında TV ' sinde (Kanal 902) isyancıları "kukuletalı çapulcular" olarak tanımlayıp sunması, eylemin esprisi olarak anılmasına sebep oldu.

Bir çok ülkede, Yunan isyancılara destek eylemleri yapıldı. İsyan baş döndürücü şekilde gelişirken, İsyancılar kendilerine verilen uluslar-arası desteğin hakkını vermeye çalıştı, isyan Her şeye bir şekilde yanıt olarak; binlerce insanı çok kısa zamanda toparladı. Su bir kez bendini aşmıştı. Sokak sokak toplanan isyancı gruba, polisin Ekserhia meydanında müdahale etmesi Yunanistan'da hayatı durduracak kıvılcımı çakmasına sebep olmuştu. Politeknik Üniversitesi'nde kısa süren bir toplantının ardından , Atina şehir merkezi savaş alanında dönmüştü, polis karakollarına, bankalara ve uluslararası şirketlere yönelik saldırılar sabahın erken saatlerine kadar sürdü. Sabah saatlerinde isyan Selanik'e Yannena, Iraklio, Hania, Komotini, Midilini, Xanthi, Serres, Sparta, Aleksandrapolis ve Volos'a sıçramıştı. İsyan, bunu başlatan anarşistlerin bile beklemediği düzeye gelmişti. Artık kontrolü kaybeden, kaybedecekti. Ertesi gün Avrupa'dan da destek eylemleri gelince, Hükümet neye uğradığını şaşırmış ve gardının düşmesi ile de konrolü kaybetmişti. Polisin göz yaşartıcı gazla saldırması, eylemleri durdurması beklenirken, aksine eylemlerin yayılmasına neden oldu. Aynı gece ve ertesi gün, eylemciler üç üniversite binasını işgal etmişti. Yürüyüşler, gösteriler, eylemler, isyanlar bütün Yunanistan'ı sarmıştı. Ortaokullu, liseli çocuklar bile eylemlere katılıyor okulları işgal ediyor, bankalara ve polis karakollarına taşlı, molotof kokteylli saldırılar düzenliyordu. İşçiler ise sendika binalarını işgal ederek, isyana destek veriyorlardı. Daha önce belirlenen genel grev de hayata geçince, isyan farklı boyutlara ulaştı.

Yunan Hükümeti İsyancıların ; "bu tarih bizim değil, ama bu isyan bizim" derken, gösterdiği kararlılık karşısında ürktü. Seyirlik sirke dönen ülkeyi, sokakları sakinleştirmek için, İçişleri bakanı, (eylemlerin basladigi sabah) özür dileyip istifa etti. (başbakan istifayı kabul etmiyordu). Yunan Hükümeti, medya da dahil, isyanın bir biçimde temposunun düşeceğini, hatta tamemen bitmesini bekliyordu. Beklenen olmadı, isyan aksine sosyal patlamaya dönüştü. Artık on üç, on dört yaşındaki çocuklar bile polis karakollarına taşlı, molotoflu saldırlar düzenliyordu. "Hepimiz Alex'iz bizi de vurun" sloganları eşliğinde Atina merkezinde, ana caddeler üzerindeki bankalara, alışveriş merkezleri, uluslararası şirketlere saldırıyorlardı. Sokak çatışmalarına alışık olan Yunanistan halkı, daha önceden belirlenmiş genel grevi isyanla birleştirmişti. İçişleri bakanı, bir kez daha medyanın karşısına çıkıp istifa kararını açıklamış olmasına rağmen istifası kabul görmüyordu.

İktidar partisi, Yununistan'da tartışılması bile yasak olan bir konuyla, durumu kurtarma telaşı içinde, isyancılara karşı orduyu göreve çağırma tehditiyle durumu kurtarmaya çalışırken Avrupa'nın büyük devletleri, isyanın kendi ülkelerine sıçramasından korkuyordu. Fransız gazetesi Liberation "Fransa Yunanistan olur mu" sorusunu manşetine taşımıştı. İsyanda, korkan Avrupa, süreci endişeyle izlerken Türkiye'de ise Anarşistler İstanbul Yunan konsolosluğu önünde gösteri yapıp Yunanistan hükümetini protesto ediyordu.

Burada kısa bir parantez açmakda fayda var;

Mustafa Kükçe Ümraniye'de gözaltına alındı, cezaevine sevkinin ardından kaldırıldığı hastanede öldü. (14 Haziran 2007)
Nijerya'lı göçmen Festus Okey, Beyoğlu Polis Merkezi'nde silahla öldürüldü. (20 Ağustos 2007)
İstanbul Yenibosna'da Yürüyüş Dergisini dağıtan Ferhat Gerçek, polis tarafından sırtından vuruldu.(7 Ekim 2007)
İstanbul Avcılar'da bira içtiği gerekçesiyle tartışma açan polis tarafından Feyzullah Ete göğsüne atılan tekme sonucunda öldü. (21 Kasım 2007)
İzmir'de Dur İhtarına Uymadığı gerekçesiyle ateş açılan jipin sürücüsü Baran Tursun, başına isabet eden kurşun sonucu öldü. ( 24 Kasım 2007)
Adapazarı'nda bir hırsızlık ihbarı üzerine İ. T'ye ateş açılması sonucunda şahıs ağır yaralandı.(5 Ocak 2008)
Adana'da Murat Kurtaran adlı kişi banka soygunun ardından öldürüldü. (17 Ocak 2008)
Mimar Hüseyin Turgut, Yalova'da park yeri yüzünden cıkan tartışmada öldürüldü. ( 26 Ocak 2008)
16 yaşında Yahya Menekşe protesto gösterileri esnasında panzerin altında kalarak öldü.
Van'da Nevroz Gösterileri sırasında Zeki Erik göğsüne isabet eden kurşun sonucunda öldü. (15 Şubat 2008)
Yüksekova'da Nevroz Kutlamaları sırasında İkbal Yaşar öldü. 2'si ağır 25 kişi yaralandı.( 23 Temmuz 2008)
Motosikleti parka çekilen Orhan Oflaz öldürüldü, polis memuruna bıçak çektiği söylendi. (10 Temmuz)
Kırıkkale Mülteci Kampı sakinlerinden bir kişi protesto sırasında öldürüldü.(11 Haziran 2008)
Kadıköy'de çocuk yurdunda kalan 18 yaşında ki Yasin Kırbaş sırtından vurularak felç oldu. ( 18 Haziran 2008)
İstanbul Bahçelievler'de Cem İnci kendi kendine söylenirken polise küfür ettiği zannedildi ve öldürüldü. ( 6 Ağustos 2008)
Sivas'ta dur İhtarına uymadığı gerekçesiyle arabasına ateş açılan Turan Özdemir Öldürüldü.
Bursa'da hırsızlık ihbarında dur ihtarına uymadığı gerekçesiyle arabasına ateş açılan Turan Özdemir öldürüldü. ( 25 Ağustos 2008)
Yürüyüş Dergisi dağıtan Engin Ceber gözaltına alındıktan sonra karakolda ve cezaevinde işkence görerek yaşamını yitirdi. (10 Ekim 2008)
İstanbul Bağcılar'da gözaltına alınan Ahmet Laçin, karakoldan çıktıktan sonra hayatını kaybetti. Polis zanlının çatıdan düştüğünü söyledi. (12 Ekim 2008)
Antalya'da dur ihtarına uymadığı söylenen Çağdaş Gemik motosikleti üzerinde vurularak hayatını kaybetti. ( 27 Ekim 2008)
Zonguldak'ta akli dengesi bozuk olan Erdal Keloğlu, karakola gitmek istemediği icin dövülerek öldürüldü ( 25 Kasım 2008) Türkiye'de ki eylemler elbette Egenin karşı yakasında sevinçle karşılanmıştı, ancak yukardaki nedenlerden dolayi Yunanlı anarşistlerin, Türkiyeli anarşistlere yönelik eleştirileri de vardı. Bir yıl içinde Türkiye ve Kürdistan sınırları içinde, birçok insan Türk polisi ve askeri tarafından öldürülmüştü, ancak yaratılan bu mağduriyetlerle ilgili, Türkiye'li anarşistlerin yeterli eylemler düzenlememiş olması eleştirilerin belirleyici noktası oldu.

Yunanistan'da günlük politikaların belirlenmesinde Eksarhia ve Sindağma'nın öne çıkması ve belirleyici olması artık tartışılmıyor bile. Sindağma Yunan Hükümetinin neo-libreral /kapitalist politikalarını belirlenmesinde merkez olurken, son dönemle birlikte Eksarhia, daha çok Anarşist ve sol politikaların belirlendiği, dünyaya politik açılımların yapıldığı bir merkez konumuna geldi. Artık efendilerin sözünün çokça geçtiği bir yer olmamasının yarattığı durumdan doğan rahatsızlık kapitalist Yunan Hükümetinin rahatını kaçırmış durumda.

Kronoloji

6 aralık: Anarşist Alexandros Grigoropoulos, polis tarafından vuruldu. Alexandros Grigoropoulos'un vurulmasından çok kısa bir süre sonra eylemler başladı.

7 aralik : Atina'da göstericilerin Polis Karakollarına ve Bankalara saldırıları sabahın erken saatlerine kadar sürdü. Polis, göstericilere göz yaşartıcı gazla saldırıdı. Üç üniversite binası; Ekonomi, Hukuk,Panteon işgal edildi. Sabah saatlerinde Selanik'te, büyük bir eylem gerçekleştirildi, Egnatia caddesindeki eylem sırasında 2 polis karakoluna, bazı bankalara saldırıldı ve kimileri yakıldı. Öğlen saatlerinde eylemler Yanneha, Irakli, Chania, Komotini, Mitilini, Xanthi, Serres, Sparta, Aleksandrapolis ve Volos'a sıçradı İç İşleri Bakanını Prokopis Pavlopoulos, sabah saatlerinde kamaraların karşısına geçip, olayla ilgili özür dileyip istifasını açıkladı. Ancak başbakan istifa kararını onaylamadı.

8 aralik: 15.000 kişinin katıldığı bir birleşik eylemle başladı. Gösteriler sırasında birçok banka, süper market, devlet binası, lüks oteller tahrip edildi ya da ateşe verildi. Atina'nın alışveriş caddelerinin nerdeyse tamamı yıkıldı. 3 üniversite ( Politeknik, Hukuk, ASOEE-Ekonomi ) işgal altında ve geri çekilme üsleri olarak kullanıldı. Polisin kulandığı gaz bombası sonucu nefes almak nerdeyse imkansız olunca, genel sağlık konseyi alarma geçti. Çatışmalara binlerce insan katıldı. Aynı gün Bakanlar Kurulu toplandı 'kriz masası kurulduğunu, polisin örnek bir cezaya çarptırılacağını'açıkladı. Bu açıklama isyanı durdurmak yerine isyanın daha genişlemesine neden oldu. isyana Ioannina, Petra, Selanik, Larissa ve Kreta'da katıldı. Hedef neredeyse yalnızca polis binaları, bankalar ve uluslarararısı şirketler oldu.

10 aralik: Genel grev dışında isyana Ioannina, Petra, Selanik, Larissa ve Kreta'da katıldı. Hedef neredeyse yalnızca polis binaları, bankalar ve uluslarararısı şirketler.

11 aralik: Atinada 3000 kişi işgalcilerinin çağrısına uyarak gösteri için sokaklardaydı. Polis ilk kez doğrudan çatışma içinde yer almadı. Selanik Tiyatro Okulu işgalcilerinin çağrısını yaptığı gösteri, lise öğrencilerinin katılımı ile beklenenden daha büyük oldu. Anarşistlerle, lise öğrencilerinin ilk buluşması olan bu eylem gününde Gümülcine'de ki üniversite kampüsünde polisle yer yer catışmların sürdüğü, İskeçe kentinden gelen öğrencilerde katıldı. Gösteriye demir çubuklar ve bıçaklarla takip eden faşistler, siviller yer yer öğrencilere saldırıdılar.

12 aralik:Gösteriler sırasında Alexandros Grigoropoulos'u vuran polisin avukatının bürosu saldırıya uğradı. Lise ve orta okul öğrencileri karakollara taşlı saldırılar düzenledi. Polis Atina'daki Korai Caddesi'nde ki gösteriye saldırarak, en az dört öğrenciyi gözaltına aldı. Gözaltına alınanlardan birisi 13 yaşında bir kızdı; olaya tepki gösteren gazeteciler de polis tarafından ağır biçimde dövüldü. Lise öğrencileri ülke genelinde ve Atina mahallelerinde yeni gösteriler de gerçekleştirdiler. Hükümetin saldırıları devam etti. Kayıt-dışı plaka taşıyan sivil polislere ait bir otomobil Atina-Ilioupolis'teki lisenin önünde iki öğrencinin üzerine sürüldü, iki ögrenci yaralandı Parlemento önünde kı gösteri sonrası öğrenciler işgal altındaki üniversitelere geri çekilindi. Hukuk fakültesinin dışında ki polise ait bir jip yakıldı. Hukuk fakültesi çevresinde ki polis, Taş ve molotof yağmuruna tutuldu Atina'daki öğrenci gösterisi Liseli çocukların "Bizi de vurun!" sloganı ile parlementoya doğru yürüşe geçti. Polis göz-yaşartıcı gazla liseli gençlere saldırdı. Liseli gençler "KATİLLER!" hepimiz alexis sloganları ile karşılık verdi. Atina Ekonomi ve İşletme Fakültesi'ne, üzerinde "Cougias" (katilin avukatı), "git kendini sektir" yazan bir pankart astılar. Patras'tan çatışma haberleri geliyor anarşist, solcu) "parartima" işgalcileri kent merkezindeki bankalara saldırdı. 25 polis karakolu lise öğrencilerinin kuşatması altında. Petroupoli karakolu yedi saat boyunca kuşatıldı. ön-cephesi molotof kokteylleriyle tümüyle yakıldı. Anarşistler ana-akım radyo istasyonu Flash FM'i işgal ederek, yarım saati aşan bir süre kendi mesajlarını yayımladılar.
Anarşistler Atina'daki Agios Dimitrios belediye binasını işgal edip geçici komiteler kurdular. Belediye binası halk tarafından işgal edildi. Yayımladıkları bildiride "Alexis, umarız senin kanın dökülen son masumun kanı olur". "Kaosa katkıda bulunmak için gel!".

13 aralik: Hukuk, İktisat ve Politeknik'te işgaller devam etti. Genel toplantılara 300-500 kişi katıldı. Yunanistan genelinde 300 okulda işgaller devam etti. Ayrıca Agyos Dimitrios Belediyesi de işgal edildi ve 'halk meclisi' çağrısı yapıldı. Salı günü saat 12'de bütün öğrencilerin katılacağı bir yürüyüş çağrısı yapıldı. Devletin kolluk kuvetleri, faşistlerle birlikte anarşistlere, öğrencilere ve göçmenlere yönelik saldırılarını tırmandırıyor. Akşam saatlerinde 5 Filistinli bir de Polonyalı tutuklanıp Koridallos Cezaevi'ne götürüldü. Tutuklananlar, polisle çatışma ve yağmaya katıldıkları gerekçesiyle yargılanacaklar. Gözaltına alınanların yüzde 50'si göçmen ve Arap ülkelerinden göçen 25 kişi antiterör yasasına muhalefetten hakim karşısına çıkarılacaklar.
14-15 aralik: Lise öğrencileri, polis karakollarının önünde toplandı, mahkemelerin önünde dayanışma gösterisi yaptı. Chalandride ki işgalevine silahlı, faşist saldırı yapıldı. Lise öğrencileri Alexandras Bulvarındaki polis karakoluna saldırdı. Solcu/anarşist gruplar saldırıyı protesto gösterisi düzenledi. Solcu/anarşistler şu ana kadar her türlü geleneksel siyasal eylem biçimini aşmış bulunuyorlar. Atina'daki adliye binası önünde gözaltına alınanlarla bir dayanışma gösterisi yapıldı; Pazartesi sabahının erken saatlerinde, tanınmış bir yerel faşist/mayfa grup, Atina'daki işgal altında bulunan Chalandri belediye binasını işgal edenleri tehdit etti. Binadaki insanlar, silahlı tehditi karşısında, işgale cevre halkı testek verdi. Polis helikopteri Atina üzerinde dokuz gündür aralıksız dolaşıyor. Atina'nın eğlence bölgesinde gösteri; onlarca gözaltı; Politeknik çevresinde erken saatlere kadar süren sokak-çatışmaları; Syntagma meydanındaki oturma eylemine polis gözyaşartıcı gazla müdahele etti. Pazar, 14 Aralık 2008 04.20 am. Alexandros'un katledildiği yerden başlayan kendiliğinden bir gösteri Gazi ve Psiri bölgelerine (yani Atina'nın temel eğlence mahallelerine) yöneldi. Eksarhia'ya geri dönüşte, Omonia meydanında, göstericiler saldırıya uğradı ve en az 25 kişi gözaltına alındı. Gözaltına alınanların büyük çoğunluğu 18 yaşın altında! Bu arada, Atina Politeknik kampüsünü çevreleyen bölgelerde polis ve göstericiler arasında çok yoğun çatışmalar var. Polis arabalarına ve polise onlarca molotof atıldı.polis gaz bombalarının kalmadığını, telsizinden yardım çağrıları yapıyor. Syntagma meydanında blogcular tarafından çağrısı yapılan barışçıl bir gösteriye, 1.30 sıralarında polisin göz-yaşartıcı gazla saldırdı.
aynı saatlerde "Atina, Panormou caddesinde bankalara saldırı düzenlendi. Bir para taşıma aracı içindeki paralarla yakıldı. "Eksarhia sakinleri polisi mahallelerinden kovdu" Ülkede 700 lise, öğrencileri tarafından işgal edildi. Eksarhia polis karakolu yaklaşık 100 kişinin saldırısına uğradı. Alexandros katledilmesinden bir hafta sonrasına denk düşen gecede Eksarhia mahallesinin dört bir yanında barikatlar var. Çatışmalar aralıksız devam ediyor

16 aralik: Salı günü bir başka anarko-ulaşım eylemi daha gerçekletirildi. Eylemciler, bu eylemlerle, kalıcı olarak "üretim-dolaşım-tüketim" döngüsünü bozmayı hedefliyorlar ve oldukça başarılı oldular. Eylemciler Atina Metrosunun Victoria Durağında, "Kendi kendilerini organize eden yolcular, bilet ve kontrolcülerinin sonunu getirecekler" biçiminde saloganlar eşliğinde metroları işgal ettiler. Ayrıca Atinadaki Zografou polis merkezine de eylemciler sabah erken saatlerde müdahale ettiler. Polisi karakolunu ve birkaç arabasını yaktılar.
Devlet televizyonu NET çok kısa bir süre için ele geçirildi. Öğrenciler kısa bir süre ellerinde " İZLEMEYİ KESİN – HERKES SOKAĞA " yazan bir pankartı açtılar. Eksarhialılar, yaptıkları gösteride polisin mahallerinden gitmesini istediler.Anti-polis eylemlerinin diğer mahallelerde de olacağı duyumlarını aldık. Brahmani, Sepolia, Petralona, Nea Ironia ve Dafni."Devletler öldürür. Sessizliğin onları silahlandırır".Göstericiler Agios Dimitros Belediyesini işgal ettiler.

17 aralik Bürokratlar, işgal edilmiş olan işçi konfederasyonuna saldırdılar. Saldırı başarılı olmadı. Saldırı sırasında polisi minibüsü daha yakıldı, İsyan Patras'ta Devlet televizyonunu işgal eden kişiler, hükümetin iftira niteliğindeki sözlerine. Ayrıca bir polis minibüsü daha yakıldı Atina'da. Patrasta, polisin avukatı Pampeloponisiako futbol sahasında bir basın açıklaması düzenleyecekti. Yaklaşık 500 kişi sahanın dışında toplanıp; Çöp teneklerini ateşe verdiler ve barikatlar kurdular.Polis, gaz bombalarıyla saldırdı.

18 aralik: Yunanistan'ın başkenti biber gazı dumanının altında boğuluyor. 5000 kadar eylemci polisile parlamentonun önünde çatışıyor.solcu ve anarşistler selanik'in Stavroupoli bölgesinde bir süpermarkete girdiler. Çıkmadan önce pazar arabalarını yiyeceklerle doldurdup, gelip geçenlere dağıttılar. Dağılmadan önce de hayat pahalılığını protesto eden bildiriler dağıtıp sloganlar attılar. Atina'daki öğrenci yürüyüşüne polis biber gazıyla saldırdı. Polisler yeni model daha güçlü bir gaz kullanıyorlar. Bir para transfer arabası yakıldı.

19 aralik:Bir TV istasyonu daha işgal edildi, Atina ve Selanik'te yeni eylemler, Uluslararası Eylem Günü'nün son hazırlıkları Chania'daki "Kydon TV", medyanın isyanı örtbas eden yalanlarını açığa çıkarmak için bugün işgal edildi. Son birkaç günde onlarca TV ve radyo istasyonu işgali gerçekleşti. Propylea Atina'da devlet baskısına karşı büyük bir konser başlamak üzere. Egaleo (Atina), Sintagma ve Selanik'te eylemler planlanıyor.

20.21.22 aralik: Politeknik işgaline yakın zamanda müdahele olasılığı tartışılıyor.
Politeknik'in rektör yardımcısı tarafından işgalcilere, binanıın artık üniversite yönteminin sorumluluğunda olmadığını ve kontrolün başsavcıya devredildiğini, duyurdu. 98 fm Anarşist radyo, üniversitenin korumalarına binayı terketmelerinin, söylendiğini duyurdu. Politeknik'te, binayı terktmenin gerekli olup olmadığı tartışılırken. Rektör yardımcısının olacağını iddia ettiği şey, devletin kendi kanunlarına göre %100 illegaldir. Üniversiteye polis operasyonu düzenlenmek üzere olduğu iddia edilmekte. Hatta, polisin üniversite yönetiminden izinsiz olarak bir üniversiteye düzenlediği de ilk operasyon olacak. "Giritli saldırıları" olağanüstü başlığı altında olaylara dikkat çeken Yunan basını: , "Iraklion, Crete'de, iki banka ve bir otogaleriye saldırı düzenlendi. Polis, sabah saat 3 sıralarında saldırganların Pancreaten Cooperative Bank Şubesine molotof kokteyli attıklarını belirtti. Şube, ardından gelen yangın ile yıkıldı. Saldırılarda yaralanan olmadı.

23. 24 aralik: Bir grup lise öğrencisi eğitim bakanlığının önünde tatilden önce son olması kararlaştırılan bir miting düzenledi. 15 yaşında bir gencin öldürülmesi üzerine protestolara devam edip etmeyeceklerine Ocak ayının başında karar vermesi beklenen öğrenciler, yaklaşık 700 okul ve üniversitenin işgaline devam edeceklerini ileri sürdü. Eğitim bakanlığı yalnızca 100 okulun işgal edildiğini iddia ediyor. * Atina'da 3000'den fazla protestocu "Polisler, Domuzlar, Katiller" diye slogan atarak yürüdü. Daha erken saatlerde, bir isyan polisi otobüsüne ateş edildi. Yetkililer otobüsteki 19 memurdan yaralanan olmadığını, fakat saldırının polise karşı şiddeti tırmandırabileceği yönünde endişeler oluştuğunu söyledi. Polis otobüsün Atina'da bir üniversite kampüsünden geçerken saldırıya uığradığını söyledi. Yetkililer 7 adet 7.62 milimetrelik kovan topladıklarını belirtti.
Salı günkü yürüyüş şehir merkezindeki birçok dükkanın kapalı kalmasına neden oldu. Bir grup genç bir polis arabasını devirdi. Miting sona ermeden önce protestocular polis şapkası giyen kağıttan yapılma bir domuz modelini ateşe verdiler. Çarşamba günü şehrin ana alışveriş bölgesinde bir protesto daha yapılması planlanıyor. GSEE adını almış olan işgal komitesi tarafından, kadın tutuklularla dayanışma eylemi çağrısı yapıldı. Ekonomi bilimleri üniversitesinde dün halk anarşistleri topluluğunun aldığı karara göre, üniversite işgal eden kişiler eylemi hep beraber ve güvenlik içinde binayı boşaltmaya elverişli bir an
olarak kullanacaklar. Hukuk ve Politeknik işgalleri sürüyor.

25.

aralik: "Giritli saldırıları" olağanüstü başlığı altında olaylara dikkat çeken Yunan basını: , "Dün erken saatlerde Iraklion, Crete'de, iki banka ve bir otogaleriye saldırı düzenlendi. Polis, sabah saat 3 sıralarında saldırganların Pancreaten Cooperative Bank Şubesine molotof kokteyli attıklarını belirtti. Şube, ardından gelen yangın ile yıkıldı. Saldırılarda yaralanan olmadı.
26.

Macin ilk yarisi sonuclandi.. devami 9 ocakta..

Kaynak: Anarşist iletişim

Devriye gezen polisin vurulmasını devlet mi planladı?

2009-01-08T11:15:00.000-08:00

5 OCAK 2009 PAZARTESİ
Atina indymedia'da devriye gezen bir polisin Atina’nın Eksarhia semtinde vurulmasının ardından yayımlanan bir yazının tercümesidir. Bu metin geniş anarşist ve antagonist eylemcilerin düşüncelerini yansıttığı için önemlidir: Yunanistan hükümeti sahneye en eski ve en kirli oyuncularını sürüyor gibi görünmekte, bir kez daha saldırmakta. Şanslıyız çünkü hareketimiz en önemli hazinelerden birine sahip: toplumsal hafıza. Amerika’da cointelpro, italya’da baskı, ve buralardaysa yanlız silahlı adam ateşi. Nereden değil nereye ateş edildiği önemli, her grup savunmaya geçti. Unutmayacağız, affetmeyeceğiz ve küçümsenemeyiz…
5 ocak 2009 tarihinde gece 3'te, Atina’nın Eksarhia semtinde Kültür bakanlığı önünde nöbet tutan polislere ateş açıldı. 20'den fazla kurşun kovanı ve bir el bombasının bulunduğu söyleniyor. Bir polis yaralandı, göğsünden vurulan polisin, kurşunun cep telefonuna çarparak yavaşlaması sayesinde kurtulduğu söyleniyor.
İlk akla gelen hareketimize katılan hiç bir grubun, en ileri şehir gerillası taktiklerini benimsese bile (fiilen polis işgalinde olan)Eksarhia bölgesinde böyle bir eylem gerçekleştiremeyeceği oldu. Bu yüzden, büyük medyanın, politikacıların ve takpçilerinin, polisin acilen harekete geçmesi yönünde bir atmosfer yaratması tesadüfi değildir. Tabii ki böyle bir olasılığı tesadüfi karşılayamayız özellikle de bir kaç gün once (polis aracına ateş açılması -ç.n) Zografou'da üniversite kampüsünde meydana gelen olay yüzünden. Devlet iki dudağı arasındaki medya aracılığıyla kamuoyunu polise karşı girişilecek bu tarz ‘eylem’lere karşı hazırlamıştı. Saldırı yerinin kendisi de (Eksarhia Kültür bakanlığının önü) reçeteyi önümüze sunmakta: bu kadar sıkı gözetlenen bir yerde olması saldırganların doğrudan devletle ilişkili olduğunu gösteriyor.
Hiç şüphe etmeden bu kişilerin kendilerinden birini vurduklarını söyleyebiliriz –şu konuda yeniden düşünmeye gerek yok: Hayat onlara hiç bir şey ifade etmiyor. Eylemleri gösteriyor ki amaçları Alexis Grigoropoulos’un soğukkanlılıkla vurulmasına karşı oluşan tepkilere gösterilen sempatiyi yok etmek. Ayrıca şüphesiz ki her türlü direnişi ezmek ve sokaklara korku yaymak istiyorlar. Şu andaki koşullarda hiç bir silahlı devrimci örgütün seçmeyeceği Eksarhia’nın seçimi, toplumun aklında bütün gerekli bağlantıları oluşturuyor. Bu, polislerin ve hakimlerin her türlü şiddet hareketini meşru kılıyor. Bu kriz ve işsizlik ortamında tam da ihtiyaç duydukları buydu. Şimdiden 75 tutuklama yapıldı, Eksarhia’da yaşayanlara ve oradan geçenlere karşı saldırılar başladı, ev baskınları haberleri de geliyor –nasıl da denk geldi. Garip günler gelmekte, devlet kontrolünü kaybetmişti ve şimdi büyük bir şiddetle – ki şiddet tekeli devlette- geri dönmekte. Orantısız bir güç kullanılıyor, taş ve moloflara karşı tonlarca kimyasal gaz, mermiler (plastik ve normal), askeri eğitim almış tam teçhizatlı birlikler tarafından vahşice saldırıldı.
Hükümetin sağa dönüşünün (şimdiye kadar sağda idi, tutucu özünü aşırı sağa çekti ve baskı taktiklerini yoğunlaştırdı ve sertleştirdi) durdurulmasının ve geri çevrilmesinin tek yolu devlet baskısına karşı aynı anda birçok gösteri düzenlenmesidir. Cevaplar sokakta çatışmalar, kitlesel barikatlarla verilebilir sadece. Politik olarak insanlara kendi kendilerinin efendileri olduğunun anlatılması ve onların politik partilerin baskılarına karşı örgütlenmesi gerekiyor. Devlete ve kepitalizme karşı örgütlenerek mücadele etmeye ikna edilmeliler. Eylemlerimizi abartmadan yine de geleceğe inancımızla öz örgütlü toplantılarda fikirlerimizi paylaşarak ve birbirimize eylemler önererek aşağıdan örgütlenerek insanları görünür kılmalı ve geleceği birlikte adım adım kurmalıyız, tıpkı aralık devriminde yaptığımız gibi.
Başka şansımız yok –aksi takdirde teker teker ezecekler bizleri.
Bir kere daha ispat ettiler vicdansız olduklarını.

kaynak : http://www.occupiedlondon.org/blog/2009/01/05/was-the-riot-cop-shooting-orchestrated-by-the-state/

çeviri: isyandan

Dünya Devrim Manifestosu

2009-01-03T14:43:00.000-08:00

(Çevirmenin notu: aşağıdaki manifestonun yunanca versiyonu ülkede pek çok web sitesinde ve bloğun mesaj kutusunda mevcut. Metindeki bütün kısımlara katılmasam da özellikle beğendiğim şey üç hafta önce bu tip çağrılar ve düşünceler önemsenmez ve gerçekçi gelmezken birden her şey mümkün görünmeye başladı. 2008 in sonuna bile gelmeden böyle bir dünya devrim çağrı metnini çevireceğimi düşünmezdim ve yine Atina’nın en önemli alışveriş caddesi olan Ermou Caddesi’nin alev alev yanacağını düşünemezdim bile. Şimdi harekete geçmek için düşünme, plan yapma zamanı!)

Dünya Gezegeni

27 Aralık 2008, Cumartesi

1. İçinde yaşadığımız şirketçi devlet yapısı

Gezegenimiz şirketlerin kuşatması altında. Şirketlerin sahipleri (nevrotik, suça yatkın azınlık) parasal kaynaklarını maksimuma yükseltmek, kendi arzularını beslemek, otorite sahibi olmak, Dünya Gezegenini denilen postmodern endüstriyel ürününe sahip olmak için devleti araç olarak kullanıyorlar.

Hiç şüphe yok ki devlet bankaların kontrolü altında (tam tersi değil!),şu sıralar pasifçe gözlemlediğimiz gibi, devlet kapitalizminin doğuş yerinde maskeler düşmüş durumda: Birleşik devletler hükümeti şirketçi rejimin paniklemiş davranışlarını destekliyor ve ordusunu ‘yaklaşan bir krizin neden olabileceği bir sosyal kargaşa’ ya hazırlıyor.

Ayrıca, devletler bireyleri bölünmüş ve yararsız bir devletin içinde tutuyorlar, böylece insanlığın bariz düşmanına karşı ayaklanmak yerine birbirleriyle yarışıyorlar. Otorite sahipleri bireylere birbirlerinin/yanındakilerin farklılıklarını öğretiyor, onlara millet, cinsiyet, başarı, tüketim, sağlık, güzellik ve akıl sağlığı gibi “değerleri” aşılıyorlar. Bu evrensel düzeyde görülebilen ve bilinen davranışlara neden oluyor: milliyetçilik, ırkçılık, tüketicilik, cinsiyetçilik, fiziksel güç ayrımcılığı (ableism), yaş ayrımcılığı ve fiziksel görünüş ayrımcılığı.

Eğer polis gücü yararına olmasaydı, devletler bireyleri bu tip belirleyicilerle işaretlemeyeceklerdi, her çeşit Tıbbi Rejim, Eğitim Rejimi, Müessese Medyası, Dinler ve Bürokrasi.

İnsan evladı, biricik bir heterojen kimlikler olmaya başladığından beri hiper-vurgulu egosuyla insanlığı bitirdi. Proleter ve Müslüman, saygıdeğer bir ev hanımı ve lezbiyen, öğrenci ve bezgin, cinsiyetçi ve komünist, başarılı/yükselme hırsıyla dolu bir genç ve çevreyle ilgili meselelere duyarlı, kadın ve milliyetçi. Binlerce minik parçaya ayrılmış hali onu bastırılmış sınıf kimliğine zorlayanın kim olduğunu görmesini engelliyor. Daha önemlisi, aynı hal kendisinin daha kolektif olduğunu anlamasını engelliyor, evrensel neo-proleter gibi: gezegendeki bütün insanların günlük olayları karanlık ve sıkıntı içinde deneyimlemelerinden engellenmelere ve gönülsüz ölüme kadar. Bu tip bir proleter, sadece adet üzeri üstün gelir.

Bu bolca önceden tasarlanmış kimlikler, gezegendeki bütün toplumlarda ‘kültürel savaş’ durumuna yol açıyor (ayrıca uluslararası), kimlerin rejim lehinde yarış içinde oldukları gezegende. Ayrıca, bu durum saygıdeğer vatandaşların daha sıkı güvenlik önemlerini talep etmelerine de neden oluyor.

Şirketçi Burjuva Demokrasisinin diktatörlüğü gücüne karşı her türlü direnişi bastırıyor: direnişin sosyal esaslarını ölüm kokuları saçan politik partiler, ticaret birlikleri ve diğer politik oluşumlar içine hapsediyor. Hiç duraksamıyor, sadece sıklıkla özgürlükçü hareketleri bastırmak ve özgür irade hakkını reddetmek için gezegenin bölümlerini ‘demokratikleştiriyor’. (Irak’taki AB, Filistin’deki İsrail, Makedonya’daki Yunanistan)

Dünyanın doğal dengesini yok etmekte, bütün eko sistemi imha etmekte, doğayı başlaştırmakta ve bedenlerimizi yemeklerin niteliğiyle bozmakta sakınca görmüyor. Hepsi ilerleme, bilim ve medeniyet adına.

Bütün bu otoriter modellerin karışımı içinde zamanla medeni dünya bizi, insanların eskiden sahip olmadan (ironik bir biçimde) daha iyi şartlarda yaşadıkları bir yaşam kalitesine sahip olduğumuza ikna ettiler.

Tıbbi Rejimin nimetleri artan nüfus ve ortalama yaşam standartlarıyla basitçe ücretli kölelerin sayısını artırıyor ve aynı zamanda bu ücretli kölelerin yaşam standartlarını mutlak asgari seviyede tutuyor.

Şehirdeki yaşam insanları hayatın deneyimlerinden, doğanın fenomeninden gözlemleme ve öğrenme deneyiminden uzaklaştırıyor, fiziksel alan deneyimini yok ediyor ve bunları eskiden sıradan olan deneyimlerken (fiziksel işçilik, dışarıda hayatta kalma gibi.) sonradan kırılgan deneyimlere dönüştürüyor.

B.Dünya Devrimi medeniyete karşı olmalı

-Dünya iletişim ağındaki organizasyonumuzun katalizörü: bütün küskünleri ve başkaldıranları kendi seslerini yükseltmeleri için çağırıyoruz, ister makalelerini karşı-bilgilendirici medyaya yollayarak, ister kendi bloglarını oluşturarak, kolektif tartışma ortamları yaratarak, kapitalist web sitelerini çökerterek.

-Kendi çalışma ortamlarını kendileri organize etmeleri, kendi sistemlerini üretmeleri, konsensüs güvencesi altında, üretim mekânlarını ele geçirmek ve yatay bir sistem üretmeleri için bütün işçileri çağırıyoruz.

- Kendi binalarını ele geçirmeleri, bütün parti yardakçılarını kovmaları, teori ve pratiği kendi hayal güçlerine, tabiatlarına ve düşüncelerine göre yeniden oluşturmaları için bütün lise ve üniversite öğrencilerini çağırıyoruz.

- Bir araya gelmeleri, ilaç şirketlerinin ilaçlarını reddetmeleri, beyinlerimizi hırpalayan medeniyeti yok etmeye yarayacak fikirler üretmeleri için bütün Klinik Depresyonun yükü altında yaşayanları çağırıyoruz.

-Kurumlar onları yersiz yurtsuz insanlar haline getirdiği için onları yabancılaştıran medeniyeti yok etmeleri ve öfkelerini birleştirmeleri için bütün göçmenleri çağırıyoruz.

-Bilim Rejiminden istifa etmeleri, özgürce kolektif bir halde nasıl zararsız ve tükenmez enerji (güneş, rüzgâr ve jeotermal enerji gibi) üretilebileceğinin yolunu bulmaları için bütün bilim insanlarını çağırıyoruz.

-Kendilerine ait her şeyi mümkün olan maksimum düzeyde, üretim düzeyinde kamulaştırmak ve sabote etmek için devrimin olabileceğini unutan herkesi çağırıyoruz. Başarabiliriz ve buna değer!

-Burjuva yaratıları içinde hayal güçlerini harcamaktan vazgeçmeleri, mücadelemize katılmaları, hayal güçlerini Dünya Devrimini şekillendirmeye harcamaları için bütün burjuva sanatçıları çağırıyoruz.

- Üretimlerini kolektifleştirmeleri, kapital için aşırı tüketime son vermeleri, insan dostu üretim tekniklerini ve tarım sayesinde özgürce yaşamayı öğretmeleri için bütün çiftçileri ve zirai üreticileri çağırıyoruz.

-Et üretimine derhal el konulmalı ve bütün hayvanlar özgür bırakılmalı! Et üretimi cinayettir!

Özgürleşme hareketini ve çok önemli olan yandaş-bilgilendirmelere devam ettirmeleri için bütün anarşistleri, komünistleri ve özgürlükçüleri çağırıyoruz.

Üretim sürecini sabote etmek ya da kendimize göre tekrar oluşturmak, bağımsız yiyecek üretimi oluşturmak, var olan kaynaklara el koymak, şehirlerde bağımsız mekânlar oluşturmak ve bağımsız enerji biçimleri planlamak, tarihi geçmiş paraları karşılık olarak verebiliriz. Özgürlüğün sıcak rüzgârı gibi yayılacak değişik biçimlerde ve çokça anarşist kültür ürünü, yandaş-bilgilendirici iletişim ağları yaratabiliriz.

Devletlerin bize yönelik her türlü saldırısı isyanımızla karşılaşacak, fakirliğin, depresyonun, mahrum edilmenin isyanı. Zamanı avuçlarımız arasına alacağız!

Atina’nın aralık ayının isyanına dünyadaki devrimcilere esin olmaları için izin verin!

Dünya insanları, birleşin!

Anarşi ve özgürlükçü komünizm için!

Özgürlük için!

Sınırsızlık için!

Çok yaşa Dünya Devrimi!

kaynak: isyandan.blogspot.com/

Yunanistandaki Anarşistlerle Dayanışmak İçin Uluslararası Elektronik Sivil İtaatsizlik

2009-01-03T14:41:00.000-08:00

***LÜTFEN BUNU YAYIN! HERKESE İHTİYACIMIZ VAR!***

Yunanistandaki Anarşistlerle Dayanışmak İçin Uluslararası Elektronik Sivil İtaatsizlik

29 Aralık 2008 Pazartesi

Baskılara karşı hacker'lar, 31 aralık çarşamba - aralığın son günü- yunanistandaki anarşistlerle dayanışmak için uluslararası elektronik sivil itaatsizlik eylemi çağtısı yaptılar. Aralık, 15 yaşında bir anarşist olan Alexandros Grigoropoulos'un polis tarafından soğuk kanlılıkla öldürüldüğü ay. Aralık ayrıca mücadele verenler tarafından da sonsuza kadar hatırlanacak bir ay. Ölümünden dakikalar sonra binlerce yunanistanlı sokakları ele geçirdiler, dünyadaki binlerde öyle yaptılar. Liberal gruplar bile hükümetin geri çekilmesini talep ettiler. Sokaklar insanlar tarafından geri alındı, karakollar yakıldı, bankalar yıkık bomboş kutulara döndüler. Bütün bu zaman boyunca Yunanistan hükümeti, silahıyla, gaz bombasıyla ve medyasıyla insanlarla savaşıyor ve onları durdurmaya çalışıyorudu. Şimdi bizim onları durudurmamızın zamanı

Doğrudan Yunanistan Emniyeti'nin ve Başbakanlığı'nın resmi sayfalarına saldıracağız. Onlar doğrudan bu işten doğrudan sorumlular ve doğrudan karşılık verilecekler. Onların, sokaklarda olanlar ile ilgili yalanlarını, medyaya ulaştırmalarına daha fazla izin vermeyeceğiz. İster linkteki dosyayı şimdi yükleyin isterseniz yarın. Biz sitemizin kapatılması ihtimaline karşılık şimdi indirmenizi öneriyoruz.

İhtiyacınız olan dosyayı aşağıdaki mirrorlardan birinden indirebilirsiniz. Zaman geldiğinizde onu internet tarayıcınızla açın (örnek; Firefox, Safari, Internet Explorer)ve böylece onları durdurmamıza yardımcı olun. Baskı kuran ve bundan kar sağlayan kurumlara karşı yapılan bu eylem, gelecek bir kaç hafta için başka eylemlerle devam edecek bir serinin ilk parçası.

http://FileHost.JustFreeSpace.Com/601test.html
http://www.filefactory.com/file/a0081df/n/test_html
http://w19.easy-share.com/1903035989.html
http://www.usaupload.net/d/emm2u0uz3j1
http://freefilehosting.net/download/43d0h
http://rapidshare.de/files/41232831/test.html

TSitemizi görmek ve ECDing yapmaya başlamak için veya programı indirmek için:
http://www.stormpages.com/greeksolidarity/test.html

İsterseniz basitçe, www.primeminister.gr ve/veya www.astynomia.gr adreslerini açıp onları tazeleyebilirsiniz. Firefox'ta bunu yapan pek çok eklenti var. Araçlara ve oradan eklentilere girin ve arayın. Bu eklenti gelecek eylemlerde de işe yarayacak. (ör: www.primeminister.gr and www.astynomia.gr )

Binlerce Direniş Aralıklarına

çev:isyandan

DEVRİME GİDEN YOL

2009-01-03T14:39:00.000-08:00

Uri Gordon

Atina'da, 15 yaşındaki Alexandros Grigoropoulos'un polis tarafından sebepsiz yere öldürülmesinin üstünden 3 hafta gecti ve Yunanistan'ı içine ceken isyanlar azalmadı.
Başkentteki üç üniversitede(ekonomi, politeknik ve hukuk fakültesi) öğrenci işgallerinin yakında sona ermesi beklenirken, yapılacak olan büyük eylem planları(9 ocak), protestolar, sokak çatışmaları, televizyon ve radyo istasyonlarına yapılan gasplar tüm hızıyla sürüyor.
Yunanistan'da,bir blogçu tarafından bu hafta şu yazıldı:" Oraya, buraya, her yere gitmekle görevliyiz; ancak tarihin sadece izleyicileri olarak koltuklarımıza ya da evlerimizin vicdanlarımızı donduran sıcağına değil. Ayrıca, enternasyonal dalgalanmalar elle tutulur ve hissedilmekte. Dayanışma gösterileri ve Yunan elçiliklerine olan saldırılar dünyaya yayılmış durumda ;Moskova'dan New York'a ve Kopenhag'tan Meksika'ya.. Öğrenciler tarafından basılan, dağıtılan bildiriler ve manifestolar ve Yunan okullarındaki toplantıların ingilizce, fransızca, italyanca, türkçe ve sırpça olarak doğrudan çevirileri yapılıyor ve çevrimiçi olarak postalanıyor.
İsyanın ilk birkaç gününde, meydana gelmekte olan tüm dayanışma eylemlerinin listesi internette bir araya getirilmeye çalışılıyordu ancak bunun imkansız olduğu ortaya çıktı: Abartısız yüzlerce vardı; binlerce insan sokaklara dökülmüştü. Geçtiğimiz cumartesi, polis şiddetine karşı yapılan küresel eylem gününde- 30 dan fazla şehirde-dünya çapında gösteriler gerçekleştirildi.
Birleşmiş basın mensupları, rüşvetçi devletin getirdiği huzursuzluk ve hayal kırıklığının, global mali krizin ve güvenli , sosyal hakları göz önünde bulunduran iş imkanlarının kıtlığı ile yüzyüze gelen Yunan gençlerindeki hoşnutsuzlugun sebeplerini açıklamak için çeşitli teoriler teşhir etti: “Nesnel koşullara kör bir tepki olarak isyanlar” yada “isyanlar, nesnel koşullara kör bir tepki”
Fakat tüm bunlar ses çıkarmamaya yönelik ve tuzaga düşürücü,kasıtlı açıklamalar ve başkaldırının açık,kesin olan dürtü ve sebebini görmezden geliyor.
Atina Ekonomi Okulu'nu işgal eden öğrenciler tarafından verilen bildiriler olayı nasıl gördüklerini açıkça gösteriyor: "Demokratik rejim-kendi huzurlu, barışçıl çerçevesinde-her gün bir Alex öldürmez, çünkü milyonlarca Ahmetler, Fatimalar,Jorjeler, ıÜüıÜüJin Tiaolar, ve Benajirler öldürür çünkü o : sistematik ve yapısal olarak , pişmanlık duymaksızın üçüncü dünyanın bütününü öldürüyor.
Normalliğin kardinalleri domuz Korkoneas'in(Alex'i vuran) mermisi tarafından çiğnenen kanun için ağlıyorlar, fakat kanunun gücünün yalnızca güçlünün gücü oldugunu kim bilmez? Bu öyle bir kanun ki; şiddet üzerinde şiddet egzersizine izin verir.Sondan, acı sona yasa geçersizdir, hiçbir anlam içermez, cezanın şifreli gücünden başka hedefi olmayan bir kanundur.
Ya da başka bir- isimsiz- bildiride şöyle denilmiş :"Neyin peşindeyiz? Eşitlik. Siyasi, ekonomik ve sosyal. Tüm insanlar arasında. ıÜüKöle tüketicileri, meta ve özne olmayı reddetmeye ikna etme imkânımız oldukça sınırlı. Ne yapabiliriz? Marketlere zarar ver ve yağmala, malları herkese dağıt, ve eşitsizliğe dayanak olan efsaneyi yok et!
Bütün bunlar, anlaşılmaz bir şikayet ya da tek olaylık bir protesto değil, bu özbeöz anarşist devrim!
Yunanistan' da olanların kapitalist sistemin kendisine ve bu sistemi güçlendiren devletlere karşı olan, ileriye yönelik sosyal bir başkaldırı olmasını anaakım medyası , basitçe, sindiremiyor. Şunu kabul etmenin zamanı: Yunan anarşist hareket, kendinden birinin öldürülmesinden sonra, başarıyla inisiyatifi ele geçirdi; meseleleri geniş kamuoyunun – çoğu genç gerçi – ilgisini çekecek biçimde ifade ederek.
Az sayıda insan farkett ki: Yunan anarşist hareket dünyadaki hareketlerin, hissedilebilir şekilde, en büyüğüdür. Bu hareket ayrıca, 1967'den 1974'e dek olan askeri diktatörlüğe karşı olan direnişin mirasından ve onun engin sosyal desteginden yararlanmaktadır. Yüksek gerilimli gösteriler Yunanistan’da bir devamlılık meselesi..Anarşistler ve polisler için, Selanik ve Atina sokaklarında sıcak sokak çatışmaları yapmak, pratik olarak iki ayda bir meydana gelen bir olay . Son olan olaylar,sadece süreklilik ve genişlikleri ile dikkat çekici- saldırganlık seviyeleri ile değil.
Değeri seyrek olarak anlaşılan başka bir faktör de:Yunanistan, normal olarak, güvenlik mekanizmasının, görece sıkı tutulduğu bir ülke. Mesela, Uluslararası Gizlilik Hakkı Örgütünün, izlediği ülkeler üzerindeki değerlendirmesine göre, Yunanistan, devlet istihbarat gücünün vatandaşlara karşı suistimalini engellemek için “yetkin korumaların” bulunduğu tek ülke. Diktatörlüğün kalıntıları, orta sınıflar arasında bile, polisin doğal olarak baskıcı olduğu izlenimini bıraktı.
Yunanistan'daki isyan anti-kapitalist devrim ile sonuçlanacak mı? Sadece, sosyal dokuda açtıkları boşluk, toplumun diğer kesimlerinin büyümesine ve eskilerinin yıkımıyla halka dayalı yeni kurumların yaratılmasına imkân vererek genişler ve derinleşirse. Bürokratik işçi sendikaları ve Komünist Parti isyanı yerelleştirdikçe ve kendi politik hedefini polisin silahsızlaştırılmasıyla sınırladıkça, bu kısa sürede mümkün görünmüyor.
Fakat hiç şüphe yok ki: Yaklaşan ekonomik buhran ve çevre kirliliği döneminde, Batı ülkelerinde neler olacağına dair yeni değerlendirmeler yapılıyor. Avrupa hükümeti, şüphesiz, ve büyüyeceği tahmin edilen iç huzursuzluğu önlemek için gözetim ve tedbirlerini arttıracak. Ancak bunlar, ardı ardına gelen krizler güç ve ayrıcalıkları sorgulamaya çağırdıkça, nüfusu baskı altında tutmakta yetersiz kalacaktır.

Uri Gordon "Anarchy Alive!: Anti-Authoritarian Politics from Practice to Theory" yazarı (Pluto Press); www.anarchyalive.com.

çev:sev

Yunanistan'da "Hiçbir Şey Artık Eskisi Olmayacak"

2008-12-28T14:52:00.000-08:00

Hiçbir şey...

6 Aralık günü, akşam saat dokuzda, Atina’nın Exarchia mahallesi civarında, özel polis gücünden bir adam durdu, nişan aldı ve on beş yaşındaki çocuğu vurup öldürdü. Bu cinayet, polis şiddetinin tekil bir olayı değil. Aynı günün sabahı, göçmenler Perou Ralli’deki polis istasyonunda barınak başvurusunda beklerken saldırıya uğradılar. Bir Pakistanlı beyin travması geçirdi ve Evangelismos hastanesinin yoğun bakım bölümünde hala hayat mücadelesinde. Bunlar, geçtiğimiz dönemde düzinelerce olan vakalardan yalnızca iki örnek.
Alexis’in kalbine saplanan kurşun öyle, polisin silahından çıkıp “yaramaz” bir çocuğun vurulduğu gelişigüzel bir kurşun değil. Bu, devletin, kendi kararlarına karşı gelen çevreleri ve hareketleri şiddet kullanarak boyun eğdirtmeyi bilerek seçmiş olmasının işaretidir. İşle, sosyal güvenceyle, kamu sağlığıyla, eğitimle vs. Ilgili büyük patronların yeni anlaşmalarına karşı çıkan ve çıkmak isteyen herkesi tehdit eden bir seçim anlamına gelir bu. Çalışan kişi artık aylık 600 Euro’ya mecbur bırakılmıştır: Yorgunluktan geberene kadar çalışmalı, patronu ne zaman isterse karşılıksız ek mesai yapmalı, “krize” girilince de bir kenara atılmalıdır. Son olarak da, üretimin yoğunlaşma talebi varsa kendini ölüme bırakmalıdır; tıpkı beş ay önce Perama’da ki tersanede ölen beş işçi gibi. Eğer göçmense, ve bir kaç Euro daha fazla talep ederse, önce dayak yiyecek, sonra hayatı terörize edilecektir, tıpkı batı Peloponese’deki Nea Manolada’nın çilek seralarındaki tarım işçileri gibi.

...artık...

Çocuk olan, çocukluğunu kasvetli okul koridorlarında ve sınavalara “hazırlanmak” üzere yoğunlaştırılmış dersanelerde veya özel derslerde geçirir. Çocuk olarak unuttuğu, diğer çocuklarla oynamak, tasasız-kaygısızlığı duyumsamaktır; bunun yerine televizyonun, bilgisayar oyunlarına hapsolmuştur çünkü ya açık alanlar alışveriş merkezleriyle doldurulmuştur, ya da oyuna zamanı kalmıyordur.
Üniversite çağına geldiğinde –çünkü başarıya giden doğal “evrim” bunu gerektirir- anlar ki, “bilimsel bilgi” aslında patronların ihtiyaçlarına göre düzenlenen bir şeydir. Öğrenci kendini sürekli değişen müfredata göre yeniden düzenlemeli, olabildiğine çok “sertifika” almalı ki sonunda tuvalet kağıdı değerinde, ama onun pratik önemine de sahip olmayan bir mevki ile ödüllendirilsin. Bu mevki ona aylık en fazla 700 Euro verirken, devlet ve sağlık sigortası kapsam dışı kalacaktır. Bütün bunlar, “vatanı onurlandırmaları” için inanılmaz paralar ödenen dopingli Olimpiyat atletleri ve iş adamlarının çılgınca dansının ortasında gerçekleşiyor. Para, yine paralının ve güçlünün cebinde kalıyor. Hükümetin skandallarını örtmek için verilen rüşvetler, adam kayırmalar olurken; düzinelerce insan, ormanları turizme açmak için çıkarılan yangında ölürken, inşaatlarda, tersanelerde işçiler, sokaklarda ölürken, sokaklarda “iş kazaları” olurken; devlet daha çok borçlar batağına sapsın da vergileri işçilerden toplasın diye paraları bankalara saçarken; korkunç meblağlar ödenen televizyon yıldızları gittikçe daha çok sömürülen insanların kutsal ilahileri olurken...
Alexis’in kalbini parçalayan kurşun, her şeyin daha iyiye gideceği ilüzyonundan başka kaybedecek bir şeyi olmayan toplumun çoğunluğu için sömürünün ve baskının kalbine atılan bir kurşun oldu. Cinayetten sonra gelişen olaylar kanıtladı ki, sömürülen ve ezilenlerin çoğu bataklıkta boyunlarına kadar batmıştır ve bu bataklık artık taşmakta, politikacıları ve patronları, partileri ve devlet kurumları da tehdit etmektedir. Gidişat, insanın insanı sömürmesi, azınlığın tahakümmünün çoğunluğu ezmesine dayanan bu kirli dünyanın temizlenme sürecinin başlangıcıdır. Olaylar bizim kalplerimizi güvenle, patronlarınkini korkuyla doldurmuştur.
Tüketim mabetlerinin tahrip edilişi, malların yeniden sahiplenilişi, yani bizleri reklamlarla bombardımana tutarken bizden alınan şeylerin bizce “yağmalanışı”, bizim ürettiğimiz bütün bu servetin aslında bize ait olduğunun farkına varılışıdır. “Biz”, bütün çalışan insanların toplamıdır. Bu servet dükkan sahiplerine, bankerlere ait değil, tere ve kana aittir. Bu, patronların bizden her gün çaldığı zamanın kendisidir; emekliliğimize başladığımız andaki hastalığımızdır; yatak odasındaki tartışmalar, hafta sonu birkaç arkadaşla buluşamama, Pazar öğleden sonralarının sıkıcılığı ve yalnızlığı ve Pazartesi sabahlarının o boğazı düğümleyici hissiyatıdır. Sömürülen ve ezilen olarak, göçmen veya Yunanlı olarak, işçi, işsiz, öğrenci ve ergen olarak, medya ve devlet tarafından empoze edilen ikileme cevap vermemiz bekleniyor: “haydutlar”dan mıyız, dükkan sahiplerinden miyiz...Bu ikilem sadece bir tuzaktır. Çünkü medyanın sormak istemediği gerçek ikilem şudur: patronlardan yana mısın yoksa işçilerden mi? Devlet’ten yana mısın yoksa isyandan mı? İşte bu yüzden gazeteciler bu harekete dil uzatır ve “haydutlar”dan, “yağmacılar”dan bahsedip durur.
Ezilenler arasında korku yaratmak istemelerinin nedeni açıktır: isyan kendilerinin ve patronlarının konumlarını tehlikeye atar. İsyan, her şeyin “iyi sürdüğüne”, “düzgün ve efendi isyan” ile “aşırı unsurlar” veya barışçıl ve “yasadışı” göstericiler arasında yaratılan ayrıma gibi kendilerinin yarattığı gerçeklere sırt çevirir. Bu ikilemi göz ömüme alırsak tek bir yanıtımız var: biz “haydutlar”dan yanayız. Bizler “haydut”uz. Yüzlerimizi saklamak istediğimiz için değil, tersine kendimizi görünür kılabilmek için. Biz varız. Maskelerimizi yıkmayı sevdiğimizden değil, kendi hayatımızı kendi elimize almayı arzuladığımız için takıyoruz. Özel mülkler ve güçler mezarlığı üzerine başka bir toplum kurmak için. Herkesin, okul, üniversite, fabrika ve komşuluk toplantılarında bizi ilgilendiren her şey için, politik temsilcilikler, liderler ve komiserler olmadan kollektif biçimde karar vereceği bir toplum. Kendi kaderimize kendimizin rehberlik edeceği, kendi ihtiyaçlarımız ve arzularımızın, parlamentonun, patronların, rahiplerin, polislerin değil, kendi elimizde olacağı bir toplum.
Böyle bir yaşam için gereken umut, Yunanistan’da yerleştirilen barikatlarla ve bütün dünyadan gelen dayanışmayla yeniden ortaya çıktı. Geriye kalan bu umudu gerçeğe dönüştürmek. Böyle bir yaşamın olasılığı şu anda, Atina’da ve Yunanistan’ın başka yerlerinde işgal edilen belediye binalarında, üniversitelerde kurulan ve herkesin söz hakkının olduğu ve eylemini kollektifleştirdiği halk meclislerinde test ediliyor. Böyle bir yaşamın rüyası somutlaşmaya başladı.

eskisi gibi olmayacak...

Bu rüyayı gerçekleştirmek için geriye ne kalıyor?
Öğrenimimizde, işimizde, mahallemizde örgütlenirsek; iş yerlerimizde gündelik sorunları gündeme getirir ve patronların terörüne karşı çekirdek bir direniş sağlarız. Okullarda işgallere katılır ve destekleriz, karşı istihbarat grupları kurarız, seminerler ve çalıştaylar organize ederiz, egemen bilgiyi sorgularız, ihtiyaçlara uygun ve kapitale karşı yeni bilgiler üretiriz. Çevremizde, mahallemizde komşularla konuşur, toplantılar düzenleriz, bilgi ve becerileri paylaşırız, kollektif eylemler kararlaştırırız. Gösterilere, protestolara katılırız, yan yana dururuz, devletin yaydığı korkuyu kırarız, devletin saldırılarının esas yükünü taşıyan gençlere yardım ederiz. Devlet diktasına karşı çıktıkları için terör yasalarının her türlü yasal hilesiyle aleyhlerine davalar açılmış isyanda tutuklularıyla -Yunanlıyla, göçmenle, Yunanistan’da, yurtdışında- dayanışma içine gireriz.
Her şey şimdi başlıyor. Her şey mümkün.
İsyanı yayma Hareketi movementsfgr@gmail.com

http://libcom.org/news/nothing-will-ever-be-same-22122008

ceviri: B.

OYUNA DEVAM ÇAĞRISI

2008-12-28T11:37:00.000-08:00

Yer üstünün kanla kurulmuş kentlerinde kelebekler uçuşuyor, Oaxaca, Berlin, İstanbul, Paris, Atina… Bedenler üzerine çöreklenmiş sınırlar ardında bu ne heyula! Sonbahar isyan taşıyor alexis’ten, ramazan’dan öteye. Bilinmeyecek bütün kentler, bütün bilinmeyecek sokaklarda bilinmeyecek çocukların oyun oynadığı zamanlar için şimdi’yi çağırıyor yere doğru kavis çizerek düşen, parçalanıp alevlenen şişeler. Sokak taşları üzerinde hiç acelesi olmayan adımlar dolaştı bastığı yeri dışarısı yapan. “yetişmişlerin” içeriye giremediği oyun alanları geri alındı, göklerin altını “çocuk” katillerinden geri almak için bilinmeyen dillere kelimeler bırakıldı rüzgarlar içinde ; “pörsümüş bir dünyayı kahreden kelimeler”.

Arkadaşlarımızı öldürüyorlar! Dün Gazze yeniden bombalandı, dün gibi bugün de ciddiyetler küresinde açlıktan 24bin insan ölmeye başladı; okyanuslara, çöllere, bize, bizden öteye doğru seyahat edecek, gördüklerini anlatacak arkadaşlarımızın ölü bedenlerini istatistik raporlarına geçiriyorlar.

Kendi korku öyküleri telkin eden aileler doğar doğmaz leşçiler gibi etrafımıza üşüşüyor, düşlerimizi çalmaya başlıyorlar, dünyanın bütün çocukları günde en az 5 saat okullara hapsediliyor; tasarlanmış cinayet planlarını üzerimizde uyguluyorlar. Yetişkinler dünyasına ait olmaya direnen, talep edilen sakinliği bozan, gece yarısı uyumak istemeyen, yaşamını gasp ettirmeyen çocuklar disiplin odalarında, karakollarda, iktidar alanlarında yer kürenin yaşamından koparılıyor, dünyanın bütün oyunları yok ediliyor.

Her mahallenin sokağındaki oyunlarımız sürmeli, uyumsuzluğu diri tutmalı, ateşin şenliği köhnemiş ruhlara sıçramalı, oyun arkadaşlarımızı bizden çalan “evler” yıkılıp, ebeveynler ve onların gerontokrat düzenleri, dinleri, cehennemleri, cennetleri kaotik oyun içinde alaşağı olmalı. Atina sonbaharından sıçrayan kıvılcımlar şimdi yaramaz çocukların elinde; çocukların oyunları öğle yemeğine karşı! Sokaklardan vazgeçtiğimizi mi sandınız?

JUPİTER AND SATURN, OBERON, MİRANDA

Yunanistan ve Demokrasi / Yıldırım Türker

2008-12-28T07:21:00.000-08:00

'Yunanistan'daki huzursuzluk, ülkenin dünyaya mirası olan demokrasiyi
kendi toprakları içinde hayata geçiremediğinin açık göstergesi" diyor
'The Times'.
Dünya basınında demokrasiden başlayıp anarşiye, kaostan letarjiye
birçok sözcüğün Yunan dilinden geldiği işaret edilip bir tür 'şu işe
bakın' duygusu yaratıldığının da farkına varmamak imkânsız. Bu 'sinik'
dilin yukarıda alıntıladığım ramını fikri meşrulaştırmak, tarihe
buradan bir kayıt düşmek amacı taşıdığı kanımca tartışılmaz.
Batının nicedir iktidarda olan neoliberal fikir dünyasının mükemmel
bir ürünü, bu yorum.
Evet, ülkede alıp yürümüş yolsuzluk, hızla büyüyen işsizlik, hükümet
kapışmalarının kaçınılmaz olarak insana aile işletmeleri arasındaki
itişmeyi hatırlatan yapısı, çalışanları mağdur eden ekonomik önlemler
ve benzeri kalemlerden oluşturulan bir liste, bu yorumu bir parça
yenir yutulur kılmak için çıkarılıveriyor. Amma ezcümle söylenen şu:
Demokrasi kavramını dünyaya kazandırmış olan kültürün gelmiş olduğu
noktaya bakın. Hükümet beceriksiz. Vandallar iplerinden boşanmış.
Demokrasiyi sermayenin her an güven içinde eylediği, öfkenin ve her
türden radikalizmin çoktan pılını pıtısını alıp çekip gitmiş olduğu
bir dirlik düzenlik hali olarak tanımlamak elbette neoliberalizmin
dünyamıza atmış olduğu en büyük kazıktır.
Oysa demokrasi tam da bugün Yunanistan'daki kalkışma hareketini de
besleyen bir varoluş biçimidir.
16 yaşındaki bir çocuğun polis kurşunuyla öldürülmüş olması karşısında
böylesine çevik bir tepkiyle meydanları dolduran, sesini bütün dünyaya
tehdit olabilecek yükseklikte duyuran halk kesimlerinin olması bir
toplumda demokrasinin becerilememiş olmasını değil aksine onsuz olmaz
bir yaşam koşulu olarak hazmedilmiş olduğunu gösterir.
Ama otoritenin, toplumsal yapılara göre ne kadar farklılık gösterirse
göstersin ortak bir dili olduğunu unutmamalı. Nitekim Karamanlis
hükümeti, bir çığ gibi bütün şehirlere yayılan ve sınırları aşarak
Avrupa'yı titreten bir kalkışma hareketini 300-500 anarşistin,
demokrasi düşmanı maskeli yağmacının işi olarak gösterme çabasına biz,
bu topraklarda yaşayanlar da fena halde aşinayız.
Oysa işte görüyoruz. On binlerce insan, başta gençlik olmak üzere
sokakları işgal etmiş durumda. Televizyon kanallarını basıp sözlerini
fütursuzca dolaşıma sokuyorlar.
Bir avuç anarşist diye küçümsenen hareket Yunanistan'da on yıllardır
varlığını hissettiren, sol hareketin dilini zorlayan, biçimlendiren
bir oluşum.
Yunan Komünist Partisi'nin şıpınişi otoriteyle aynı dili kullanmaya
geçip şiddet eylemlerini tel'in eden, eylemcileri bir avuç bozguncu
ilan eden tavrı da kimi komünist partilerden alışık olduğumuz bir
tutum.
Barışçı bir muhalefet imkânı elinizden alınmışsa; demokrasinin alanı,
Neoliberalizmin yılmaz bekçisi Karamanlis ve kendisinden beter
Papandreu arasında sıkışıp kalmışsa Yunanistan'daki şiddet içeren
eylemler yine demokrasi açısından meşru sayılmalıdır.
Yıllardır artan polis şiddeti, Karamanlis'in edepsiz özelleştirmeler
politikası, kör kör parmağım gözüne yolsuzluk iddiaları elbette bu
patlamayı hazırlayan faktörler. Ama nasıl oldu da Yunan solunun;
anarşistinden sosyal demokratına kadar, alanlara toplayabileceğinden
çok daha büyük bir kitle şu anda dünyayı yerinden oynatabiliyor?
Yunanistan'da olan bitenleri takip etmek için en doğru adres olan Foti
Benlisoy aslolanı işaret ediyor:
"...bu birikimin (anarşistiyle solcusuyla) Grigoropulos'un
öldürülmesinden sonra açığa çıkan tepkinin kendini dışa vuruşunda
etkisi küçümsenemez. Ancak söz konusu tepkiyi ayırt edici kılan ve
neredeyse bir 'kalkışma' vasfı kazandıran, bu birikimi çok aşan bir
toplamın sokağa inmesiydi. Ortaokul öğrencilerinden genç işsizlere,
üniversite öğrencilerinden 'prekariat'lara bu toplam, hareketi kıtanın
üzerinde dolaşan (hadi yine 'hayalet' demeyelim) huzursuz bir ruh
haline dönüştüren temel etkendi. Hareketi geçmişin bir kalıntısı değil
de ortak geleceğimizin bir işaret fişeğine dönüştüren tam da bu yeni
unsurdur."

Hrant giderayak
Hrant'ın öldüğü gün, hiçbir örgütlenmeye bağlı olmadan birkaç saat
içinde toplanıveren, saatlerce şehri felce uğratarak isyan çığlığına
ve yasına dünyayı tanık eden on binlerce Türkiyeli'yi hatırlarsınız.
Hemen ertesi gün bütün memlekete yayılan bu çığlık, Hrant'ın cenaze
töreninde İstanbul'un tarihinde görmediği bir kalabalık olup kendini
katillerin menziline yerleştirerek 'Hepimiz Ermeniyiz' diye
haykırıyordu.
O gün ve ertesi günler Hrant'ın yüreğimizdeki acısını hafifleten,
olağanüstü bir beraberlik yaşadık. Nereden, hangi örgütlenmeyle, nasıl
çıktığı belirsiz yüz binlerce Türkiyeli, vicdanlarına bürünüp
sokaklara dökülmüştü.
Halen Celalettin Cerrah'ı ve Trabzon'un çeviklerini ve kimi
komutanları yargılatamadığımız düşünülürse Hrant'ın ölümüyle bir araya
getirmiş olduğu yüz binlerce kişilik kitlenin sessiz sedasız
dağılmasıyla ne kadar büyük bir fırsat kaçırmış olduğumuzu bilmek
zorundayız.
Öncelikle bu fırsatın nasıl ve neden kaçırıldığı üstüne düşünmeli Türk solu.
Polis şiddetine kurban yetiştiremezken 'şiddetin her türüne karşı',
demokrat, liberal ve solcu kesimin AKP-CHP restleşmelerine, ordu-polis
çekişmelerine hakemlik etmek dışında her eylemi kuşkuyla karşılayan
tavrı üstüne iyice bir düşünmeliyiz.
Vicdandan, adalet ve özgürlükten güç alan bir muhalefete gücü kalmamış
kesimler, yapayalnız bırakılmış gençlik ve vahşeti tamamıyla
kanıksamış bir halk.
Yunanistan'daki isyan karşısında şaşkın bir tavır seziliyor
basınımızda. Birkaç köşe yazarı dışında konuya değinen yok. Bu arada,
boynumuzdaki devlet zinciri Hürriyet gazetesi, Kırbaki'nin haberine
"Palikarya dünyaya Nazım'la seslendi" başlığı atıyor. Palikarya'nın
Cumhuriyet tarihimizde nasıl aşağılayıcı bir tonda kullanılan, nasıl
ırkçı ve düşmanca tınılar taşıyan bir adlandırma olduğunu biliyoruz.
Orada genç çocuklar bankalara, uluslararası şirketlerin mağazalarına
saldırıyor, yakıp yıkıyorlar.
Burada, ya bize de sirayet ederse paniği taşıyan statüko cambazlarının
dili oluyor elbet bir kez daha şanlı Türk basınımız.
Şiddetin her türüne karşı olduğunu iddia edenlerin, şiddetin devlet
eliyle uygulanan birçok türüne karşı kıllarını kıpırdatmadıklarını
görüyoruz.
O çocuklar orada meşru sistemin şiddetin ta kendisi olduğunu biliyor.
Ürkek dünya tarafından ne kadar çapaçul bir kalabalık olarak
adlandırılsalar da hedeflerini fevkâlâde isabetle saptamışlar.
Sistemin meşruiyetini sorguluyorlar.
Avrupa'nın diğer ülkelerindeki yoldaşları onları anlıyor. Bütün
metropollerde bir telaş, bir toparlanma var.
Yunanistan'da yaşanan büyük ayaklanma bu yerkürede yarım asırı
devirmişlere olağanüstü günleri hatırlatıyor. 68 ruhunun bir kez daha
dünyayı esir alabileceğini hissediyorlar.
Yunanistan'daki, oradan esinlenmiş Fransa'daki, belki İngiltere ve
İspanya'daki gençler özgürlükleri, eşitliği, adaleti yok sayan
'sermaye adına her şey mubah'çı neoliberalizme karşı kaldırım
taşlarını sökmeye başladılar işte. Mutlaka kendi teorisyenlerini
çıkaracaklar. Kendi istedikleri dünyayı hepimize anlatacaklar. Mümkün
olduğunu göstererek.
Belki 21. yüzyılın insanlık hikâyesi yazılıyor o sokaklarda.

[Bu makale 15 Aralık 2008 tarihli Radikal gazetesinde yayımlanmıştır]

Yunanistan: Diğerleri gibi olmayan bir 24 aralık...

2008-12-26T17:44:00.000-08:00

prş. - 25 aralık 08

Tutuklularla dayanışma için büyük bir eylem. Üniversite binalarının işgallerinin sonu ve programlanmış yeni hareketler

Bu 24 aralık, anarşistler tarafından son günlerdeki olayların arkasından tutuklanmış kişilerle dayanışma eylemi çağrısı yapılmıştı. Ama eylem anarşist hareketin ötesindeki birçok insanı, kimilerinin yürüyüş yapılırken korteje katılmasıyla biraraya getirdi.

2000 kişi civarında katılım oldu. Eylem güçlü ama barışçıydı. Atina'nın ana ticari caddesinden (Ermou) Syntagma meydanına gitmek için geçildi, sonra bir başka yoldan geri dönüldü. Eylemciler Atina Katedrali önünden geçerken kimi gerginlikler yaşandı ama bunun gürültüsüz bir eylem olacağı kararı alındığı için, sadece duvarlara graffitiler çizildi ve kilise ve papazlara karşı sloganlar atıldı. Ayaklanma karşıtı birim bizi takip ediyordu fakat yaklaşmaya ya da eyleme sataşmaya cüret etmediler. Eylem süresince atılan sloganlar çok özgünlerdi ve sadece devlet ya da aynasızlara değil, tüketim özendiriciliğine [consumerisme] ve gözlerini olaylara kapayıp hiç bir şey olmamış gibi noel alışverişi yapanlara karşıydılar.

Tutuklananlar şimdi hapishanelerde ve (aylarca sürebilecek) davalarını beklerken, "belki bedenlerimiz hapsedildi fakat zihinlerimiz dışarıda savaşmaya devam edenlerle beraber" diyen bir deklarasyon kaleme aldılar.

Eylemden sonra Politeknik Üniversitesinde yeni bir kurul oluşturuldu. Kurul gece yarısı işgali kaldırma kararı aldı (ama ayaklanmayı değil). Ekonomi Üniversitesi (ASOEE) işgalcileri de işgallerini kaldırma kararı aldı ve binayı öğleden sonra eyleme katılmak için terk etti. Bu iki işgal, hukuk fakültesi polisin sık saldırılarına karşın 18 gün tutulduğu gibi, ayaklanmada büyük rol oynadılar. Bununla birlikte mücadele bitmedi ve işgalcilerin tüm kurulları, dünyaya, GSEE sendikasının birkaç gün önce yapmış olduğu, 27 aralıktaki eyleme katılma çağrısında bulundular.

Alimos'ta (Atina), şehirliler noel şarkılarını için belediye tarafından verilen ses sistemini ele geçirdi. Bunun yerine, bir saat boyunca tutukluları derhal serbest bırakılması, polisin silahsızlandırılması, ayaklanma karşıtı tugayın dağıtılması ve anti terörizm yasalarının yürürlükten kaldırıması çağrısında bulunan milro bildiriler okundu.

Volos'da belediye radyo istasyonu olaylar ve ihtiyaçlar üzerine bilgi vermek için işgal edildi.

Lesvos'da eylemciler şehrin merkezine ses sistemi yerleştirdi ve mesajlarını ilettiler.

Ptolemaida'da, Ioanninaki gibi bir noel ağacı Alexis'in fotoğrafları ve hareketin ihtiyaçları üzerine bildirilerle süslendi.

(İkinci dünya savaşı süresinde partizanlar tarafından, Nazilerin sağladıkları tedarik etme yollarını engellemek için yok edilmiş olduğu için ünlü) Gorgopotamos köprüsü üstünde büyük bir pankart açıldı: "[Sisteme karşı] toleransıyla kesiminiz suç ortağıdır."

Olaylarla birlikte başlatılan tüm projeler durduruldu ve bu bina haftalardır artık kullanılmıyor. Bütün bunlar bu eylemin mimarları ve sebepleri olan, daha çok şüpheli olarak görülen işgalcileri belli etti.

[ayrıca diğer yunan yoldaşlara göre yalnızca polisin hareketlerinden haberi olan kişilerin –yani polislerin ta kendilerinin- eylemin saatinin sabah 5.50’de olacağını bilebilirler.

Eylem günü geldiğinde polis için işgalin durumu sorunu yerini şiddetli tartışmalara bıraktı.

Yunan yoldaşlardan gelen mesajın ardından CNT AIT Paris çevirisi

http://cnt-ait.info/article.php3?id_article=1609

çeviri: M. & L.

ps.: iki paragraf "23. aralık. 08 - 19.41"deki metinde bahsedilen olaylar üzerine aynı şeyleri söylediği için çıkarılmıştır.

24.12. 08 - 15.09

2008-12-26T15:15:00.000-08:00

Bugün tutuklularla dayanışma eylemleri, radyo ve gazete işgalleri sürüyor, halk örgütü sevinç içinde

Bugün saat 16.00 için (kadın ve erkek çalışanların genel konfederasyon bina işgali sona erdiğinden beri) GSEE işgal komitesi tarafından tutuklularla dayanışma eylemi çağrısı yapıldı. Ekonomi bilimleri üniversitesinde dün halk anarşistleri topluluğunun aldığı karara göre, üniversite işgal eden kişiler eylemi hep beraber ve güvenlik içinde binayı boşaltmaya elverişli bir an olarak kullanacaklar. Hukuk ve Politeknik işgalleri sürüyor. Bununla birlikte, üniversiteleri terk etmenin ve devrim düşüncesinin toplumun geneline yayma gerekliliği yönünde bir konsensüse varılacak gibi gözüküyor.

... şimdiden oldukça hızlı yayılmış bir devrim düşüncesi: belediye meclisleri binaları ve oteller Atina'nın her yerinde işgal edildi, halk meclisleri Atina ve Thessaloniki semtlerinde kuruldu. Tüm bu ayaklanmanın en olumlu sonuçlarından biri insanların kendi hayatlarının kontrolünü almaya başlamış olması. Sokaktan sokağa, kareden kareye, semtten semte. Bu basit bir hükümeti devirme, önemsiz bir "adalet" elde etme ya da kimi talepleri kazanmayı başarma meselesi değil. Sokaktaki insanlar hiç bir talepte bulunmuyorlar, o kadın ve erkekler işgal ediyor ve kendi aralarında örgütleniyorlar. Onlar [o kadın ve erkekler], normalliğe hiç bir dönüşü olmadığını ve bu normalliğe karşı ayaklanmanın, tam anlamıyla bir hayatta kalma sorunu olduğunu biliyorlar.

Volos şehrinde, belediye radyosu ve yerel "Thessalia" gazetesi büroları, tüm bu ikisi işgal edildi. Burada 27 aralık cumartesi için yeni bir eylem çağrısı yapıldı.

Tutuklularla dayanışma eylemi için sıvışıyorum şimdi.

çeviri: L.

http://emeutes.wordpress.com/2008/12/24/35-15h09-manifestation-aujourd%E2%80%99hui-en-solidarite-avec-les-arretees-occupations-de-postes-de-radios-et-de-journaux-continuent-l%E2%80%99organisation-populaire-en-plein-epanouissement/

23. aralık. 08 - 19.41

2008-12-26T14:58:00.000-08:00

Politeknik baskını gitgide daha olası hale geliyor, polis diktatör zamanı gözetim tekniklerini kullanıyor, kadın öğrenci eylemleri az sonra başlayacak.

23. aralık. 08 - 19.41

Medya, Gaudi’deki ayaklanma karşıtı polisin elebaşına 2 değil 7 kurşun atıldığını gündeme getirdi. Kendilerine “popüler hareket” diyen bir grup bu saldırıya sahip çıktı. Atina’daki öğrenci gösterileri bir saat önce sona erdi. İyi bir katılım oldu ve bir polis aracı ters çevrildi.

Politeknik’teki sakin bir geceden sonra büyük medya (her zaman polisin müdehalesine zemin hazırlayan medya) polis tarafından Politeknik’e baskın yapıldığını, yapılabileceğini duyurdu. Kampüsle ilgilenen kişiler orayı terkederken kendi haklarını korumak amacıyla karar verecekler ve bu karar bugün toplantıda, akşam 6da alınacak.

Bağımsız medya ve ilgi gören toplantılar aracılığıyla polisin taksi sürücülerini kadın müşterileri hakkında sorguya çektiklerini size ulaştırıyoruz (67-74 yılları arasındaki diktatör rejimde olduğu gibi). Taksiye binen ve ekonomi üniversitesiyle ilgisi olmayan, Atina’nın kuzey banliyölerinden birine giden bir kadın doğrudan polis merkezinin ilgisini çekiyor. Neyseki nereye götürüldüğünü anladığında taksinin penceresinden atlıyor ve polis ve taksici tarafından kovalanıyor.

Büyük medya aynı zamanda Atina’nın banliyösünde kalan Goudi’deki Zografou üniversitesinin yakınlarında, ayaklanma karşıtı polisin elebaşına akşam 5.50’de iki kez ateş edildiğini bildiriyor. Kurşunlardan biri lastiğe, diğeri de motora çarpıyor.

Yılın son gösterisi birazdan başlayacak. 9 ocak’da yapılacak diğer bir gösteri için çoktan çağrı yapıldı. Öyle görünüyor ki yeniyılda da gösteriler devam edecek.

Üç üniversitenin(ekonomi, politeknik ve hukuk okulları) anarşist işgalleri bu haftanın sonunda, gerçekten yorucu olan bu eşsiz 17 günden sonra sona erecek. Elbetteki eylemler devam edecek. En büyüğü şimdi olmakta ve isyanı, kargaşayı yaymakta ve insanlar bunun üzerine odaklanmış durumda plan yapmaktalar. Bu haftanın toplantılarından sonra çok daha iyi bir fikre doğru yönelmek zorundayız.

Diğer güncellemeler öğrenci gösterilerinden sonra gelecek.

çeviri: m.

http://emeutes.wordpress.com/2008/12/23/34-13h32-un-raid-de-la-polytechnique-devient-de-moins-en-moins-probable-la-police-utilise-des-mesures-de-surveillance-du-temps-de-la-dictature-manifestation-etudiante-commencera-sou-peu/

TESTLER POLİSİN ALEX'İ DİREK OLARAK VURDUĞUNU GÖSTERİYOR

2008-12-26T13:11:00.000-08:00

23 Aralık 2008, Salı

TESTLER POLİSİN ALEX'İ DİREK OLARAK VURDUĞUNU GÖSTERİYOR.

"Merminin havaya doğru atıldığına dair bir kanıt bulunamadı"

6 Aralık günü 15 yaşındaki Alexandros Grigoropoulos'un ölümüne sebep olan mermi üzerindeki bulgular ve olay yerinden (Exarchia) alınan malzemeler gösteriyor ki; Alexandros'u öldürmekle sorumlu polis, -kendisi iddia ettiği gibi havayı değil -direk olarak genci hedef almıştır.

Laboratuar test sonuçları, resmi olarak, merminin gence isabet etmeden önce yerden 40 santimetreden az bir yükseklikte yüzeye çarptığını göstermektedir.

Salı günü, 3.000 den fazla gösterici "polisler, domuzlar, katiller" sözleri eşliğinde Atina'da yürüyüş gerçekleştirdiler. Erken saatlerde, Atina'da bir isyan polis otobüsüne ateş edildi. Yetkililer, 19 polis memurundan yaralanan olmadığını fakat polise karşı olan saldırıların endişeleri arttırdığını belirtti.

Polis, otobüsün bir üniversite kampusunu geçerlerken saldırıya uğradığını söyledi. Yetkililer 7 adet 7.62 milimetrelik kovan topladıklarını belirtti.

Salı günkü yürüyüş şehir merkezindeki birçok dükkânın kapalı kalmasına neden oldu. Bir grup genç bir polis arabasını devirdi, ama olay daha fazla şiddet yaşanmadan sona erdi. Miting sona ermeden önce protestocular polis şapkası giyen kağıttan yapılma bir domuz modelini ateşe verdiler. Çarşamba günü şehrin ana alışveriş bölgesinde bir protesto daha yapılması planlanıyor.

Bir grup lise öğrencisi eğitim bakanlığının önünde tatilden önce son olması kararlaştırılan bir miting düzenledi.

15 yaşında bir gencin öldürülmesi üzerine protestolara devam edip etmeyeceklerine Ocak ayının başında karar vermesi beklenen öğrenciler, yaklaşık 700 okul ve üniversitenin işgaline devam edeceklerini ileri sürdü. Eğitim bakanlığı yalnızca 100 okulun işgal edildiğini iddia ediyor.

Çev: sev

http://anarchiststrategy.blogspot.com/

atinalı işçilerden öğrencilere açık mektup

2008-12-24T14:42:00.000-08:00

Polisin bir genç oğlanı öldürmesini izleyen sosyal kargaşa bağlamında atinalı işçilerden öğrencilere mektup.

Yaş farkımız ve birbirimizden uzaklığımız bizlerin sokakta tartışmasını zorlaştırıyor bu nedenle size bu mektubu yolluyoruz.

Çoğumuz -henüz- kel ve göbekli değiliz. Konuşulduğunu duymuş olmanız gereken 1990-1991 hareketlerinin bir parçası olduk. O zamanlar ve biz 30-35 gün boyunca okulları işgal ederken, faşistler bir öğretmeni öldürmüşlerdi çünkü (bir gardiyan olmak olan) rolünü aşmış ve karşıt harekete katılmıştı; bizim mücadelemize katılmıştı. O zaman aramızdan en güçlülerimiz sokağa ve ayaklanmalara katıldılar. Bununla birlikte, o zamanlar bugün sizin kolayca yaptığınız kadar bile göz önüne getiremiyorduk: ("Yansın karakollar!" şarkısını söylediğimiz halde) karakollara saldırmak. Tarihte her zaman olduğu gibi, siz bizden daha ileriye gittiniz. Tabiki koşullar farklıydı. 90lı yıllarda kişisel başarı perspektifleri hareleniyor ve bazılarımız bunlara inanıyordu. Şimdi kimse peri masallarına inanmıyor. 2006/2007 öğrenci hareketlerinde abileriniz bize onları kanıtladı, şimdi, siz birçok peri masalını tekrar kusuyorsunuz.

Buraya kadar herşey yolunda.

Şimdi ilginç ama zor sorular görülecek.

Sizlere yenilgilerimizden ve mücadelemizden neler öğrendiğimizi söyleyeceğiz (çünkü ne kadar zaman bu dünya bizim dünyamız olmadığı sürece, biz her zaman yenilenler olacağız) ve öğrendiklerimizden dilediğiniz gibi yararlanabilirsiniz: yalnız kalmayın; bize çağrı yapın; olabildiğince insanla iletişime geçin. Nasıl yapabileceğinizi bilmiyoruz ama mutlaka yapacaksınızdır. Şimdiden okullarınızı işgal ettiniz ve biz size söylüyoruz ki en önemli neden okullarınızı sevmemenizdir. Kusursuz. Şimdi işgal ettiklerinizin rollerini değiştirin. Bina işgallerini diğer insanlarla paylaşın. Okullarınızı yeni ilişkilerin karşılanmasında ilk binalarınız yapın. En güçlü silahları bizi bölmek. Aynı nedenden, karakollarını basmaktan korkmuyorsunuz çünkü berabersiniz, hep beraber yaşamlarımızı değiştirmemiz için bizleri çağırmaktan korkmayın.

(Anarşist ya da her ne olursa olsun) hiç bir politik örgütü dinlemeyin. İhtiyacınız olan şeyi yapın. İnsanlarla direk ilişkilerinize güvenin. Size mücadelenizin bir politik içerik içermesi gerektiği ve içermediği söylendiğinde onları dinlemeyin. Mücadeleniz içeriğinizdir. Sadece mücadeleniz var ve size onun önceliğini korumaktan başkası düşmüyor. Yoldaşlarınızla gerçek ilişkinizi, kendinizi bilmeyi ve yaşamlarınızı değiştirmeyi ancak mücadeleniz sağlayabilir. Yenilikten korkmayın. Bizi yaşlandıran zihinlerimize kazınmış fikirlerdir. Sizi de, genç olduğunuzu bilin. Bunun önemini unutmayın. 1992'de biz yeni dünyanın kokusunu duyduk ve bunu çok hoş bulmadık. Aşılmayacak limitler olduğunu öğrenmiştik. Alt yapıların yıkımından korkmayın. Süper marketlerdeki hırsızlıklardan korkmayın. Tüm bunları biz ürettik, onlar bizim. Geçmişte bizim olduğumuz gibi, size asla ait olmayacak şeyler üreterek büyüdünüz. Tüm bunları geri alın ve paylaşın. Arkadaşlarımızı ve aşkımızı paylaştığımız gibi.

Bu mektubu aceleyle yazdığımız için bizi bağışlayın ama bunu iş yerimizde, patronumuzdan habersiz yazdık. Sizin okulda olduğunuz gibi, biz de çalışma esirleriyiz.

Şimdi, Syntagma'da ellerimizde taşlarla size katılmak için patronumuza yalan söyleyecek ve yalan bir bahaneyle işi terk edeceğiz.

çeviri: L.

http://emeutes.wordpress.com/2008/12/22/lettre-ouverte-des-travailleurs-d%E2%80%99athenes-a-ses-etudiants/

Atina'daki salı günü eylemleri

2008-12-24T12:12:00.000-08:00

*Bir grup lise öğrencisi eğitim bakanlığının önünde tatilden önce son olması kararlaştırılan bir miting düzenledi.

15 yaşında bir gencin öldürülmesi üzerine protestolara devam edip etmeyeceklerine Ocak ayının başında karar vermesi beklenen öğrenciler, yaklaşık 700 okul ve üniversitenin işgaline devam edeceklerini ileri sürdü. Eğitim bakanlığı yalnızca 100 okulun işgal edildiğini iddia ediyor.

*Salı günü Atina'da 3000'den fazla protestocu "Polisler, Domuzlar, Katiller" diye slogan atarak yürüdü. Daha erken saatlerde, bir isyan polisi otobüsüne ateş edildi. Yetkililer otobüsteki 19 memurdan yaralanan olmadığını, fakat saldırının polise karşı şiddeti tırmandırabileceği yönünde endişeler oluştuğunu söyledi. Polis otobüsün Atina'da bir üniversite kampüsünden geçerken saldırıya uğradığını söyledi. Yetkililer 7 adet 7.62 milimetrelik kovan topladıklarını belirtti.

Salı günkü yürüyüş şehir merkezindeki birçok dükkanın kapalı kalmasına neden oldu. Bir grup genç bir polis arabasını devirdi, ama olay daha fazla şiddet yaşanmadan sona erdi. Miting sona ermeden önce protestocular polis şapkası giyen kağıttan yapılma bir domuz modelini ateşe verdiler. Çarşamba günü şehrin ana alışveriş bölgesinde bir protesto daha yapılması planlanıyor.

kaynak: http://anarchiststrategy.blogspot.com/

çeviri: isyandan

Gençlik Muhalefeti A...

2008-12-22T13:34:00.000-08:00

Yunanistan bizi dayanışmaya değil, içimizdeki ateşi sokağa taşımaya çağırıyor şimdi. Gün bu çağrıya kulak verme, kapitalizmin vahşetine karşı öfkeyle, umutla mücadeleyi büyütme günüdür. Gün sokaklara taşıyacağımız ateşimizle 68'in devrimci ruhunu yeniden yaratma ve yaşatma günüdür. Gün, Yunanlı isyancı gençlerle dayanışmanın günüdür diyen bütün gençleri, Salı günü saat 17:00de Yunanistan Büyükelçiliği önünde yapılacak dayanışma eylemine ve basın açıklamasına davet ediyoruz.

SOKAĞA, KAVGAYA!

Yunanistan sokakları yangın yeri...

Üniversiteler, liseler, ortaokullar, belediyeler işgal altında...

Bankalar, mağazalar, şirketler, harap...

Yaşları 13 ile 25 arasında değişen, komşu topraklardaki gençlerin neye isyan ettiğinden haberi olan var mı? Anlatalım! Bu gençler, 16 yaşındaki Alexis'in polislerce soğukkanlılıkla kurşunlanmasına, toplu işten çıkarmalara, ekonomik sefalete, Perama liman işçilerinden her gün birinin temmuz ayı içerisinde ölmesine, tüketim tapınaklarına, ırkçılığa, Yunanistan sınırlarındaki göçmenlerin işkence edilerek öldürülmesine isyan ediyor.

Yunanistan'da isyanı ve direnişi büyüten bu gerçeklikler ülkemizdeki gerçekliklerden farklı değil. Geçtiğimiz yıl yasalaşan tüm hak ve güvencelerimizi özel kurumlara devreden sosyal güvenlik yasası, Kürt olduğu için bedenine 13 kurşun sıkılarak askerlerce katledilen 12 yaşındaki Uğur Kaymaz, Hrant Dink, polisin işkence edip öldürdüğü insanlar, Engin Çeber, Metin Göktepe, Baran Tursun ve nicesi, Tuzla Tersanesi'nde ölen işçiler ülkemizde yaşanan vahşetin Yunanistan'da gençlerin isyan ettiği vahşetle nasıl örtüştüğünün göstergeleri.

Amerika'da finans devlerinin batmasıyla patlak veren küresel kapitalizmin krizi ile birlikte de, tüm dünyada büyük şirketler toplu işten çıkarmalara gidiyor, üretimi durduruyor, ülkelerdeki şubelerini birer birer kapatıyor. Batan finans devleri halkın vergileriyle kurtarılıyor, binlerce emekçi işinden oluyor. Yani yaşanan kriz ile birlikte tüm fatura yine tüm dünyanın yoksullarına, emekçilerine çıkarılıyor; düzenin vahşeti ve pislikleri tüm açıklığıyla ortaya saçılıyor.

Bizleri geleceksizleştiren, işsiz bırakan; esnek, güvencesiz çalışma koşullarında sigortasız işlere istihdam edip köleleştiren; medyasıyla, polisiyle terör saçan ve tüm açıklığıyla vahşeti ortaya saçılan kapitalizme karşı direniş büyüyor şimdi. Kapitalizm, Yunanistan sokaklarında cayır cayır yanıyor. Liselerde, üniversitelerde, yoksul halkın yaşadığı bütün mahallelerde yarattığı bütün eşitsiz, düzensiz, yok edici, ötekileştirici yaşam biçimiyle birlikte isyanımızın, öfkemizin, nefretimizin alevleri arasında boğuluyor.
Kişisel gelişim seminerlerinde, kariyer günlerinde işe girebilme hayalini kurduğunuz holdinglerin stajlarında, yönetişim-bilişim kurslarında sizi alıştırdıkları, ikna ettikleri, içerisinde olmanızı istedikleri yaşamın sanallığının alâmet-i farikası bugün Yunanistan sokaklarındaki alevlerdir. Kapitalizmin gelip gelebileceği en modern yaşamın ne kadar köhne olduğuyla ilgili en güzel örnek bugün Yunanistanda yaşanandır.

Yunanistan bizi dayanışmaya değil, içimizdeki ateşi sokağa taşımaya çağırıyor şimdi. Gün bu çağrıya kulak verme, kapitalizmin vahşetine karşı öfkeyle, umutla mücadeleyi büyütme günüdür. Gün sokaklara taşıyacağımız ateşimizle 68'in devrimci ruhunu yeniden yaratma ve yaşatma günüdür. Gün, Yunanlı isyancı gençlerle dayanışmanın günüdür diyen bütün gençleri, Salı günü saat 17:00de Yunanistan Büyükelçiliği önünde yapılacak dayanışma eylemine ve basın açıklamasına davet ediyoruz.

YUNANİSTAN SOKAKLARINDA YANAN KAPİTALİZMDİR

İSYAN ATEŞİYLE AYDINLANAN, ALEXİS'İN VE TÜM DEVRİMCİLERİN GECESİDİR

Politeknik'te Sakin Gece

2008-12-22T13:31:00.000-08:00

#33, 09:19: Politeknik'te sakin gece, bugün dayanışma konseri var
Pazartesi, 22 Aralık 2008
Politeknik'te gece sakindi. Anaakım medyanın bildirdiğine göre,
kampüsteki akademik himaye askıya alındı bile - ki bu, baskın yapma
kararının artık tümüyle polise kaldığı anlamına geliyor. Polis ve
ordunun üniversite topraklarına girmesini engelleyen yasa son
zamanlara kadar, sadece üniversite senatosunun açık bir kararıyla
askıya alınabiliyordu. Ancak yapılan bir kanun değişikliğiyle,
üniversite topraklarında ağır bir suç gerçekleşmesi durumunda, bir
başsavcı da 48 saat içerisinde [akademik himeyenin] askıya alınması
emrini verebiliyor. Polisle son çatışmaların Cumartesi gecesi
gerçekleştiği (ki üzerlerine molotof atılmıştı: ağır bir suç)
düşünüldüğünde, karar verirlerse bu akşama kadar üniversiteye baskın
yapma girişiminde bulunabilirler.

İşgal meclisince alınan karar siyasi anlamda bütünüyle doğru; buradaki
kritik nokta, polisin değil binayı işgal eden insanların ne zaman
ayrılacaklarına karar vermesi.

Bu arada, işgal altındaki GSEE (sendika) binası, işgal meclisince
alınan bir karar sonrasında dün GSEE'ye geri verildi.

Daha fazlası az sonra.

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/

çeviri: ainfos

Ankara anarşi insiyatifi - Kuresel Direnis Ve A...

2008-12-22T13:17:00.000-08:00

Bu isyan, küresel kapitalizme karşı. Bu isyan sömürü uygarlığının bahşettiği iktidarı kaybetmemek için en aşağılık otorite taktiklerine başvuran hükümetlere karşı.

Kuresel Direnis Ve A...

Bu tarih bizim değil ama bu isyan bizim.

Bu isyanın başladığı günden bu yana üniversitelerde, liselerde, mahallelerde, sokaklarda yoldaşlarımız afişler, yazılamalar, stickerlarla karşı kıyıdaki yoldaşlarımızın isyanını ve yüreklerimizde taşıdığımız dünyanın an ve an gelişen süreçlerini aktardılar. Aldığımız maillerde de Yunanyada ki anarşistlerle dayanışmak için Yunan kapitalizminin simgesi bazı bankaların tahrip edildiğini öğrendik. Hemen yanı başımızda yükselen anarşist ses yaşadığımız coğrafyada da yankılanacaktı. Derin bir nefes almış, bizim yüzyılımızın asıl şimdi başladığını hissediyorduk.

Atina Politeknik Meclisi'nin 12 Aralık'ta aldığı ve duyurduğu küresel ölçekte direniş eylemleri yapma çağrısı üzerine hazırlıklara giriştik.

Bu hafta başında bazı gruplar çağrıdan haberdar olduklarını, çağrıya destek olmak istediklerini ve yapılacak eylemde bizle birlikte olabileceklerini aktardılar. Ankara Anarşi İnisiyatifi'nin eylem kurgusuna destek veren Dtcf Toplumsal Cinsiyet Karşıtı Platform, Ehp, Sgd, Genç-Sen, Sdp ve Genç Kurtuluş kendi ortak pankartlarını hazırladı.

Liseliler, tüm kız ve erkek kardeşleri için, Alexis için "seken kurşun"larla katledilmenin yansılandığı bir sokak oyunu hazırladı.

20 Aralık cumartesi günü Yunanistan Büyükelçiliği'nin önündeydik.

Eylem alanına giderken iki tane belediye otobüsünü doldurduk. Otobüslerden birinin şoförü her durakta sivil polislerce uyarıldı, tehdit edildi. Otobüs güzergâhını değiştirdi. Ama gidişimizin engellenmesine, Büyükelçilik ve Çankaya Köşkü önlerinde alınan polisiye önlemlerin en abartılısına dahi hazırdık. Devlet sabotajını atlatmak için iki durak daha erken inerek daha uzun bir yürüyüş başlattık. Tam da beklediğimiz gibi yürüyüşün sonunda elçiliğe yaklaştığımızda kapitalizmin bekçilerinin de panzerler ve otobüslerle yerlerini aldıklarını gördük. " BÜTÜN DEVLETLER KATİLDİR A TA KATH EINAI yazılı pankartımız ve bayraklarımızla bir süre diğer otobüsteki arkadaşlarımızın gelmesini bekledikten sonra elçiliğin önüne doğru yürüyüşe geçtik. Polis sık sık anarşistlerin 'bir takım' hazırlıklar içerisinde olduklarını belirterek elçiliğe doğru yürüyüşü engellemeye çalıştı. Elçiliğe yaklaşarak basın açıklamamızı sloganlar eşliğinde okuduk. Atılan sloganlar;
"Alexis'in bedeni, İsyanın alevi; Uğur'un bedeni, İsyanın alevi; Engin'in bedeni; İsyan'ın alevi; Dilek'in bedeni, İsyanın alevi"
" Kurtuluş Yok Tek Başına Ya Hep Beraber Ya Hiç Birimiz "
" Atina'da Düşene Dövüşene Bin Selam "
" İsyan Devrim Anarşi "
" Devlet Yaparsa Katliam Yapar "
" Bütün Devletler Katildir "
" Atina İsyan; Selanik İsyan, Komotini İsyan, Patras İsyan, Aleksandropoli İsyan, Girit İsyan, Kıbrıs İsyan, İstanbul İsyan, Ankara İsyan; Her Yer İsyan, Her Yer Anarşi "

Basın açıklamasının ardından liseliler hazırladıkları sokak oyununu sergilediler. Bütün devletler katildir; İsyaaaaan diyerek bitirdikleri oyunlarının ardından anarşistler " size binlerce yıllık öfkeyi ve öldürdüğünüz bütün kardeşlerimizin kanlarını getirdik" diyerek elçiliğe içi kırmızı boya dolu ampulleri fırlattılar. Bu arada öldürülmüş kardeşlerimizin kanını temsil eden kırmızı boyadan polis de nasibini aldı.

Sık sık gerginliği yükselttiğimiz eylemde kapitalizmin bekçileri müdahale etmekten geri durdular. Eylemimiz basın açıklamasının ardından Kızılay'a doğru yaklaşık yarım saatlik bir yürüyüşle devam etti. Çevik kuvvetin eşlik ettiği bu yürüyüş boyunca meraklı birçok insanın sorularıyla karşılaştık. Elçiliğin önünden geldiğimizi ve yaşamlarımızın devlete ve katillerine değil bize ait olduğunu, bu yürüyüşü devletin öldürdüğü her insan için sürdürdüğümüzü, o gün dünyanın her yerinde sokakların Yunanistan'da polis tarafından öldürülen kardeşimiz Alexis için eylemler yapıldığını anlatınca insanların da desteğini topladık.

Yüksel Caddesi'ne geldiğimizde, İnsan Hakları Anıtı önünde Yunanistan Büyükelçiliği önünde yapılan eylemi ve etkinliği anlatarak kalan son boyalı ampulü de buradaki polise fırlatarak eylemi sonlandırdık.

Gün boyunca 70 kişi olan anarşistler 20 Aralık Küresel Direniş Günü'nü dünyanın bütün sokaklarında olduğu gibi Ankara'dan da selamladılar.

Affetmek ya da unutmak mı?
Hiçbir zaman...

Yaşasın Devrim Yaşasın Anarşi

Ankara Anarşi İnisiyatifi
-----------------------------------------------------------

Basın metni:

Bu Tarih Bizim Değil.

İnsanlığı tahakküm altında tutan otoriteler tarafından bir avuç ya da birkaç yüz çapulcu, Yunanistan Komünist Partisi tarafından CIA ajanı, medya tarafından da yüzü maskeli kimliği belirsiz asi gençler olarak addedilen insanlar bugün Yunanistan 'da ne yapıyorlar?

Katil devletin devamını sağlamaktan başka bir işe yaramayan, köle yetiştirme yurtları olan orta okulları, liseleri, üniversiteleri işgal ederek özgürleştiriyorlar.

Mülkü kutsayan adaletin saraylarını yakarak, tahakkümün kalelerini ortadan kaldırıyorlar.

Boş sokaklarda özgürlüğü büyütürken, kapitalizmin nimetleri kırık dökük vitrinlerde kapitalizmin adabına aykırı olarak bedava beklerken, parayı da bedavayı da paramparça ediyorlar.

Yeryüzünün her tarafında karşılığını bulan bu eylemler, toplumsallaşmış bir isyanın meyvesidir.

Yeryüzünün her köşesinde polis tarafından katledilenlerin isyanıdır. On altı yaşındaki Alexis'i öldüren kurşunla, On bir yaşındaki Uğur Kaymaz'ı öldüren kurşun aynıdır. Carlo'yu öldüren kurşunla, Ferhat Gerçek'i sakat bırakan aynı kurşundur. Engin Ceber'i katleden aynı eldir. Mehmet Deniz'i, İkbal Yaşar'ı, Çağdaş Gemik'i, Baran Tursun'u, Dilek İnce' yi öldüren aynı elin parmaklarıdır./ o el iktidarların kanlı elidir ve o parmaklar, kan kusan çeliklerin tetiklerini sinsice, alçakça okşayan katillere aittir.

Dünyanın heryerinde polis, var olabilmek ve önünde diz çöktükleri otoriteyi/iktidarı var edebilmek için öldürmek zorundadır. Yok etmek onların varlığının tek koşuludur. Çünkü üniforma giymiş her canlı gibi poliste iradesini, varlığını ve ruhunu, ucu iktidarların elinde olan bir zincire teslim etmiştir. Ancak bu katillerin bilmediği, onlar kendilerine benzemeyen, kapitalizmin ütopyasına bir milim dahi mesafe koymuş herkesi yok etmek için silahların tetiğini okşarken, bizim öfkemizi büyütüyorlar.

Bu isyan, küresel kapitalizme karşı. Bu isyan sömürü uygarlığının bahşettiği iktidarı kaybetmemek için en aşağılık otorite taktiklerine başvuran hükümetlere karşı.

Ölümün, iktidarın bekaası adına kanıksatılmaya çalışıldığı bu topraklarda, yaşamlarımız kapitalizmin bekçilerinin elinden çıkan kurşunlarla yok edilmeye çalışılıyor. İnsan yaşamını hiçe sayan iktidarlarca bu katliamlar, "kurşun sekti, ayağı takılıp düştü ve öldü, havaya sıkılan kurşun tüm fizik kanunlarını delip kafasına saplandı" denerek, yarattıkları bu cehennemde, yaşam kadar ölümü de belirsiz, bilinmez ve şüpheli tanımlayarak, bize katliamları da kanıksatmaya çalışıyorlar. Yeni bir ölüm haberinin daha gelmesini, iktidarlar tarafından bir cinayetin daha meşrulaştırılmasını beklemeyeceğiz. Tıpkı karşı kıyılarda olduğu gibi bu ölümler karşılıksız kalmayacak. Burada ve her yerde. Çünkü biz her yerdeyiz. Biz her yaştayız ve yaşamın olduğu her alandayız. Çünkü biz herkesiz.

Kendi darbecileriyle hesaplaşmış, haklarını mücadele ile kazanabileceğini deneyimleriyle görmüş bir halkın direnişinin bize verdiği mesaj nettir: Haklarımızı kazanmak, insanca yaşamak için mücadele etmekten başka şansımız yoktur. Devletin öldürmeyi gelenek haline getirdiği bir ülkede katillerden hesap sormadan bir gelecek kurulamaz.

Bu katiller var olmaya devam ettikçe bu isyan bitmeyecek.

Bu isyan Alexis'i kalbinden vuran kurşuna isyan
Ama yalnızca o değil,
Bütün yeryüzünde çalınan çocukluğumuza ve gençliğimize isyan
Masumların, sivillerin, silahsızların hep ateş ortasında olmasına isyan
Sokaklarımızdaki yüzlerce silahlı polise isyan
Sarkozy'ye, Berlusconi'ye, Karamanlis'e ve Erdoğan'a isyan

Bu İsyan yaşamlarımızı özgür kılacaktır. Bu İsyan yüreklerimizde taşıdığımız yeni bir dünyanın an be an kurulduğu ve kurmaya devam edeğeceğimiz isyandır.

Atina'nın sokaklarında çatırdayarak yanan, zalimlerin kanlı tarihidir. Bizim olmayan bu tarih'in sonuna umut ve isyan yüklü adımlarla yürürken biz, yüzyılın adı İsyan yüzyılı olacaktır. Bu defa bir yüzyılı başlatan bizler, yüzyılın adını tarih kitaplarına değil, unutulmasın diye akıllarımıza mıh gibi yazacağız. İktidarların cehennemi bir daha olmasın diye... Sokakların kaldırım taşlarının altındaki kumsal bir kere daha bu kadar büyüdü. Ve o kumsal, çıplak ayaklarımızla üzerinde dikilip gökyüzüne bakmamız için bütün yeryüzü olacak...

Bu gün 20 Aralık küresel eylem gününde Dünya'nın bütün sokaklarını dolduran özgürlükçüleri bir kere daha selamlıyoruz.

Oaxaca, Meksika'da yunanistanda dayanışma

2008-12-22T13:04:00.000-08:00

Oaxaca, Meksika (18.12.2008) - Anarko-punk gençler Yunanistan ayaklanmasına katılan tüm yoldaşlarla dayanışmak amacıyla bir yürüyüş gerçekleştirdiler. Yedi Bölgeler Çeşmesinden yola çıkan Dignidad Rebelde Kolektifleri, Brigada Indigenas/94 ve Brenalokos meydana kadar yürüdüler. Yol boyunca PRI partisinin kadın merkez bürosunun önünden geçerken destek mesajlarını yazılamalarla gönderdiler. Daha sonra, yürüyüş sırasında Federal Mahkemeler'den ve Dış İlişkiler Bürosunun önünden geçerken de yazılamalar yapıldı. Yürüyüş Zocalo'daki meydanda toplanan bir eylemle bitirildi.

çeviri: internationala

Politeknik'teki işgalcilerin son duruma ilişkin bildirisi

2008-12-22T13:01:00.000-08:00

"Normalliğin" intikamına izin vermeyeceğiz. Ne Politeknik'te, ne de hiçbiryerde!

20 Aralık'ta Politeknik Üniversitesi'nin etrafında çıkan çatışmaların ardından, buradaki işgale dair bazı söylentiler yayılıyordu.
İsyan polisinin çatışmalar boyunca sergilediği stratejik manevralarla, işgal edilmiş Politeknik Üniversitesi'ne polis baskını olacağı bilgilerinin sürekli olarak gelmeye devam edişi birleşince, bazı şeyler kesinleşti: Polis işgale müdahele etmek için hazırlanıyor. Üniversite yönetiminini saf dışı bırakarak, Politekniği polisin ve içişleri bakanının ellerine teslim ederek, başsavcı, bize, "bir kaç saatimizin kaldığını" tehtidle ve şantajla, dolaylı ama kesin bir mesajla iletmiş oldu.
Biz, onları, ne kadar zamanımızın kaldığına, bu halkın isyan eden kısmı tarafından karar verildiğini ve bu gerçeğin hiçbir ültimatom kabul etmeyeceğini, bu ayaklanma eylemlerine katılmış olan, katılıyor olan ve katılmaya devam edecek herkese saygı duymaları ve onlardan korkmaları gerektiğini söyleyerek cevapladık.

Ayaklanan binlerce öğrenciyi, işçiyi, işsizi, göçmeni ve yoldaşlarımızı yapılmak üzere olan baskına karşı tetikte olmaya çağırıyoruz.
- Herkesi Politeknik kampüsüne çağırıyoruz.
- Bu akşam saat 9'da açık bir toplantı çağrısı yapıyoruz.
- Herkesi ayaklanmada tutuklananlarla dayanışma ve mali destek için düzenlenecek konsere çağırıyoruz. (akşam 6'da)

Son sözü söyledik.
Bu günler ve geceler, Alexis'in.
Atina Politeknik İşgali
21/12/08

kaynak : http://www.occupiedlondon.org/blog/

çeviri: isyandan

Politeknik'te polis müdahalesi olasılığı

2008-12-22T13:00:00.000-08:00

16:06: Politeknik işgaline yakın zamanda müdahele olasılığı:
Bir kaç dakika önce Politeknik'in rektör yardımcısı tarafından işgalcilere, binanının artık üniversite yönteminin sorumluluğunda olmadığını ve kontrolün başsavcıya devredildiğini duyurdu. 98 fm Anarşist radyo, üniversitenin korumalarına binayı terketmelerinin söylendiğini duyurdu.

Şu anda Politeknik'te, binayı terktmenin gerekli olup olmadığı tartışılıyor.

Rektör yardımcısının olacağını iddia ettiği şey, devletin kendi kanunlarına göre %100 illegaldir. İçeriye bir polis operasyonu düzenlenmek üzere olduğundan korkmaktayız. Bu yüzyıldan fazla bir süreden beri ilk defa olan bir şey olacak, hatta, polisin üniversite yönetiminden izinsiz olarak bir üniversiteye düzenlediği de ilk operasyon olacak.

kaynak : http://www.occupiedlondon.org/blog/

çeviri: isyandan

18 Aralık Yunanistanla Dayanışma Eylemi-İstanbul

2008-12-22T12:58:00.000-08:00

Yunanistan'la dayanışma amacıyla, dün saat 19.00 da Galatasaray
Meydanı'nda toplanan kara-kızıl bayraklı anarşistler ve çeşitli
kurumlar "Türkiye'de, Yunanistan'da, her yerde kapitalist devlet
öldürüyor! İsyan her yerde" pankartı açarak Yunan Konsolosluğu' na
doğru yürüyüşe geçti.

Çeşitli dövizlerin yanı sıra Yunanca "Hepimiz Alex'iz" dövizleri
taşıyan kitle, sık sık "Hepimiz Alex"iz, hepimiz Uğur Kaymaz'ız",
"Atina'da düşene, dövüşene bin selam", "Atina'da direniş, Amed'de
serhildan kazanacak" ve "İsyan Devrim Anarşi" sloganları attı. Yürüyüş
sırasında alkışlarla destek veren halkın bir kısmı da eyleme katıldı.

Yunanistan konsolosluğu yakınında barikat kuran polise tepki gösteren
kitle, "Polis bize kimliğini göster" sloganını attı.

Kurumlar adına Levent Dölek bir açıklama yaptı. Yunanistanda
direnişçilerin Nazım Hikmet'in dizeleriyle eylem çağrısı yaptıklarını
hatırlatan Dölek, "Bizler burada, Yunanistan'da genel grev yapan
işçiler ve ayağa kalkan gençlerle tam bir dayanışma içinde olduğumuzu
ve mücadelelerini sahiplendiğimizi göstermek için bulunuyoruz" dedi.

kaynak: ainfos

AKA'nin 20 Aralik Dayanisma Eyleminde Yaptığı Basın Açıklaması Metni

2008-12-22T12:56:00.000-08:00

Bugün buraya Yunanistan'da 6 aralık gecesi kendini bilmez bir polis memurunun soğukkanlı bir biçimde öldürdüğü Alexis'i anmak ve 14. gününe girmiş bulunan isyana destek olmak için geldik. Türkiye'nin çeşitli yerlerinde olduğu gibi tüm dünyada da bugün Yunanistan'da başlayan isyanla dayanışmak için anarşistler, anti-otoriterler ve isyanın heyecan verdiği herkes sokaklarda. Devletlerin var olduğu her yerde önemsiz sayılıp örselenenlerin de var olduğunu unutmadan Türkiye'ye, yaşadığımız ülkeye ayrıca odaklanmamız gerekiyor. Çünkü yaşadıklarımız karşısında Yunanistan kadar hızlı, doğrudan ve ne söylediğini bilen bir şekilde tepki veremiyor oluşumuzdan yararlananlar, kendilerine “besin” sağlayanlar var.

Alexis Yunanistan'da polis kurşunuyla öldürülen tek insan değildi. Dünyanın her yerinde iktidarın eşitsiz dağılımının en somut ifadesi devlet, polis ve onun şiddeti olarak kendini gösterir. Bu şiddet asla yargılanmayan hep cezasız kalan bir şiddettir. Polis şiddetinin hedefleri toplumda “ötekileştirilmiş” gruplardır. Kadınlar, sokaklarda yaşayanlar, yoksullar, işçiler, işsizler, eşcinseller, travestiler, sistem karşıtları, egemen dinin ya da etnisitenin mensubu olmayanlar...

Ülkemizde polis üniforması öyle yüce bir semboldür ki üniformalı biri gelip gözümüzün önünde bir kadını saçından sürükleye sürükleye alıp götürse “Ne oluyor?” bile demeyiz. Polis üniformasını giyen kişi öyle “üstün” bir varlığa dönüşüverir ki arkasından seslendiği üniformasız kişi duruvermezse çıkarır belinden tabancasını, çekiverir tetiği. Polis üniformasını giyen kişi nasıl giyinip nasıl yaşanacağını, nasıl konuşup nasıl sevişileceğini, kimin yaşama hakkına sahip olduğunu belirleme hakkını kendinde bulur, sırf kendi yaptığı bu belirlemeye uymuyorlar diye yaşamlarını devam ettirebilmek için gerekli parayı kazanmaya çalışan travesti ve transseksüellere nefretle saldırır. Anayasasında “hukukun üstünlüğü ilkesini” benimsemiş olan devletin hukuku da “genel ahlak” kisvesi altında polisini korur. Korur tabii ya, polis olmasa cezaevinde tecrit ettiği insanlardan bile ödü patlayan devlet huzura nasıl kavuşacak? Kankisi polis girer cezaevine dağıtır, yıkar, öldürür, yakar; yeter ki devletçiği rahat uyusun uykusunu.

Yunanistan'da bugün sokaklara dökülenlerin bir ayağı askeri darbe karşıtı hareketlerdedir. Yunanistan askeri diktatörlük altında olduğu için O ülkedeki darbe karşıtı hareket bugün doğrudan eylem pratikleriyle sokaklara yaşam verenlerin içindedir. Bizde ise ordu darbelerden güçlenerek çıkmışken, sosyal ve siyasi hareketler cılızlaşıp hantallaştılar. Burada devletin zor araçlarını kullanarak çok başarılı bir biçimde yürüttüğü sindirme politikalarının hakkını da teslim etmek gerekir. O günden bugüne de toparlanamadık. Ordu devletle ve daha tehlikelisi toplumla eşdeğer hale gelmeye başlarken bu terazinin ayarını bozmaya yönelik en önemli girişim olan vicdani ret, yine hukukun “üstat” ordunun yardımına yetişmesiyle 318 numaralı bir kanun maddesi tarafından engellenmeye çalışılıyor. Vicdani retçiler “öteki”ler arasına sokulurken vicdani ret hareketinin de toplumsallaşma ve devletin baskı mekanizmalarının tümünü reddedişe evrilme çabaları sekteye uğruyor.

Bu karamsar tablo bugüne kadar bizi harekete geçmekten alıkoymuş olabilir. Ancak Yunanistan'lı kardeşlerimiz sokaklara getirdikleri yaşamla bize de umut verdiler. Daha insancıl bir gelecek için sosyal dönüşümün, tabi ki politik ve ekonomik sonuçlarıyla da beraber hala anlamlı ve mümkün olduğuna işaret ettiler. Belki de daha da önemlisi bunun sadece bir ihtimalden ibaret olmadığını, tam da şu an hemen yanımızda gerçekleşen şey olduğunu gösterdiler. İnsanları öldürenin her zaman otorite, güçsüzleri öldüreninse her zaman güçlüler olduğunu unutmayalım. Türkiye'nin sokakları, caddeleri, vitrinleri de yaşama kavuşmayı bekliyor. Başlangıç noktasını gösteren Yunanistan'lı kardeşlerimizin ardına düşelim! Haydi!

Anarşi Kolektifi Ankara

2008-12-21T14:37:00.000-08:00

ps.: görülmüş- fotoğraflanmıştır.
kadıköy

Washington 20 aralık fotoğraflar

2008-12-21T14:06:00.000-08:00

Alexandros Grigoropoulos’un arkadaşı Nikos R. İle röportaj

2008-12-21T13:58:00.000-08:00

6 Aralık 2008 gecesinde olanlara ve Alexandros Grigoropoulos’un polis tarafından vuruluşuna dair Nicos R.’nin ifadesi

Nikos:
Psychiko Public Lisesinde öğrenciyim. Alexandros’u ya da bizim kullandığımız ve onun diğer adı olan Gregory’i ortaokuldan beri tanıyorum. Aynı okula gittik. Ortaokulun ilk yılından beri yakın arkadaştık. Ortaokulun ilk yılından bu yana, her nasılsa düne, o öldürülene dek yakın arkadaştık.

muhabir:
dün, yani 6 aralık 2008’de Alexandros ile birlikte miydin?

Nikos:
dün yaklaşık akşamüstü 5.50de Larisis istasyonundaki bir arkadaşıma gittim. Oraya ulaşmadan biraz önce Alexandros ile konuştum. Bana polo maçına gideceğini söyledi. Ona maçtan sonra beni aramasını ve Exarcheia’daki Mesolongi caddesinde buluşabileceğimizi söyledim. Maça sık sık buluştuğumuz arkadaşlarımız olan Nikos F. ve P. Ch ile gidiyordu. Eski okuldan arkadaşları bulmak için Faros Psychikou’ya gitmeyi planladık ve sonra hep beraber bir şeyler yapmayı. Çünkü dün benim isim günümdü.

muhabir:
sonra maç bittiğinde Alexandros seni aradı. Nereden geliyordu?

Nikos:
evet, beni aradı ve gelmek için atletizm sahasından çıktığını söyledi. Cep telefonundan gördüğüm kadarıyla Alexandros akşam tam olarak 7.10’da aramış.

muhabir:
Alexandros ile Mesologi sokağında ne zaman buluştunuz?

Nikos:
tam olarak hatırlamıyorum. Olaydan 45 dakika kadar önce. Ben arkadaşımın evinden yürüyerek geldim. Yanlış hatırlamıyorsam Ipeirou sokağına çıktım, oradan direk müzeye, sonra sola, Stournari sokağına ve meydana doğru sağa döndüğünde 10 metre sonrası Mesolongi sokağı oluyor.

3-4 dakika bekledim onu.

muhabir:
geldiğinde ne yaptınız?

Nikos:
o geldiğinde on metre ötedeki uygun bir dükkana girdik ve yiyecek/içecek bir şeyler aldık. Mesolongi’deki kaldırıma geri dönüp yemek yedik ve konuştuk.

muhabir:
tam olarak nerede oturuyordunuz?

Nikos:
Mesolongi ve Tzavella’nın kesişimindeki bir apartmanın girişinde oturuyorduk. Sol tarafta Zoodochou Pigis sokağını görebiliyorduk. Orada oturabileceğiniz üç trabzan vardır, biz de oraya oturduk. Aldığımız şeyleri yedik ve birdenbire, biz konuşurken, yüksek denilebilecek bir patlama duyduk. Duyabileceğimiz kadar bize yakındı fakat ne olduğunu anlayamayacağımız kadar da uzak. Üzerinde durmadık.

muhabir:
patlamaya eşlik eden bir ışık gördünüz mü?

Nikos:
Hayır çünkü patlamayı duyduğumuz yerle görsel bir bağlantımız yoktu, önümüzde duvar vardı. Navarinou sokağında neler olduğunu görmek amacıyla kaldırımdan kalktık. Bir buçuk dakika sonra dört beş yoldan geçenin “polisler geliyor, bir şeyler oldu” dediğini duyduk. Merak edip neler olduğunu görmek için Tzavella’nın ortasına kadar gittik. 3-4 metrelik bir uzaklıkta... kaldırımın ortasına ulaştığımızda 15-20 metre ötedeki iki polis memurunu gördük. Zoodochou Pigis ve Tzavella’nın kesişiminin sağ yanındaydılar. Biri diğerinden daha uzun boyluydu. Sonra iki sokağında kesişiminde durdular. Bizim önümüzde hiç kimse yoktu. Alexandros benim önümdeydi, ben onun arkasında ve onlar da sağ tarafta. Bu iki sokağın ortasında durduklarında sağ ya da sol elleri kemerlerindeki kılıflarda olan silahlarındaydı. Arkamda birisi polise boş plastik şişe attı ve doğal olarak polise isabet etmedi. Söylemeyi unuttum, polisleri gördüğümde bana ve Alexandros’a küfür etmeye başladılar: “Bakire Meryemi sikicez, buraya gel ve sana sert adamın kim olduğunu göstereyim” gibi şeyler. Arkamızdakiler polise “siktir, cehenneme git” diye bağırıyorlardı.

birisi plastik şişe fırlatınca polislerin ikisi de silahlarını kılıflarından çıkarttılar, bizi, Alexandros’un, benim ve diğerlerinin olduğu yeri hedefleyerek. Ardından arka arkaya üç el silah sesi duyuldu. Polislerden biri silahını iki eliyle kavramıştı. Sonra gördüm ki polis gökyüzüne ya da yere ateş etmiyordu. Bizim olduğumuz bölgeyi amaçladılar ve silahları ateşlediler.

Alexandros yere yıkıldı, birinci ya da ikinci atışta ama kesinlikle üçüncüde değil. Bundan sonra ne olduğunu bilmiyorum. İnsanlar bağırıyordu ve bazıları Alexandros’un tişörtünü kaldırıyordu. Kalbinin yakınındaki göğsünün ortasında bir delik gördüm. Yaradan kanlar akıyordu.
Ateş açan ve ardından Alexandros’un düşüşünü gören polisler kaçtılar. Hangi yöne doğru hatırlamıyorum. Sonra ambulans geldi ve Alexandros’u aldı, ölüsünü. Böyle söylüyorum çünkü nabzı atmıyordu ve ağzından kanlar geliyordu.

muhabir:
Olayı anlattığın yerde ışık var mıydı?

Nicos:
Karanlık çökmesine rağmen uçlarda parlayan sokak lambalarının ışığı vardı ve bir de dükkanların. Yalnız bir lamba çalışmıyordu, Alexandros’un solundaki...

muhabir:
bildiklerinden başka bir şey söylemek ister misin?

Nicos:
Size söyleyebileceğim tek şey onların Alexandros’u öldürmediğidir. Soğukkanlılıkla bir cinayet işlediler.

çeviri: m.

yunanistandan mektup var

2008-12-21T08:12:00.000-08:00

Aralık Devrimi; bugünleri Atina'da geçiren Türkiyeli bir anarşistin isimlendirmesi. Batı Trakyalı, Kıbrıslı, mülteci ya da öğrenci olarak, türkçe konuşan bazı insanlar da bu 'devrimin' içindeydiler. Türkiye popüler medyasından birçok röportaj isteği olmasına karşın, bugüne kadar popüler medyaya yönelik sürdürdüğümüz boykot tavrından şaşmamak için bu istekleri geri çevirdik. İşgalci üniversitelilerin bildirilerini çevirerek zaten isyanın temel aktörlerinden birinin ağzıyla olan biteni anlatmış oluyorduk. İndymedia tüm dünyada olduğu gibi anonim ve kolektif bir haber ağı olarak rolünü oynadı. Diğer yandan, popüler medyanın röportaj yapabileceği yetkililerin ya da sözcülerin yoksunluğu da onların istediğini verememizin nedeniydi. Binlerce kişiyle röportaj yapabilirdiniz. Nitekim ben de kendi gördüğüm yerden yorumluyorum olan biteni. Gün gün tuttuğum notları ucuca ekleyerek.

Burada herkes; ''Bu günleri gördüm ya... Ölsem de gam yemem!'' diyor. Ben de onlardan biriyim.

Henüz işyeri zindanlarında koşullar değişmedi gerçi. Hala benzin istasyonlarında 5 euroya 10 saat çalışan Pakistanlılar var. AB, haftalık 60 işsaatini aynı günlerde yasallaştırdı. İşçiler kölelik koşullarında, işsizler açlık koşullarında yaşamayı hala sürdürüyor. Aralık İsyanı bu köhne duvara darbe indiremedi belki ama umudun Kaf Dağı'nın ardında değil burnumuzun dibinde olduğunu gösterdi. 'Koşulları düzeltmekten' daha fazlasına dair bir umut verdi üstelik. Yaşamı değiştirmek, bir dinozor masalı olmaktan çıktı artık. Kapitalizmin kurbanları, hala söyleyecek sözleri olduğunu koydular ortaya. İlk sözü kendilerine söylediler; 'boyun eğme, bizim için hala bir gelecek var, o gelecekten umudunu kesme!' 'Kanepe kuşağı' denenlerdeki cesareti görünce inanca dönüşen bir umuttan bahsediyoruz artık. Diğer yandan bütün bunlar metropol denilen canavarın göğsünde gerçekleşti. Bu yüzden zaman kısıtlıydı. Yıkmak değil belki ama yeni birşey yapmak çok zaman istiyordu. Retorikten öte yıkımın ne olduğunu gördük. Uluslararası tekeller ve bankaların neredeyse bütün merkezi şubeleri işlemez kılındı. Bakanlıklar yakıldı. Özellikle göçmenler tarafından bir çok mağazanın ürünü ücretsiz kullanıma sokuldu. Hergün Atina sokaklarında kabadayılık yapan silahlı devlet güçleri, günlerce görünmediler ortalıkta. Karakolları taşlandı, arabaları yakıldı. Fakat tolerasyon sınırlarından çıkmadığımızı bilmemiz gerekiyor. Ki çıkılması çok olasıydı.

Mesologiu, Eksarhia'nın en canlı sokaklarından biridir. Cuma ve cumartesi akşamları bizim gençler toplanır. Biz de mutlaka uğrar, bir bira içeriz. O akşam Eksarhia Meydanı'nda biraz oturduk. Sonra Mesologiu'ya uğramadan eve dönmeye karar verdik. Bir saat kadar sonra öldürüldü Aleksandros. Mesologiu'nun 20 metre yukarısında sürekli çeviklerin koruduğu PASOK Genel Merkezi vardır. Bu sokaklar neredeyse her cumartesi çatışma olmasına alışıktır. Ama bu sefer başlayan çatışma günlerce sürer ve dört yana yayılır. Kabadayı bir polis, (genel kabule göre yukarıdan emir almadan) kendince anarşistleri cezalandırmak isteyip, 16 yaşında bir genci kalbinden kurşunlarken, taşırıcı damlayı bekleyen bardağa bir kova su dökmüş gibi olur.

7 Aralık'ta Aleksandras Caddesi'nden Atina Emniyet Müdürlüğü'ne yürümek isteyen binlerce insan, gaz bombası yağmuruna aldırış etmeden, kararlılıkla polisin üzerine yürüdü. İntifada ebabillerine dönüştü insanlar. Tıpkı 1994'te Gazi'de olduğu gibi. Şehir merkezi önce gaz bombası bulutu altında kaldı. Ardından yakılan bankaların, otomobil, elektronik, cep telefonu firmalarının dumanı altında. Gece boyunca Eksarhia çevresinde ve Atina'nın birçok noktasında polise yönelik saldırılar gerçekleşti. Gündüzleri yürüyüşler ve geceleri çatışmalar birçok şehre yayıldı. Ardından dünyanın dörtbir yanına. Sarkozy'nin götü tutuştu, yani o derecede. Bazen çok uzun süren bir uykudaymışım ve bitmek bilmez bir rüyaymış gibi görünüyor gözüme herşey. Espriler gırla gidiyor; 'Devrim de yapabilirdik ama kim uğraşır şimdi! Onlara gerçek yüzümüzü gösterdik ve bırakalım, bundan sonra bizi nasıl yönetebileceklerini düşünsünler kara kara. Dışişleri Bakanlığı Türkiye Masası! Lütfen çevirileri bitirin!'

Eski ABD Dışişleri Bakanı M.A., NATO'nun 50. Yılı Toplantısı'nda sarfetmişti o sözü;'21. yy, ayaklanmalar yy'ı olacaktır.' Bunun sonucu olarak son 20 yıl boyunca devletleri iç savaş aygıtları olarak biçimlendirmeye özen gösterdiler. Polis toplumları yaratılmaya başlandı. Bütün sokaklar kameralarla kayıt altına alınıyor. Milyonlarca koyunuτ5\'n her sabah boynunu bükerek işyeri denilen zindana gittiği ve akşam insanlığından çıkarılmış olarak geri döndüğü yolların her hareketi kaydediliyor. Atina sokaklarındaki kameraların çoğu şu an kayıt yapmıyor. Zaten birçok karakol hizmet dışı. Tüccarların borazanı medya bütün mağazaların talan edildiği yalanını yayıyor. Bazı istisnalar hariç, hedef alınan işletmeler genellikle tekellerin sigortalı mağazaları. Yunan anarşistleri bu gibi iftiralar karşısında, kaostaki otokontrolün ve bazılarının sınıf bilinci dediği erdemin istisnai bir örneğini sergilediler. Zaten ilerleyen günlerde neredeyse sadece bankalara ve karakollara yönelik eylemler oldu. Bu yüzden medya tarafından fikirleri belirlenen insanlar tüccarların yaygarasıyla anarşistlere düşman edilmeye çalışılıyor. Fırsat bu fırsat diyen faşistler çeviklerle birlikte anarşistlere saldırıyor. Hükümet partisinin sözcüsü; 'devletin ortadan kaldırılması düşünülemez' dese de sokaklarda binlerce genç aksini iddia ediyor ve barikatların gerisinde devletsiz bir yaşam sürüyorlar. Onların eleştirilebilecekleri tek nokta, apartmanların yanması durumlarında, içerde bir insanın olabileceği riskini göğüslüyor olmaları. Hedef apartmanın altındaki dükkan olduğu halde, evlere de sıçrayabiliyor yangın. İnsan yaşamını tehdit eden bu gibi durumlardan ders çıkarılmış olduğuna inanıyorum.

21. yy anarşizmini kavrayabilmek, yıllardır en büyük derdimdi. Nihayet hep birlikte kavrıyoruz şimdi; isyancı anarşistler, basit insanların basit devrimlerine inandılar. Haklı çıktılar.

Şehir merkezindeki bankaların hepsi yakıldıktan bir hafta sonra, bugün yeniden yasal hırsızlık faaliyetlerini sürdürüyorlar. Belediye otobüsleri yeniden çalışmaya başladılar ama bilet kontrolcü kargalar ortalıkta görünmüyor.Bir hafta önce Atina'nın her sokağında siyah ya da mavi ya da yeşil üniforma giyen silahlı adamlarla karşılaşırdınız. Son kurbanları Aleksi, bu dehşete karşı hepimize ayağa kalkma bilinci verdi. Üniformalıların katlettiği her yoldaşımız için artık hepimizin üniformalılara atması gereken bir taş var. Bu haydutların silahsızlandırı lmasını ve hakları için mücadele eden toplumsal kesimleri rahat bırakmasını istiyoruz. Devlet bastırma güçlerinin üniformalı sadistlerine artık boyun eğmek istemediğimizi gösteriyoruz. Onurlu birileri varsa içlerinde silahsızlansınlar ve derhal üniformalarını çıkarsınlar istiyoruz. Onların sokaklarımızda estirdiği zorbalıktan bezdik artık. Bu toplumsal talebi okumayı başardığı için de Sinaspizmos Partisi'ni kutlamak gerek. Meclis'te polisin silahsızlandırı lması ve çevik kuvvetin dağıtılması yönünde soru önergesi vererek, 'maskeli provakatörler' edebiyatıyla gericilik kusan KP'yi de (kamuoyu yoklamalarına göre) solladılar.

Üniversiteli gençlik, yine toplumun en dinamik kesimi olduğunu, Politeknik direnişi mirasının hala yaşadığını gösterdi ve özerkliği gerekirse molotoflarla koruyacağını işgallerde ortaya koydu. Dahası yüzlerce ortaöğrenim kurumu öğrenciler tarafından işgal edildi. Genç işçiler de harekete destek veriyorlar.

Atina sevgili dostlar, uygarlık tarihinde yeniden bir sıçramaya tanık oldu. Demokrasinin beşiği, artık anarşinin beşiği olduğunu gösterdi. Köleci demokrasinin özündeki polis devletine karşı, polissiz bir toplum talebi geniş toplumsal kesimler tarafından dile getirildi ve yer yer pratikleştirildi. Patlama, isyancı anarşistlerin yöntemlerinin çok geniş toplumsal kesimler tarafından uygulanmasından kaynaklıydı. Eylemlerin örgütlenme biçimi, tarzı ve hedefleri, isyancı anarşistlerin uzun yıllardır yaptıkları propagandayla paralellik gösteriyor. Atina'daki anarşistlerin birgünde 17 karakol basabilecek kadar güçlü olmadığı herkesin malumu. Fakat isyancı anarşistler derken bir örgütlenmeden değil de daha çok bir kendiliğinden eylem hareketinden bahsettiğimiz için, artık Atina'da binlerce anarşistin varlığından sözedebiliriz.

Belirtmek gerekir; toplumsal karakterini hedef profiliyle zaten ortaya koyan bu isyanın politik mesajları da aynı yerde açığa çıkmaktadır.

Bankalara ihtiyacımız yok. Onların bizi soymasından bıktık. Yanmaları, köleci demokrasi hukuğu açısından suç olabilir ama bankaları yakanlar, cellatlarından intikam alan kurbanlardır. Ve anarşinin bir anlamının da ezilenlerin adaleti olduğunu hatırlayalım. Hukuk adaletsizliği simgeliyorsa, kaos daha adil alternatifler yaratacak kadar engindir. Kasalarda kağıt parçaları (para, hisse senedi, çek, tahvil) biçiminde toplumsal zenginliği hapseden bir avuç insan emekçilere kan kusturuyorsa, bankaların yakılması adaletin ta kendisidir. O zaman o kağıt parçaları, yoksulluğumuza fiyat biçme gücünü de yitirirler. 'Banka açmak varken banka soymak niye!' diyordu Brecht. Elektronik mağaza zincirlerinin içindekilerle birlikte yakılmasına şahit olduk. Otomobil mağazalarının da. Ki ben herkesin birer tane laptop aşırmasını hiç de adaletsiz görmezdim. Hergün parası olanlar alıyor, bir gün de olmayanlar alsın. Tüccarların canı çıkmaz. Ki ben bütün şirketlerin (hepsi komandit değil ama hepsi adidir!) canlarının çıkmasını istiyorum. Herhangi bir fırının değil de bunların hedef alınmasından da anlaşılacağı gibi mesele feci halde sınıfsaldır ve herkes bu gerçekle yüzleşiyor.

Sadece Genel İşçi Sendikaları Konfederasyonu işgal edildiğinden ve birçok işkolunda grevler sürdüğünden değil, işsizlerin, yalnızların ve toplumdışı diye tabir edilenlerin yoğun katılımından dolayı sınıfsal bir isyandır karşımızdaki. Şehre fildişi kulelerinden bakanlar nihilizm diyerek mimlemişlerdir bu tabloyu. Görmeleri gereken şey çok basittir oysa; hızla, kapitalizmin katlanılabilirliğinin ve toplumun yönetilebilirliğinin sınırlarına yaklaşıyoruz. Toplumsal zenginliğin üzerinde semiren asalaklara yol görünüyor. Bütün politik merkezlerin parçalanmasını isteyenlerin hedefi ortadaydı; sistemin kendisi. İsyanın mesajı buydu. Hükümet değişikliği talebi yoktu ortada. Ama yokolması diye bir sorun apaçıktı. Ve deliller, harekete geçmemizi gerektirecek kadar güçlüydü.

Dünya anarşistleri de mücadeleyi onlarca şehre yaymaya hazır olduklarını gösterdiler. Yunanistan'a odak noktası olma gücünü veren, merkezi siyaset ya da polis tarafından kontrol edilemeyecek kadar çokhücreli bir anarşist hareketin varlığı olsa gerek. 1980'lerden bu yana bir çok anarşist-anti otoriter otonom, zengin mücadele deneyimleri biriktirdi. Çokyönlü bir mücadele gündemini, polisin, faşistlerin saldırılarını göğüsleyerek toplumun gündemine taşımaya uğraştılar. Kameralardan antipsikiyatriye, alternatif enerji kaynaklarından, cezaevlerine ya da Chiapas'taki özyönetim deneyimlerine kadar uzanan çokyönlü bir gündem, polisle yapılan sokak savaşlarıyla paralel gidiyordu son yıllarda. Gerçek şu ki, anarşistlerin çoğu, solcuların STK'lar vasıtasıyla piyasa ilişkilerine tabi kılınmasından da ders alarak, sokağı sınıf savaşının yegane mekanı olarak gördüler. Bu yüzden sağcı partiler bas bas anarşistlerin zindanlara tıkılması gerektiğini bağırıyorlar. Nitekim böyle bir saldırının yılbaşından sonra gerçekleşmesi de olası.

Gayrıinsani bir mülkiyet düzeni ve onun kolluk kuvvetlerinden oluşan ve adına devlet dediğimiz bu güce karşı eşzamanlı saldırılar, küreseldeki yerel açısından yeni bir dönemi başlattı. Seattle'dan Atina ASF'una dek, aslolan Avrupa'daki bütün güçlerin bir noktaya yığılmasıydı. Artık Avrupa'nın ve dünyanın bir çok yerinde eşzamanlı hareket etme kabiliyetine sahip olduğumuzu görüyoruz.

Unutmadan belirteyim, göçmenler de bu süreçte yeralmayı başardılar. Bu birçok açıdan önemliydi. Ama en çok da Paris'te olanların tesadüfi değil, çağımızın temel toplumsal çatışma biçimlerinden biri olduğunu teyid etmesi açısından önemliydi. Yine de katedilmesi gereken bir mesafe olduğu ortada. Göçmenler hala polis karşısında panik ataklarını sürdürüyorlar. Aleksi'den birkaç hafta önce Yabancılar Polisi'nde ölen Pakistanlı için yapılan eylemlerde, ilk defa öfkelerini polise yöneltebildiklerini gördük. Larissa'da 30 arap göçmen, eylemlere katıldıkları için terör yasasından yargılanacaklar. Atina'da da 100 kadar göçmenin isyan günlerinde tutuklandığı ve haklarında 'yağma' suçlamasıyla dava açıldığını biliyoruz. Özellikle Asyalı göçmenlerdeki cep telefonu sevdasını hiçbir zaman anlayamadım zaten ama, herkes sevdiğine kavuşuyor madem, onlar da böyle alsınlar yerlerini tarihte. Yürüyüşlere ve çatışmalara katılmadıklarını sananlar da avunsunlar. Sendikalar çarşamba günkü genel grevi başlarından savarken, genç işçiler hayat normale dönene kadar öğrencilerle birlikte, göçmenlerle ve mahallelilerle birlikte sokaklardaydı . 10. günde, kaydedilen en önemli saldırı Atina çevik kuvvetinin Kesaryanni'deki merkezine Panepistimiupoli' deki öğrencilerin 3 koldan saldırısı oldu. Yakılan çevik otobüsünde bir polis yaralandı. Bunun dışında 20 motosikletli anarşistin karakollara ziyaretleri de aralıklarla sürüyor. Barışçı yürüyüşler dağıldıktan sonra, gaz bombası, molotof ve taş atışmaları, yakılan arabaların barikat olarak kullanılması gibi sahneler hala yaşanıyor Atina merkezinde. Yılbaşına kadar da yaşanacak gibi.

İsyanın ilk günlerinde tıpkı Sarkozy gibi altına sıçan Sanayiciler Derneği Başkanı, Karamanlis'e 'ya işini yap ya da asker gelsin yapsın' mesajı vermişti. Sahiden çok korktular. 'Başkentin merkezinde Halk Mahkemeleri kuracaklar!' diye korkusunu itiraf ediyordu bir medya baronu. Maskelerini çıkarmaya hazırlandılar. Ordu sarı alarm verdi. Oysaki altıüstü bir isyandı yaşanan. Dünyanın her yanına yayılana kadar da isyan olarak kalacak. Sorun şu ki, dünyanın her yerine yayılması o kadar da uzak bir ihtimal değilmiş!

68 geçti. Artık 08 hatırlanacak. (O sıfır da boşuna durmuyor orada. Nihilizmin sıfırı.)

caner

İsviçre, Zürih: Yunanistanla dayanışma eylemi

2008-12-21T05:01:00.000-08:00

bugun Zurich te miting yapildi. Yuruyuse katilan cesitli anarsist
gruplar pankart acarak yunanistan konsolosluguna dogru yuruyus
yapildi, konsolosluga kadar polis gozukmedi. Konsoloslugun onune
polisler onlem almislardi. Ana caddeden ve sokaklardan gelen polis
otolari siren calmadan yaklastilar. Polis yardimi gelinceye kadar
pankartlar konsoloslugun demirlerine asildi ,duvarlara sloganlar
yazildi.Eylem bitiminde polisler yollarda ust aramasi yapip 4 kisiyi
gozaltina aldi

Doscakalin
karakok Otonomu turkiye/isvicre

kaynak: ainfos

Bursa'dan Ankara'ya Yunanisyan'a bin selam

2008-12-20T12:30:00.000-08:00

BURSA/ ANKARA (20.12.2008)- Yunanisyan'a bir destek de Bursa ve Ankara'dan geldi. ESP'liler Bursa'da sokakları tutuşturan Yunan halkının direnişini bugün Orhangazi Parkında, Ankara'da kurumlar Yunan elçilgi önünde Yunanisyan'ı selamladı.

Yunan halkı yol gösteriyor

ESP'liler eylemde, “Türkiye'den Yunanistan'a polis cinayetlerine son/ Diren Yunanistan seninleyiz” yazılı pankart açtı, Türkiye'de polisin katlettiği Baran Tursun, Serkan Çedik, Çağdaş Gemik, Süleyman Yeter ve Festus Okey'in fotoğrafları taşıdı.

ESP Bursa Temsilcisi Serpil Arslan yaptığı açıklamada, “Kardeş Yunan halkının günlerdir gösterdiği direniş polis cinayetlerine karşı yürünecek yolu gösteriyor” dedi. Arslan, Yunan halkının isyanına omuz omuza verme çağrısı yaptı.

Komşu'da 1, bizde 35!

Arslan, Türkiye'de yaşanan polis cinayetlerine dikkat çekti, şöyle konuştu: “Biz Ezilenlerin Sosyalist Platformu, olarak bugün burada Türkiye'den Yunanistan'a polis cinayetlerine hayır demek; Yunanlı gençlere, işçi ve emekçilere acılarımız ve mücadelemiz ortak demek için toplandık. Polis Vazife ve Selahatleri Kanunu'ndan sonra ülkemizde 35 kişi polis kurşunuyla katledildi. Çağdaş Gemik'ten Baran Tursun'a, Baran Tursundan Serkan Çedik'e kadar onlarca insanımız polisin açtığı ateş sonucunda öldürüldü.” Arslan, “Polis terörüne karşı direnmek haktır” dedi.

Diren Yunanistan seninleyiz

Yunan halkının isyanında ekonomik krizin de etkisini vurgulayan Arslan, “Emperyalist küreselleşmenin saldırı yasaları ve ekonomik krizin yükünü taşımaya isyan eden Yunan halkı, dünya işçi ve emekçilerine gidilecek yolu gösteriyor. Yunan halkının direnişi, tüm dünya işçi ve emekçileri adına emperyalizme verilen bir yanıt olarak esin kaynağı oluyor” diye konuştu. Arslan, işçi ve emekçileri Yunan halkıyla omuz omuz vermeye, mücadeleyi büyütmeye çağırdı Sosyalist Parti ile Batis üyelerinin destek verdiği eylem “Diren Yunanistan seninleyiz”, “Direnen halklar kazanacak”, “Katil devlet hesap verecek”, “Katil polis hesap verecek” sloganlarıyla son buldu.

Ankara'da elçiliğe kanlı ampul

Yunanisyan'a bir destekte Ankara'dan geldi. Yunanistan Büyükelçiliği önünde bir araya gelen çeşitli iki yüz kişi, elçiliğe kanlı ampuller attı, Türkiye'den Yunanistan'a polis cinayetlerine isyan etti.

Sosyalist Gençlik Derneği, Genç-Sen, EHP, Genç Kurtuluş, Ankara Anarşi İnisiyatifi, DTCF Toplumsal Cinsiyet Karşıtı Platform, Liseli Hareket üyesi 200 kişi polis tarafından katledilen Yunan genç için Yunanistan Büyükelçiliği önünde bir eylem gerçekleştirdi.

Polis, Çankaya Köşkü ve Başbakanlık resmi konutunun bulunması nedeniyle elçiliğin önünde eylem yaptırmak istemedi. Ancak, engelleyemedi. Bu defa da, bazı kişileri üzerinde 'çeşitli maddeler' olduğunu öne sürdü. Polisin yalanları ve dayatmaları tutmadı, kitlenin kararlı tutumu sonucu yolu açtı.

Büyükelçilik önünde yapılan eylemde, “İnsanlığı tahakküm altına tutan otoriteler tarafından bir avuç ya da birkaç çapulcu, Yunanistan Komünist Partisi tarafından CIA ajanı, medya tarafından da yüzü maskeli kimliği belirsiz asi gençler olarak addedilen insanlar bugün Yunanistan’da neler yapıyor?” diye soruldu, “Katil devletin devamını sağlamaktan başka hiçbir işe yaramayan, köle yetiştirme yurtları olan orta okulları, liseleri, üniversiteleri işgal ederek özgürleştiriyorlar” denildi.

Yunan isyanının, yeryüzünün her köşesinde polis tarafından katledilenlerin isyanı olduğuna vurgu yapıldı, Türkiye'de de yaşanan polis cinayetlerine dikkat çekildi. “On altı yaşındaki Alexis’i öldüren kurşunla, on bir yaşındaki Uğur Kaymaz’ı öldüren kurşun aynıdır. Carlo’yu öldüren kurşunla, Ferhat Gerçek’i sakat bırakan aynı kurşundur. Engin Çeber’i katleden aynı eldir. Mehmet Deniz’i, İkbal Yaşar’ı Çağdaş Gemik’i, Baran Tursun’u, Dilek İnce’yi öldüren aynı elin parmağıdır. O el iktidarların kanlı elidir ve o parmaklar, kan kusan çeliklerin tetiklerini sinsice, alçakça okşayan katillere aittir.” denilen açıklamada şöyle denildi:

“Atina’nın sokaklarında çatırdayarak yanan, zalimlerin kanlı tarihidir. Bizim olmayan bu tarihin sonuna umut ve isyan yüklü adımlarla yürürken biz, yüzyılın adı isyan olacaktır. Bu defa bir yüzyılı başlatan bizler, yüzyılın adını tarih kitaplarına değil, unutulmasın diye akıllarımıza mıh gibi yazacağız. İktidarların cehennemi bir daha olmasın diye. Sokakların kaldırım taşlarının altındaki kumsal bir kere daha bu kadar büyüdü.”

Açıklamanın ardından kısa bir tiyatro gösterisi yapıldı. Açıklamanın ardından Yunan hükümetini temsil eden kanlı ampuller elçiliğine doğru atıldı.

Eylemde sık sık “Selam selam Atina'ya bin selam, Atina'da düşene dövüşene bin selam”, Yunan gençleri yalnız değildir”, “Kurtuluş yok tek başına ya hep beraber ya hiç birimiz” sloganları atıldı

kaynak: atılım

20 aralık taksim eylemi fotoğrafları

2008-12-20T12:20:00.000-08:00

(güncellenecektir)

bir molotof hikayesi - yunanistan

2008-12-20T11:17:00.000-08:00

18 aralık yunanistan fotoğraflar

2008-12-20T10:17:00.000-08:00

17 aralık : new york - new school işgali fotoğraflar

2008-12-20T10:08:00.000-08:00

19 aralık new york dayanışma eylemi fotoğrafları - işgal edilen newschool

2008-12-20T09:58:00.000-08:00

uluslararası dayanışma günü - yunanistan

2008-12-20T09:43:00.000-08:00

800 okul ve 200 üniversite bölümü işgal edildi; ulusal tiyatro prömiyeri durduruldu; bugün uluslararası dayanışma günü.

atina’daki ulusal tiyatro prömiyeri yaklaşık yüz kişi tarafından bu gece engellendi –sahneyi aldılar ve ‘herkes sokaklara’ yazan bir pankart açtılar- . izleyicilere ve oyunculara okumaları için dağıtılan metinde ‘mademki şu anda cep telefonlarınızı kapattınız, bilincinizi aktive etme zamanıdır’. bir kere sokaklara çıkınca, kalabalık atina merkezinin tamamında hızla doğaçlama gösteriler halini aldı. –omonia meydanı’na varmamızla birlikte sayımız ikiye katlandı ve on ya da daha fazla sayıdaki zeta gücü polislerini (motosikletli) korkutup kaçırarak görüş mesafemizden çıkarmaya yetti. oyuncular ve yönetmen oyuna devam etmeyi mücadelemizle dayanışma amacıyla reddetti. dün de benzer bir eylem atina konser salonu’nda gerçekleşmişti.

anaakım medya ülkenin dört bir yanında yaklaşık 800 okul ve 200 üniversitenin öğrencileri tarafından işgal edildiğini belirtiyor.

20 aralık’ın hemen öncesinde, alexandros’un katledilmesinin üzerinden tam iki hafta geçmişken: bugün devlet cinayetlerine karşı uluslararası eylem günüdür. bir kez daha sokaklarda olacağız, yine yalnız olmayacağız. dünya üzerindeki binlerce ve binlerce insan bize katılacak.

çevirisi ekşisözlükten alınmıştır.
http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=7+aralik+2008+yunanistan+ayaklanmasi&kw=&a=&all=&v=&p=14

Yunanistan'daki yoldaşlara uzaklardaki sakatlardan dayanışma bildirisi

2008-12-20T09:24:00.000-08:00

gerçeğe duyulan tutkunun taşkınında bedenleri birbirinden ayıran bir alan yoktur: bireyselleşmezler. ne dehşetli bir vahşettir, diyor burjuva medyası, onu bunu yakmak, kıymetli sokakların, otobüslerin, arabaların ve binaların ateşe verilmesi, bu ne karmaşadır kaldırımlardaki. bu ne duman, herkes kör oldu; sağır eden çığlıklarınız en son sağlıklı modanın toplumsal kumaşını yırtıyor ve şehir felç oldu. bazıları sizden hoşlanıyor gibi bile görünüyor ve böylece tanım gereği, endişeleniyorlar sizin için: yeter ki siz suçlular yoldan çekilin ve orospu çocukları tepkiyi katliamla, sessiz katliamla baskılayabilsin. dahası birincil amacınızın ne olduğu ile ilgili olarak endişeliler: mesela, ne zaman duracak bu çılgın “gençlik”, akıl sağlığının güzel hatırına? lütfen kendinizi onların gazetecilerine anlatın! bu ne ihtişamlı dayanışmasıdır küresel burjuvanın ve onların tibbi hijyen devlet’inin! kendilerinin her toplu katliam projesinin kovuşturması, katillerin acınası endişelerinin bitmez tükenmez değiş tokuşuna ve tedavülüne sahne oluyor_hepsinden ötesi, bakılırsa duydukları korkuya, çok yakın gelecekte değiş tokuş ya da sirküle edecek bir şey de bulamayacaklar galiba.

biz bu bedenlerimizi; tarihin en patetik canlısının, bizim için son derece acınası olan burjuvanın somutlaşmış imgesine dayanarak damgalayan “felci” “körlüğü”, “sağırlığı”, “suçluluğu”, “deliliği”, biliriz. yoldaşlar, durmak yok! biz engelliler her gün bize dayatılan sosyal gerçekliği gösterdiğiniz için sizleri selamlıyoruz. genelin vücudunun üstüne bir çapraz çizerek yok etme sureti ile yerine yenisini koyarak, bir başka sosyal gerçekliği kuran yaşanmışlıklarınızda tutkumuz sizinle.

burjuva çoktandır kendi imgesinin içinde yer aldığı dünyayı, kendi imgesi için kurdu; bizi tenezülen içine alacak olursa üzerimize kendi sözde mükemmel formunun demir kafesini giydirmeye çalışıyor. insan vücudu denilen kurgusal canavar, eğer bir canavar var oldu ise tek gerçek canavardır _ve onun üzerine damgasını vurduğu otobüsler, arabalar, sokaklar ve binalar şimdi yanıyor. tek içkin taşkınlığı olan, yegane meşru sibernetik organizma, son model-canavar-robot polis-katil-domuz (gerçek sibernetik organizma olan engellinin gerçek zıddı) kolektif bedenlerinizle bireyin hayal gücünün ötesinde karşılaşınca, burjuvanın sikici-bedeni korkuyla titriyor

evet para, topala 20 adet bacak verebilir, eğer o 19 tanesini kapitalist devlete verip 1 tahta bacağı ile onun hudutlarındaki tabloya katılırsa. burjuva her şeyden önce kendi yalanlarına asla kendisi inanmamış olsa da o yalanları bizden esirgedikleri bireysellik için bize acınası reçeteler sunarak onaylamamızı istiyor. güçle, güç kazanmak için güzsüzleştirilmiş, hukuksal, medeni vatandaşlar olabilelim diye tek hücreli canlıların acınası arzusunu bizlere dayatıyor: “normalizasyonun rehabilitasyon kamplarına, sosyal hizmetler çalışanlarına, mesleki terapistlere, dudak okumaya, bacak askılarına, kulak protezlerine, askeri amaçla üretilmiş protezlere selam olsun, ayağa kalkın, kar sağlayıcı yürüyen sandalyeler, profesyonellerce öncülük edilen kolektivizmin bireysel özgürlük için parçalandığı destek gurupları, ‘sakat’lığı gizlemek için kullanılan ikameler, ilave erkeklik organları, ‘düzgün çiftleşme’ için iğneler ve kremler, ‘özel eğitim’, duvarlı ya da duvarsız barınaklar, ve her çeşit psikiyatrik aparat. (mantığın bu sözde temsilcilerinin bize tüm vaat ettiğinin işeyen, sıçan bütün bir beden olduğuna inanabiliyor musunuz, bir adım atacak, onların sersem konuşmalarını dinleyecek, onların tahrip olunmuş manzarasını görebilecek, 1 ve 2’yi birbirinden düzgünce ayırabilecek bir beden, böylece tutkularımızı tatmin ettiklerine, arzumuzu gerçeklik denen o bok parçası ile değiştiğimize ikna olacaklar. ve bunlar bize geri zekalı diyenler ile aynı insanlar)

evet sizlerin de bildiği üzere, kapitalist kurgular kendilerinin inkarı için yaratılmışlardır ve kendi içkin inkarları ile varlıklarını sürdürürler. bu acınası dünya bizden her gün, her dakika, her saniye esirgendi. acaba yaşayanların toplu katliamından ya da soykırımından ( ya da “o talihsiz kaza”dan “, "organları yeniden yapılandıran teknolojiye” yolculuk yalanından), sterilizasyondan, dayaklardan, şoklardan, açlıktan, hapsedilmelerden, aşağılanmadan, işsizlikten, evsizlikten ve milyonlarımızın kalıcı olarak maruz kaldığı yoksulluktan söz etmeye gerek var mı, bizler dünyanın, insanlığın ve insan biçeminin döküntüleri? medeniyet ( örneğin yöneticiler) bunlardan bazılarının sona ereceğini söylüyor. fakat biz bu üzgün suratların riyakârlığını çok çok iyi biliyoruz: hepsi aldanmış narsistler, burjuvanın bizleri normalizasyon gölünde boğarak kendini tatmin etmekten başka bir şey istediği yok.

biz sizlere bir şey önermiyoruz. anlayış (tanrı, korusun!) talep etmiyoruz ve burjuvanın dünya aynasının arkasında olup bitenler, üzerine çapraz çizilenlerin normalizasyon merkezlerinin duvarları içinde ve dışındaki kolektif tutkusu ve dayanışması, prostetik kardeşliğimiz, ve heyecanlı kavgamız, ve insan formundan dışlanmamıza dair tüm bu teşekkürler, sizin yapmak üzere olduğunuz gibi o ayna kırıldığı vakit herkese görünür olacaklar. engelli ya da engelsiz bedenlerin umutsuz kategorilerinin genelin hareketinde bir anlamı olduğuna inanmıyor ve hepinizi, yunanistan sokaklarındaki üstü çaprazlı şanslı yoldaşlarımız da dahil olmak üzere selamlıyor ya da onları hergün çevreleyen sosyal alanın yıkımını mutlulukla izliyoruz. şimdilik, sözlerimiz, kahreden sözlerimiz ve lanetlerimiz, her gün sokaklarda ve sokaklara, kaldırımlara, basamaklara, binalara, arabalara, otobüslere, ofislere, hastanelere ve rehabilitasyon merkezlerine, havaya, sese, kokuya burjuva tarafından yaratılan sosyal alan normalizasyonunun her molekülüne , somut ataerkil, heteronormatif ve ırkçı standartlara haykırdıklarımız, molotof kokteyllerinizi yakan birer kıvılcım olsun, atılan taşlarınıza güç olsun ve kalplerimizi o her tutkunun kovaladığı, her kolektif patlamanın yarattığı güzel form için eritsin : insani olmayan.
tartışma zamanı gelecek; bu dünya kendi iğrenç gerçekliğini üzerimize mühürledi ve tekil bir biçimde hareket ettiğimizde, birbirimizi toptan inkar edecek ve silinen şeyin yerine yenisini yaratacağız. fakat bunu kolektif dansımızın zamanı geldiğinde, bu dünyanın külleri üzerinde yapacağız: bazılarımız kendi iki bacağının üstünde, bazılarımız tekerlekli sandalyesinde, bazılarımız koltuk değnekleri ile, ya da sessiz, titreyen bedenlerle: ne dans olacak ama devrimin müziği bedenlere işlediğinde!

http://www.occupiedlondon.org/

çevirisi ekşi sözlükten alınmıştır.

YUNANİSTAN İSYAN ÖZGÜRLÜK

2008-12-20T09:14:00.000-08:00

Eylemde okunan basın açıklaması:

Yunanistan’da binlerce insan günlerdir sokakları, okulları, belediye ve kamu binalarını, televizyonları işgal ediyor;
Kapitalizmin, devletin ve otoritenin tüm sembollerine saldırıyor.
Herkes bu kavramı farklı bir şekilde anlasa da bunun bir isyan olduğu kabul ediliyor.
Evet, bu bir isyandır;
Üstelik sadece Alexis’in öldürülmesine değil, polis ve devlet terörünün her türüne bir isyandır.
Uluslararası şirketlerin, sermayenin hayatlarımızı soktuğu cendereye isyan.
Ücretli-ücretsiz köleler haline getirilmemize isyan.
Gözleri kamaştırılmış tüketim köleleri haline getirilmemize isyan.
Savaş tüccarlarının ve orduların dünyayı bir talan yerine çevirmelerine isyan.
Yaşadığı gezegeni yok oluşa sürükleyenlere isyan.
Paranın ve mülkiyetin yarattığı adaletsizliğe isyan.
İtaatten başka bir şey öğretmeyen eğitim-öğretim kışlalarına isyan.
İkiyüzlü ahlaka dayalı aile kurumuna isyan.
Bizi kadın ve erkek olarak kodlayan, cinsel yönelimlerimizle bizi yargılayıp öldüren ataerkiye isyan.
Yaşamlarımızı zulüm, işkence ve infazlarıyla karartan militer- paramiliter güçlere isyan.
Temsili ya da militarist demokrasi kandırmacasına karşı, doğrudan demokrasi isyanı.
Kendisine saygısı olan özgür insanın ayağa kalkışı ve özgürlüğün önündeki engelleri yıkmaya başlamasıdır Yunanistan’da olan ve başka yerlere de sıçramaya başlayan.
Efendiler bilsinler ki, Alexis’in göğsüne giren kurşunlar bizim de kalbimizi yaralamıştır.
bu yarayı da ancak Yunanistan’dan bütün dünyaya yayılmaya başlayan isyan iyileştirir.
Gözlerimize iyi bakın, efendiler, o isyanın ateşi şimdi bu dilsiz haykıran gözlerde parlamaktadır.
Bu gözler Maraş’ı gördü, Sivas’ı ve Çorum’u gördü.
Bu gözler Dersim’de yakılan ormanları, boşaltılan köyleri,
Küçücük bedeni kurşunla doldurulan Uğur Kaymaz’ı gördü
Bu gözler idam sehpası için yaşları büyütülen gencecik fidanları gördü
Bu gözler Eryaman’da öldürülen travestiyi,
Sahtesi de gerçeği de tecavüzcü olan polisi gördü.
Bu gözler buzdolaplarına kapattığınız selpakçı veletleri,
Dur ihtarına uymadığı için kafasından bir kurşunla yere serilen genci,
Gözaltında döve düve öldürdüğünüz devrimciyi gördü.
Bu gözler 19 Aralık’ta paramparça edilen ve yakılan tutsak bedenleri gördü.
Tuzla tersanelerinde ölüme terk edilen işçileri
Her gün açlıktan ölüme terk edilen işsizleri gördü.
Bu gözler tüm katillerimizi, cellâtlarımızı, işkencecilerimizi gördü
Bu gözler tüm faili meçhullerin faillerini, sizleri gördü efendiler.
Gözümüz üstünüzde efendiler,
Gözümüzdeki parıltı bir yangına kıvılcım olabilir!
UNUTMAYACAĞIZ, AFFETMEYECEĞIZ!

(Kendini) Tahrip Yaratımdandır

2008-12-19T18:42:00.000-08:00

19. aralık 08

(işgal edilmiş atine ekonomi üniversitesinde "ayaklanmış kızlar" tarafından yazılarak dağıtılmış bir bildirinin kolektif çevirisi)

6. aralık gecesini kolayca unutmuyoruz. Unutmuyoruz çünkü Alexis'in ölümü anlaşılmazdı. Devletin şiddeti, ne kadar egemenliğinin yapıcılığının formlarında cisimleştirilmeye çalışılsa da, şiddetin maskaraca formlarında yeniden ortaya çıkacaktır. Devlet her zaman yapısında disiplin, gözetim ve canlıların kontrolünün modern buyruğunun arka yüzü olan itaatsizliğini koruyacaktır - daha çok itaatsiz kısımların imhasını seçerek ve kararlılığının politik değerini ödemeye hazır olarak.

Aynasızlar "sen" diye bağırdığında, bu buyruğun yöneldiği ve otoritenin yönünde (aynasızların çağrısının geldiği yönde), vücut bulan kişi otoritenin ürettiği bu intikamcı sese madem ki cevap verir; suçsuzdur. Ne zaman ki kişi meydan okur ve itaatsizlik eder, bu itaatsizliğin zararsızlığı ne seviyede olursa olsun (aynasızlar üstüne bir molotof kokteyli değil de bir su şişesi atmış olsun), otoritenin anlayışı kaybolur ve birbaşka hale dönüşür: cezalandırıcı olmak zorunda olan bir saldırı. Ne zamanki faşist aynasızın erkeksi şerefiyle alay edilir, (kendisinin de söylediği gibi) çocuklarını ve ailesini korumak için öldürmeye kadar gidebilir. Ahlaki buyruk ve erkek egemenliği -başka bir deyişle sembolik ve kaba şiddetin en tipik formu- Alexis'in ölümünü olası kıldı, cinayeti haklı gösterdiler, bu cinayetin etrafında bir "hakikat" ürettiler ve onu gerçeklik kıldılar.

Buna paralel olarak, gölgesinin işlendiği yaşamlarda bir anlam taşıyan ölümün trajik ucu[yla], ayaklanma gerçekliğe dönüştü: kırık zaman ve mekanın, yapısızlaştırılmış yapılanmanın, olan ve oluşan arasındaki sınırın bu kavranılmaz kasılması ve sosyal ritimlerin öngörülemezliği.

Zevk ve oyunun, korkunun, tutku ve öfkenin, karışıklığın, ciddi, dinamik ve birçok vaadi olan bilincin anı. Bağımsız olarak, korkutabilecek, yarattığı kendiliğindenlikleri koruyabilecek, her anı aralıksız olarak önceden olanlardan farklı olması için reddedebilecek bir an: normallikte boğulan, meşrulaştırılmış bir ayaklanmada karaya oturmaktansa, ondan kendisini koruyarak bir başka otorite formuna dönüşmüş bir ayaklanma.

Bu ayaklanma nasıl olası oldu? Başkaldıranlar hangi hakkı sahipleniyor, hangi anda ve hangi ölüm için? Nasıl bu sembol toplumsallaştırıldı? Alexis "bizim Alexisimiz"di, bir "öteki", yabancı, göçmen değildi. Liseliler onunla [Alexis'le] kendilerini özdeşleştirebildi, anneler kendi çocukları için korktu; liselilerin sesleri onu bir ulusal kahraman haline getirdi. Bizi ilgilendiren bu 15 yaşındaki çocuk, yaşamı yaşamayı hak ediyordu, sonu halkın yaşamına karşı bir saldırıydı - ve bu nedenle Alex'in matemi olası ve hemen hemen kaçınılmazdı. Bu ortam Alexis'in kendini özdeşleştiremediği gibi, kendini özdeşleştiremedikleri şeylere karşı ayaklanan bir topluluğa -bize- dönüştü. Öyle bir topluluk ki, aramızda ayrıcalığa sahibiz çünkü diğerleri, onlar gibi bizi tanıyor. Alexis'in öyküsü sonundan itibaren yazılacak. Neşeli bir çocuk diyorlar. Önceden haber verme yetimizin olmadığı ayaklanma, otoritenin kendi çatlakları arasında olanaklı oluyor: hangi canlının toplumsal güç ilişkileri ağında sıkıntı verdiğine karar veren bir otorite. Ayaklanma, toplumsal kuralsızlığın bu ilahisi, kuralların bir ürünüdür... Bu bizim toplumsal bedenlerimiz için, bizim "kendi" kökü kazınmış bedenlerimizin ayaklanmasıdır. Kurşun tüm küreselliğiyle topluma karşı atılmıştır. Bu ayaklanma kendi güvenliğinin devlete ve organizmalarına yansıdığını sanan her demokratik burjuva için dondurucu oldu. Kurşun topluma karşı açılan savaşın bildirisi oldu. Toplum sözleşmesi parçalandı - artık konsensüs yok. Direnişin ahlaki ve politik eylemliliği olanaklı, anlaşılır, doğru ve toplumsal dokuyu kapsayan sembolik egemen buyruğun adalet koşulları ve vadeleri görünür kılınıyor.

Bu çıkış noktası isyanın haklılığını geçersiz kılmıyor. Çünkü baskın söylem, adlandıran otorite ona biçim ve anlam yüklüyor, hiyerarşik toplumsal ilişkileri denetleyen toplumsal kesitin kavramlarından türetilen baskın değerlerin ölçeklerini saptayan otorite, çoktan bu topluluğun “genç kukuletalılar”ını gözden çıkarttı. Onları, itaatsizliğin sınırlarını saptamak için toplumun tehlikeli alanına yerleştirdiler.

Direnmemizi buyuruyorlar ama bu şekilde olmadığını söylüyor çünkü bu tehlikeli. İktidarın yarattığı ve zincire vurduğu tutsaklar olsak da, nasıl bir toplumsal meşrutiyet sonucu bu noktaya geldik ki hem içindeyiz onun, hem de karşısındayız. Biz, kim olduğumuzu değiştirme gayreti içinde yaptıklarımızdan ibaretiz. Kesinliğimize tanık olan bu tarihsel hareketin içeriğinin kabul edilmesini görmeyi dili diliyoruz, karanlıkta kaybolacak anlamları değil.

Bu otoritenin boyun eğmek ve eylemin özerkliği arasındaki sert tavırlı sınırdan geçmesi olanaksız çünkü şayet asiler aynasızlara meydan okumak için cesaretlerini kanıtlamak zorunda kalırlarsa aynı zamanda sorgulanmak zorunda da kalırlar ve aynasızlarla çarpışmak için otoriteyi kullanırlar çünkü otorite bunu kurar. Bu çelişki öznelliğimizin merkezinden gelir. Bu, bizim dışımızda ve bizde, ne oluyor kim eziliyor diye sorduğumuz ve sessizlikten başka hiçbir şey duymadığımız sakin gecelerde bizi rahatsız eden ve isyanın kenarlarında yer alan ihtişamlı ahlaka şekil veren uyuşmazlıktır.

Hiç bir şey birlikte bulunduğu manadan ayrı var olmaz. Direniş stratejileri otoriter stratejiler şeklinde biçimini yitirebilir: Eğer dünyaya meydan okurken aynı anda bu dünyanın bir parçasını oluşturduğumuz kendimize karşı da savaşmazsak, kaos toplumsal ilişkilerde yeniden bir hiyerarşi yaratacaktır: Bu dünyanın düzenlediği ahlaki ve politik sınırlar arasında, içlerinde var olduğumuz ahlaki ve politik ağlar içinde büyüdük... Telaş içerisinde sürükleyen maço tavırlara bir son vermez, otoriter pozisyonlara dönüşen pozisyonları kabul edersek kaos hiyerarşiye dönüşecektir.

çeviri: M. & L.

19 aralık 16:19

2008-12-19T18:35:00.000-08:00

16:19 - Bir başka televizyon daha işgal edildi; eylemler Atina'dan Thessaloníki'ye yoğunlaşacak, devletin katlettiklerine karşı küresel eylem gününün ortaya konmasıyla son şeklini alacak.

19. aralık. 08

Chania'daki "Kydon TV" bugün medyanın ayaklanma üzerine yalanlarını ortaya çıkarmak için işgal edildi. Bu son günlerde onlarca radyo ve televizyon işgali gerçekleşti.

Yakında devlet baskılarına karşı büyük bir birlik Propylea'dan Atina'ya başlayacak. Egaleo (Atina), Sintagma (parlemontonun yanında) ve Thessaloníki'de eylemler öngörülüyor. Hepimiz yarını, devletin katlettiklerine karşı küresel eylem gününü hazırlamak üzereyiz. Lütfen bizi bu blogta ve burada öngörülmüş eylemlerinizin parçası yapın.

çeviri: L.

Atina Polis Binasına Saldırı

2008-12-19T15:29:00.000-08:00

Yunanistan: Gençler Atina'daki polis binasına saldırdı

15.12.2008

Atina, Yunanistan (AP) – Yetkililer bir grup maskeli gencin Atina'daki isyan polisi merkezine saldırdığını bildirdi. Yaralı yok ama maddi zarar var.

Polis 30 kişilik bir grubun binaya molotof kokteylleri ve taşlar attığını, park halindeki polis araçlarına zarar verdiğini söyledi. Atina'daki merkezi binayı trafik polisleri de kullanıyor.

Salı günü Atina'nın diğer bölgelerinde öğrenciler ülkeyi on yıllardır görmediği bir isyana sürükleyen, 15 yaşında bir gencin polis tarafından öldürülmesi olayını protesto etmek için yolları kesti.

Düzinelerce genç başka bir rahatsızlığa neden olmadan sadece trafiği durdurarak şehrin adalet saraı ve üst düzey güvenlikli hapishanesinin dışında toplandı. Şehrin diğer kesimlerinde de benzer protestolar planlanıyor.
http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5jIVDJEwIjDFDxGPN5HDQqTzoSVNgD953ORNO0

çeviri: isyandan

Akropolis'in işgali

2008-12-19T15:27:00.000-08:00

Akropolis kapalı, "ayaklanmalardan daha zarar verici"
16 Aralık

Atina'da bir gencin vurularak öldürülmesi sonucu başlayan ayaklanmalar sürerken protestocular polise çeşitli nesneler attılar. Polis göz yaşartıcı bombayla karşılık verdi.

Turizm şefiyse arkeolojik bölgelerden katılımcıların yaptığı ve Akropolis'in 10 gündür kapalı olmasına neden olan grevin şehre kargaşadan -küresel ekonomik çöküş gibi- daha çok zarar verdiğini söyledi. Ama protestoların geçen hafta 2000'den fazla rezervasyonun iptal edildiği Selanik'e bedeli oldukça ağır oldu. Turizm Yunanistan'da nakliyattan sonra ikinci önemli sanayi.(AP/AFP)
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/europe/article5348574.ece

çeviri: isyandan

20 Aralıkta tüm anarşistler sokağa!

2008-12-19T15:25:00.000-08:00

Dayanışmaya dair bir not

"Duydunuz mu, Moskova'da bir dayanışma eylemi oldu" . Ve Paris'te ve Berlin'de, Mexico City'de, Oaxaca'da, Londra'da, Amsterdam'da, Kopenag'da, New York'da (en son burada ne zaman bir üniversite işgal edilmişti?) ve Montreal'de. Ve gerçekten, yüzlerce başka şehirde. İlk günlerde bir yerlede olan bütün dayanışma eylemlerini bir araya getirmeye çalışıyorduk, sonraki günlerde gördük ki bu imkansızdı. Dünyanın her yerinde yüzlerce eylem oldu ve binlerce insan sokaklara döküldü. Bu inanılmaz bir şey ve bizim için ne kadar önemli olduğunu bilemezsiniz. Bizim kavgamız evrensel. Aralığın 20'sinde, uluslararası dayanışma gününde, onlara, Yunanistan'da başlattığımız şeyi gösterelim: Buraya kadar olanların, sadece bir başlangıç olduğunu".

kaynak: http://www.occupiedlondon.org/

çeviri: isyandan

yunanistandan selam var

2008-12-19T15:23:00.000-08:00

selam yoldaslar! para ve devlete karsi olan mucadelede, dayanisma en guclu silahtir. Burada,Yunanistan'da basardigimiz hersey, dunyadaki tum ayaklanmis insanlar, butun yoldaslar,butun ozgurluk savascilari icin bir zaferdir.Ayaklanma gunleri boyunca polis, 200 un uzerinde gozalti yapti ve bu gozaltina alinanlarin 16 si halihazirda hapsedilmis durumdalar.Ayrica buyuk magazalari yagmalamak sucuyla mahkum edilmis, cezaevinde bulunan 50 multeci bulunmakta ve bunlar ulkelerine geri gonderilecekler. Mucadele devam ediyor...Wellington ( Yeni Zellanda)'dan Atina'ya kadar...Tutuklananlar derhal serbest birakilmalidir! Gecici kazanimlardan nihayet zafere kadar...
alex

kaynak: savaş karşıtları mail grubu

Elinden vurulan George'a ilişkin bir çeviri

2008-12-19T15:16:00.000-08:00

Peristeri Lisesi'nden 16 yaşındaki öğrenci George Paplomatas 80 metrelik bir uzaklıktan vuruldu.
Kurun 38 mm'lik bir silahtan çıkmıştı. Olay yerinde herhangi bir kovan bulunamadı. Yine de kurşunun Yunan Polisi tarafından daha önceki yıllarda kullanılan türden bir silahtan çıktığından kuşkulanılıyor. Atışın yukarıdan aşağıya yapılmış olması ateş edenin yüksek bir yere mevzilendiğini gösteriyor.
Bölgedeki insanlar silah sesini duydular ancak ateş edilen yeri ya da yönü belirleyemediler. İsmini açıklamak istemeyen bir vatandaş, haberlerde beyaz bir Citroen'den ateş edildiğini söyledi. Bu olayda polisin olay yerine 16 saat sonra gitmiş olması dikkat çekici. Polis ayrıca olayla ilgili bilgi ve ifadeleri saklı tutuyor ve silahın tipi gibi bilgileri inkar ediyor.

kaynak: savaş karşıtları mail grubu

Anarşi Kolektifi Ankara'dan Dayanışma Çağrısı

2008-12-19T15:13:00.000-08:00

Atina'da polisin 15 yaşındaki bir genci, Alexandros Grigopolous'u, silahından çıkan kurşunla öldürmesi olayı, başta Yunanistan olmak üzere tüm dünyayı isyana boğdu. Berlin ve Londra'da anarşistler, anti-otoriterler Yunanistan Konsolosluklarıni işgal ettiler. Balkanlar'dan ve Avrupa'nın diğer kentlerinden anarşistlerin başını çektiği ama dayanışma ruhuyla toplumun her kesiminden insanın katıldığı direniş haberleri geliyor. Bu direniş hayatımızı, tüm bireyselliğimizle bizi kendi eline almak isteyen devlete, polise, kapitalist sisteme, ataerkiye direniştir. Bizi henüz uyuşturamadıklarını göstermenin zamanıdır.

Türkiye'de yaşayanlar olarak bizler devletin göstere göstere işlediği bir de ardından "faili meçhul" dediği cinayetlere, hapishanelerde, gözaltlarında kapalı kapılar ardında gerçekleştirilen işkencelere hala alışmadık! Sokakta kendisine kimlik soran vatandaşı döven polisler, dur ihtarına uymadığı bahanesiyle insan öldüren polisler, polis kıyafeti giyerek polis gibi davranıp kadınları saçından sürükleyerek kaçırıp tecavüz edenler… Alışmayacağız! Engin Ceber, Baran Tursun, Dilek İnce ve diğerleri aklımızdalar.

Yunanistan’daki isyanın içinden arkadaşlarımız 20Aralık günü için uluslar arası bir eylem çağrısı yaptılar. İsyanı Yunanistan’ın isyanı olarak değil bizim isyanımız olarak kurgulamak için 20 Aralık günü saat 12.00’den itibaren Yüksel Caddesi’nde isyandan derlediklerimizle, heyecanımızla, samimiyetimizle açtığımız masada olacağız. Bizi yalnız bırakmayın…

Aynı gün saat 15.00’te Yüksel Caddesi’nde bir basın açıklamamız olacak.

Orda görüşürüz.

Anarşi Kolektifi Ankara

ankanarsi@gmail.com

http://ankanarsi.blogspot.com

www.sanalteori.net (Aylık teorik e-dergi)

http://isyandan.blogspot.com/ (Yunanistan’daki isyana ilişkin güncel haberler ve linkler)

Yunan konsolosluğuna yürüyüş istanbul

2008-12-19T15:08:00.001-08:00

Yunanistan'la dayanışma amacıyla, dün saat 19.00 da Galatasaray Meydanı'nda toplanan kara-kızıl bayraklı anarşistler ve çeşitli kurumlar "Türkiye'de, Yunanistan'da, her yerde kapitalist devlet öldürüyor! İsyan her yerde" pankartı açarak Yunan Konsolosluğu' na doğru yürüyüşe geçti.

Çeşitli dövizlerin yanı sıra Yunanca "Hepimiz Alex'iz" dövizleri taşıyan kitle, sık sık "Hepimiz Alex"iz, hepimiz Uğur Kaymaz'ız", "Atina'da düşene, dövüşene bin selam", "Atina'da direniş, Amed'de serhildan kazanacak" ve "İsyan Devrim Anarşi" sloganları attı. Yürüyüş sırasında alkışlarla destek veren halkın bir kısmı da eyleme katıldı.

Yunanistan konsolosluğu yakınında barikat kuran polise tepki gösteren kitle, "Polis bize kimliğini göster" sloganını attı.

Kurumlar adına Levent Dölek bir açıklama yaptı. Yunanistanda direnişçilerin Nazım Hikmet'in dizeleriyle eylem çağrısı yaptıklarını hatırlatan Dölek, "Bizler burada, Yunanistan'da genel grev yapan işçiler ve ayağa kalkan gençlerle tam bir dayanışma içinde olduğumuzu ve mücadelelerini sahiplendiğimizi göstermek için bulunuyoruz" dedi.

Yunanistandan yeni yıl kartı

2008-12-19T15:05:00.000-08:00

İzmir YunanisYan dayanışma

2008-12-19T15:03:00.000-08:00

Yunanistan'da su anda hala ayaklanma günleri yasanirken,

orada okul isgallerinde bulunan yoldaslarimiz tarafindan

20 Aralik günü dayanisma ve direnis günü olarak ilan edildi.

Biz de bu amacla hem Yunanistan'la dayanisma

hem de bu topraklarda özgürlük ve anarsi mücadelesini

yükseltmek adina 20 Aralik icin Alakasizlar ve Kara Blok İzmir olarak söyle bir eylem plani cikardik.

* Yürüyüsümüz Eski Sümerbank önünden ( Konak)

Saat: 16:30'da baslayacak.

Ayrica;

* Saat 12:00'da Kibris Sehitleri Caddesi'nde yapacagimiz

sokak calismasi icin İzmir Sosyal Ekoloji ve Karsilikli Yardimlasma

Dernegi'nde bulusuyoruz. .

İzmir Sosyal Ekoloji ve Karsilikli Yardimlasma Dernegi

Adres: Kibris Sehitleri Caddesi

Muzaffer Izgü Sokagi

Du Fiesta Cafe Karsisi 1. Kat

Alsancak (Katilmak isteyen herkesi bu sokak calismasina

davet ediyoruz.)

* Kimi arkadaslarimiz saat 15:00'da Eshot İs Hani'nin önünden

(Konak Meydani, Buyuksehir Belediyesi Karsisi) baslayacak olan

Hapishaneler Katliami Protestosu yürüyüsüne katilacak. Bu arkadaslar

eylemin ardindan Eski Sümerbank'in önünde 16:30'da baslayacak

yürüyüse dahil olacak.

Dayanisma ile...

Yunanistanla Dayanışmak için Mormon Kilisesine Eşcinsel Saldırı

2008-12-19T14:58:00.000-08:00

Olympia, ABD (16.12.2008) - Dün kar kaplı olimpia’yada gizlice dolaşarak mükemmel bir gece yaşadık. Mormon kilisesi yobazlarına bir ziyarette daha bulunduk. Binanın etrafına özellikle “ cinsel arzu günah değildir”, “lütfen kimi nasıl sevmek istiyorsan öyle sev” “ seks eğlencelidir! Utanılacak birşey değildir.” “eşcinsel ve trans başkaldırı” olmak üzere birçok yazılama yapıldı. Ayrıca onlara yeterince büyük bir sürpriz bıraktık, birkaç gün içerisinde bildirirler.

Mormonlar gibi vahşi bir çetenin kutsal yerlerini özellikle de erken bir Pazar sabahı kar taneleri sokak ışıklarında parlarken mahvetmek mükemmeldi. Tükenmiş ahlak ve utanma telkinleriyle cemaatlerinin cinsel arzularını bastırmak konusunda son derece aktifler. Umarız birkaç kişi homoseksüelliğin aşk eylemlerini okur ve diğerlerine önerir.

Artık mormonların biz eşcinsel ve translara davranışlarından artık bıktık. Bize bir çeşit belaymışız gibi davranıyorlar ve yayılmamızı engellemeye çalışıyorlar. Bu bela aslında insan olmak kadar doğalken bizi engelleyemezsiniz. Arzuluyuz, özgürüz, dürtülere ve olabilirliklere göre davranıyoruz, şehvetliyiz, tabuları, beklenenleri, angaryalari yıkıyoruz, kulak memenizi dişleyenler, ormandaki seks veya yıldızlar altındaki buseyiz. Biz seksi, seksi anarşistleriz.

Dünyanın heryerinde insanlar ümitsiz sevgililerinden kaçıyorlar, can sıkıcı yaşantılarını reddediyorlar, acı dolu bu sisteme saldırmayı seçiyorlar. Bunun daha büyük ve daha çok eyleme çağrı olmasını sağlayın. Onların dünyalarında kalmak için hiçbirşey istemiyoruz. Biz herşeyin mümkün ve serbest olduğu kendi dünyamızı kendimiz yaratmak istiyoruz.

Bu eylemi haklarında birçok şey duyduğumuz seksi Yunan isyancılarıyla dayanışmak için yaptık. Lanet olsun(Damn), o çocuklar bizi nasıl tahrik edeceklerini biliyorlar, o soğuk kış gecelerinde bütün sıcaklıklarıyla bizi elde ettiler. Umarız o birkaç Yunan’ı etkileriz, yün şapkalarımızla ve ... anladınız işte...

Daha fazla saldırı gelecek...

Bir Bash Back yeraltı hücresi

Kaynak: Anarchistnews.org

http://www.internationala.org/index.php?ind=news&op=news_show_single&ide=334

çeviri: aşk&nefret

"The Economist" Anarşinin Ağ Örgütlenmesinden Korkuyor

2008-12-19T14:54:00.000-08:00

“The Economist”, belki de dünyadaki kapitalist ideolojinin medyadaki en gerçek temsilci ve sözcüsü, bu blogdan korkuyor. Evet bu doğru; bloglar ve diğer bir sürü yeni teknoloji (the twitter, youtube, vb....) anarşiyi Yunanistan'ın dışına doğru yayma gücüne sahip. Keynesyen seçkinler kulübü için kutsal olan ne varsa onu yıkmayı kendine amaç edinmiş, bir Techno-meme gibi.Şuna bir bakın:

“Bir anarşist enternasyonal mümkün mü? Bu ay Yunanistan'ı darmadağın eden yeni başlamış ama tutkuyla süren eylemlerin, bir uluslarüstü versiyonu?.. . [Y]unanistan protestoları' nın arkasındaki psikolojik itki - 15 yaşında bir gencin polis kurşunuyla vurulmasından sonra cisimleşen, bütün iktidara duyulan öfke – bolşevikleri kıskandıracak bir şekilde hemen anında aktarılabilir. Bugün görüntüler (duran ya da hareketli) kelimelerden çok daha hızlı yayılıyor, ve görüntüler doğal olarak dil bariyerlerini yıkıyor. Başta yerel bir Yunanistan olayı olarak başlayan bu protestolara duyulan sempatinin yayılması, asıl küreselleşme karşıtı hareket üzerinde büyük etki bırakır. Hareket şimdiye kadar spontan ama bir ağ şeklinde birbirine bağlı örgütlenme yerine seçilen önemli zamanlarda büyük toplanmalar gerçekleştirdi. Bu metodlar bugün eskimiş görünüyor. İktidarlar, “ağ şeklinde örgütlenmiş anarşinin” tehdit ettiği tek şey değil.”

Eğer; iki haftadır ticari medya tarafından yayınlanan bu kapitalist kabusların hepsini yerine getirebilirsek, durdurulamaz oluruz!

Çev:İsyandan

http://anarchiststrategy.blogspot.com/

Yunanistan, Atina: İşçiler Sendika Binasını İşgal Ettiler

2008-12-19T14:51:00.000-08:00

17 aralık 2008 - atina'daki general confederation of greek workers
[yunan işçilerinin genel konfederasyonu] (gsee) sendikası binasının
bugün sabah 8'de işçiler tarafından işgali ile devam etmektedir.
binayı işgal eden işçiler amaçlarının ayaklanmayı "yüzü maskeli 500
kişinin saldırganlığı olarak gösteren ve işçilerin ayaklanmaya
katılmadığını iddia eden basının çığırtkanlığını çürütmek olduğunu"
açıklarken binayı da "işçilerin kurtarılmış bölgesi" ilan ettiler.
binaya "işçilerin öz-örgütlülüğü patronların mezarı olacak" yazan dev
bir pankart aşan işçilerin bildirileri ise şu şekilde:

tarihimizi ya kendimiz belirleyeceğiz ya da tarih biz olmadan belirlenecek.

biz, kol emeği işçileri, çalışanlar, işsizler, geçici işçiler,
yerliler ya da göçmenler, pasif tv izleyicileri değiliz. alexandros
grigoropoulos'un cumartesi gecesi katledilmesinden beri tüm
gösterilere, polisle yaşanan çatışmalara, merkezlerin ve mahallelerin
işgaline katıldık. şimdi ve yine çalışmayı ve günlük
yükümlülüklerimizi öğrencilerle, üniversite öğrencileriyle ve
kavgadaki diğer proleterlerle sokakları ele geçirmek için
bırakmalıyız.

gsee binasını işgal etmeye karar verdik;

- işçilerin özgür ifade ve buluşma merkezine dönüştürmek için,

- tv ekranlarından işçiler çatışmaların mağduru olarak gösterilirken,
yunanistan ve tüm dünyadaki kapitalist kriz medya ve onların
yöneticileri tarafından tarafından 'doğa güçlerinin işi' gibi sunulan
sayısız işten çıkarmalara öncülük ederken işçilerin çatışmalarda
olmadığını, yaşananların 500 maskelinin çıkardığı olaylardan ibaret
olduğunu iddia eden medya çığırtkanlığı kaynaklı miti ve diğer
masalları çürütmek için,

- sendika bürokrasisinin ayaklanmanın baltalanmasındaki rolünü
eleştirmek ve açığa çıkarmak için. gsee ve tüm sendika işleyişi, on
yıllardır mücadeleleri baltalamak, bizim işgücümüzü parçalamak için
pazarlamak, sömürü ve ücretli kölelik sistemini ebedileştirmek için
bunu (sendika bürokrasisini) desteklediler. gsee'nin geçen çarşamba
günü sergilediği duruş tam olarak şunu söylüyor: gsee, grevcilerin
programlı gösterilerini iptal etti, insanların isyan virüsünden
etkilenmesinden korkarak, insanların meydandan anında aceleyle
dağıtılacağından emin olarak etkinliği sintagma meydanı'ndaki kısa bir
toplanmayla erkenden durdurdu.

- bizim primlerimizle kurulan bu binayı, bu alanı ilk kez açmak, hep
dışında tutulduğumuz bu alanı açmak için. tüm bu yıllar boyunca her
çeşit kurtarıcımızın elindeki kaderimize inandık ve sonunda şerefimizi
kaybetmeye son verdik. işçiler olarak yükümlülüklerimizi üzerimize
almalıyız ve umutlarımızı akıl hocalarına, 'yetkili' temsilcilere
vermeyi durdurmalıyız. buluşmak, birleşmek, karar vermek ve eylemek
için kendi sesimizi kazanmalıyız. sabrettiğimiz yaygın saldırıya
karşı. tek yol kolektif 'taban' direnişinin oluşturulması.

- işyerlerinde öz-örgütlülük ve dayanışma fikrini, mücadele
komitelerini, kolektif taban yöntemini yaymak, bürokrat sendikacıları
ortadan kaldırmak için.

yıllardır yoksulluğumuzu, pezevenkliği*, işyerindeki şiddeti içimize
attık. iş kazası olarak adlandırılan sakat kalmaları ve ölümlerimizi
saymaya alışkın hale geldik. öldürülen göçmenleri -sınıf
kardeşlerimizi- görmezden gelmeye alıştırıldık. ödemelerimizi, damga
pulu vergisini ve şimdi uzak bir hayal gibi hissettiğimiz
emekliliğimizi güvence altına alma sıkıntısıyla yaşamaktan yorgunuz.

hayatlarımızı patronların ve sendika temsilcilerinin ellerine teslim
etmemek için mücadele ediyoruz, aynı şekilde hiçbir tutuklu isyancıyı
devletin ve yargı mekanizmasının eline terk etmeyeceğiz.

gözaltılar hemen serbest bırakılsın
tutuklananlara ceza verilmesin

kurtarılmış gsee binası işçi meclisi
17 aralık 2008, çarşamba

isyancı işçilerin genel meclisi

Kaynak : http://news.infoshop.org/article.php?story=20081217114151179

Türkçesi ekşi sozluk'ten alınmıştır

2008-12-19T14:48:00.000-08:00

20 ARALIK EYLEMİNE ÇAĞRI: UNUTMUYORUZ, AFFETMİYORUZ !
ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Otoritenin duvarındaki çatlaklardan kan sızıyor: kıpkırmızı? Sızan bu
kan kimin kanı? Gözaltına alınıp kapatıldığı cezaevinde dayakla
öldürülen devrimcinin mi? Eryaman'da kemikleri kırılana kadar
dövülmesine göz yumulan travestinin mi? Dur ihtarına uymadığı için
arabasında kafasından vurularak ölen gencin mi? Sokaklarda mendil
sattığı için ölüme kadar kovalanan çocuğun mu? Eline silah verilip
ölmeye ve öldürülmeye zorlanan binlerce genç erkeğin mi? Ölmeyi ve
öldürmeyi reddederek, kimsenin askeri omayacağını açıkladığı için
sivil ölüme mahkum edilenin mi? Çapraz ateşle öldürülen eşcinselin
mi? Gözaltında kaybolmuş yüzlerce insanın mı? Açlık grevini sona
erdirsinler diye dozerler ve mermilerle paramparça edilen tutukluların
mı? Ölesiye tecavüze uğrayan kadının mı? Korkudan babasının bacakları
arasına saklanmaya çalışırken onlarca tüfek kurşunuyla delik deşik
edilen çocuğun mu? Öfkesini kendi dilinde bağırırken canı alınan
gencin mi? Etnik kimliği nedeniyle evinden köyünden çoluk çocuk
sürülüp katledilenlerin mi? Kalbi bedeninde susup tüm dünyada atmaya
başlayan kardeşim Alexis'in mi?

Duvar artık örtmeye çalıştığı zulmü saklayamıyor; zaptedemiyor. Bir
öfke kabarıp üstünden aşıyor: simsiyah! Bu öfkenin içimizden dışarı
taştığında, rehin alınmış, gasp edilmiş hayatlarımızın karanlık
sokaklarını nasıl da şenlikli alevlerle ışıl ışıl aydınlatacağını
hepimize gösterdi Yunanistan'daki kardeşlerimiz. Bu öfkeyi biz
içimizde büyüttük; büyütüyoruz. Atina Politeknik işgalcileri
tarafından tüm Avrupa ve dünyada devlet şiddetine karşı yapılmış
küresel eylem çağrısına kulak vererek, 20 Aralık Cumartesi günü saat
14:30'da Taksim meydanında buluşacağız; "BÜTÜN DEVLETLER KATİLDİR:
UNUTMUYORUZ; AFFETMİYORUZ" yazan tek bir pankartın altında toplanıp,
15 dakika boyunca susup birbirimizin içinde yalazlanan öfkeyi
dinleyeceğiz. Gözlerimizi devlete dimdik dikeceğiz; ki gözlerimize
bakıp içimizden sokaklara taşmak üzere kabaran isyanı görebilsin.
Bilsin ki unutmuyoruz, affetmiyoruz.

Devletin ve her türden otoritenin zulmüne karşı içindeki öfkeyi,
isyanı ortak kılmak isteyen herkesi 20 Aralık eylemine davet
ediyoruz.

anarşistler ve anti-otoriterler

Ankara: Bu isyan, Alexisi kalbinden vuran kurşuna isyan...

2008-12-19T14:47:00.000-08:00

Bu katiller var olmaya devam ettikçe bu isyan bitmeyecek.
Bu isyan Alexis'i kalbinden vuran kurşuna isyan
Ama yalnızca o değil,
Bütün yeryüzünde çalınan çocukluğumuza ve gençliğimize isyan
Masumların, sivillerin, silahsızların hep ateş ortasında olmasına isyan
Sokaklarımızdaki yüzlerce silahlı polise isyan
Bu isyan, küresel kapitalizme karşı. Bu isyan sömürü uygarlığının
bahşettiği iktidarı kaybetmemek için en aşağılık otorite taktiklerine
başvuran hükümetlere karşı.

Bu İsyan yaşamlarımızı özgür kılacaktır. Bu İsyan yüreklerimizde
taşıdığımız yeni bir dünyanın an be an kurulduğu ve kurmaya devam
edeğeceğimiz isyandır.

Atina'nın sokaklarında çatırdayarak yanan, zalimlerin kanlı tarihidir.
Bizim olmayan bu tarih'in sonuna umut ve isyan yüklü adımlarla
yürürken biz, yüzyılın adı İsyan yüzyılı olacaktır. Bu defa bir
yüzyılı başlatan bizler, yüzyılın adını tarih kitaplarına değil,
unutulmasın diye akıllarımıza mıh gibi yazacağız. İktidarların
cehennemi bir daha olmasın diye... Sokakların kaldırım taşlarının
altındaki kumsal bir kere daha bu kadar büyüdü. Ve o kumsal, çıplak
ayaklarımızla üzerinde dikilip gökyüzüne bakmamız için bütün yeryüzü
olacak...

Derin bir nefes alın arkadaşlar bizim yüzyılımız başlıyor

İsyan Devrim Anarşi

20 Aralık Cumartesi günü saat 12.30'da, dünyanın bütün sokaklarında
olduğu gibi biz de Ankara'da, Yunanistan Konsolosluğunun önündeyiz.

ANKARA ANARŞİ İNİSİYATİFi

Yunanistan, Atina: İşgal Edilen Hukuk Fakültesinin Bildirisi

2008-12-19T14:41:00.000-08:00

Cumartesi Günü (6/1208)"Özel güvenlik görevlisi" diye anılan
Epameinondas Korkoneas 15 yaşındaki Alexandros Grigoropoulos'u
soğukkanlılıkla vurarak öldürdü.

Bugün, 10 gün sonra, bu cinayetin gerçekliği hala çatışma yaratıyor ve
bütün dünyayı harekete geçiriyor.

BİZİ KIZDIRIYOR

Dünya sokak oldu ve sokak da dünya. Her yaştan insan sokağa çıkıyorlar
ve kendi varoluşlarını engellediğini düşündükleri toplumda,
varlıklarını ilan ediyorlar. Onlar sadece 15 yaşındaki kız çocukları
ve erkekler değil. Herkes, yaşından bağımsız olarak, en basit
özgürlüklerinin bile baskılandığını ve onurlarının ellerinden
alındığını hissediyorlar.

O ASİ

Her neyse, bir şey harekete geçti. İşgal edilen radyo ve televizyon
istasyonları, işgal edilen ve "özgürleşen" Belediyeler, kültürel
merkezleri, işgal edilen üniversiteler ve liseler, doğrudan
demokrasiye geçmiş birlikler ve gruplar, ülkenin her yerindeler ve bir
şeyler olduğunu kanıtlıyorlar.

Katillerinizle beraber batın!

Yunanistandaki Asilerle dayanışmak için eylem yapıp tutuklanan bütün
yoldaşlar ile dayanışmaya!

Bütün tutuklular şartsız bir şekilde serbest bırakılsın!

Polis silahsızlandrılsın!

Yunanistan İsyan Polisi Birimleri kaldırılsın!

Bütün CCTV gözetleme sistemleri kaldırılsın!

Derhal adına "anti-terörist" denilen kanun ve diğer bütün baskıcı
yasalar geri çekilsin!

Not: bu yazı okuma kolaylığı açısından infoshop tarafından basitleştirilmiştir.
Orjinal yazıya işgal edilen hukuk fakültesinin blog undan
ulaşılabilir. Adresi:
http://news.infoshop.org/article.php?story=20081216153539732

Çev: İsyandan
Kaynak: http://news.infoshop.org/article.php?story=20081216153539732

Türkçe kaynak: http://isyandan.blogspot.com/

Yunanistan: 18 Aralık raporu

2008-12-19T14:39:00.000-08:00

11:50: Atina-Peristeri'de öğrenci vuruldu; öğrenci gösterisi başlamak üzere
Perşembe, 18 Aralık 2008

Geçen gece, Atina-Peristeri bölgesinde 16 yaşında bir öğrenci okulunun
yakınlarında vurularak yaralandı. 16 yaşındaki delikanlı ondan fazla
öğrenciyle birlikte oturmuş, gelecekteki seferberlikleri tartışıyordu.
Saldırı bilinmeyen bir kimseden gelse de, bunun bir sivil polis veya
faşistin işi olduğu neredeyse kesin gibi. Polis birkaç saat geçmeden
bir açıklama yayınladı. 16 yaşındaki öğrencinin okul arkadaşları mermi
kovanını bulmak için saldırı noktasına geri dönünce, üzerlerine
yeniden ateş açıldı.

Atina öğrenci gösterisi yoğun yağmur altında başlamak üzere.

Daha fazlası birazdan.

Kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/
Çeviri: Ainfos Türkçe

etiket ve afiş anarşi kolektifi ankara

2008-12-19T14:34:00.001-08:00

merhaba,
AKA'dan bir arkadaşımızın hazırladığı afiş ve stickerlar Ankara'yı
"süslemeye" başladı.
isteyenler tabii ki başka şehirlerde de kullanabilirler.

dayanışmayla

AKA - Anarşi Kolektifi Ankara
email: ankanarsi@gmail.com
web: http://ankanarsi.blogspot.com

Yunanistan: "Seken kurşun" senaryosu artık yasallaşt

2008-12-19T14:32:00.000-08:00

12:18: "Seken kurşun" senaryosu artık yasallaştı; işçilerin genel
konfederasyon binası işgal edildi; Acropolis'te "dayanışma" pankartı
asıldı
Çarşamba, 17 Aralık 2008
Radyoda bu sabah, balistik incelemenin açıklandığı ve "seken kurşun"
senaryosunun artık resmileştiği bildirildi. Önceki postada da
açıklandığı gibi, gerçeğin bu şekilde olması hemen hiç olası
görünmüyor. (Aralarında Alexandros'un arkadaşının da yer aldığı) görgü
tanıklarına göre katil polis doğrudan üzerine ateş etti.

Bugün saat 8'de GSEE (Yunanistan İşçileri Genel Konfederasyonu)
binası, kendi açıklamalarına göre, asi işçilerce işgal edildi. Saat
6pm için bir açık işçi meclisi çağrısı yapıldı.

Acropolis'in önünde, yarınki kitlesel gösteri için çağrı yapan devasa
pankartlar açıldı?

Kaynak: http://www.occupiedlondon.org/blog/
Çeviri: Ainfos Türkçe

Atinada aşk

2008-12-17T15:02:00.000-08:00

ufuk A.